του Ηλία Φραγκούλη

Υπάρχουν γυναικείες ταινίες που γυρίζονται από άνδρες και είναι μαλακίες, υπάρχουν και γυναικείες ταινίες που γυρίζονται από γυναίκες και είναι (επίσης) μαλακίες. Το φύλο δεν κάνει μια ταινία λιγότερο ή περισσότερο μαλακία. Η μαλακία είναι ίδια. Στην προκειμένη, έχουμε να κάνουμε με κρούσμα το οποίο ανήκει στην πρώτη κατηγορία. Από δύο (σοβαρά!) σκηνοθέτες που (μάλλον) «την έχουν δει» τόσο φίρμες, σε βαθμό το credit τους να εμφανίζεται πριν από οτιδήποτε άλλο (σοβαρά!) στους τίτλους αρχής του φιλμ! Διότι στο παρελθόν έχουν υπογράψει το… «Μαμάδες με Κακή Διαγωγή» και το sequel του! Από που να το πρωτοπιάσεις, δηλαδή…

Προφανώς, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με διαμάντι του είδους (βλέπε «Φιλενάδες»), αλλά με slapstick κακογουστιά καφρικού επιπέδου, με ηρωίδες που αντιπροσωπεύουν οικτρά στερεότυπα (η αγάμητη εργασιομανής, η διαζευγμένη ζοχάδα, η αγαθή ψυχούλα και η extreme παρτάλω που επιτυγχάνει το καλύτερο bonding και για τις τέσσερίς τους) και θα μπλέξουν σε καταστάσεις που έχουν να κάνουν με… yoga με κατσίκες, «ιπτάμενα» golf cart, male strippers, πληθώρα δονητών και party – «οδοστρωτήρα» πολυτελούς σουίτας ξενοδοχείου με sex & drugs (μεταξύ άλλων «ακραίων»).

Το σενάριο αδικεί (σε επίπεδο «πιάσαμε πάτο καριέρας») το καστ των πρωταγωνιστριών, με πιο αξιολύπητα παραδείγματα εκείνα της Λέσλι Μαν και της Άιλα Φίσερ, που (τουλάχιστον) δεν δείχνουν «μεταλλαγμένες» από επεμβάσεις «ομορφιάς» στα πρόσωπά τους. Δεν ξέρω τι είδους άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να γελάσουν με τα «αστεία» του «Spa Weekend», πάντως, εξερχόμενος… παραπατώντας (εξαντλημένος στα 97 λεπτά) από την αίθουσα, αισθανόμουν την ανάγκη ενός… spa weekend, μπας και διαγράψω από τη μνήμη μου τούτη τη φιλμική ταλαιπωρία. Ειλικρινά, δεν είναι καθόλου εύκολη αυτή η δουλειά!