FreeCinema

Follow us

Η ΓΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΙΣΤΙΑΣ (2021)

(SMAGEN AF SULT)

  • ΕΙΔΟΣ: Αισθηματικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρίστοφερ Μπόε
  • ΚΑΣΤ: Νίκολαϊ Κόστερ-Βάλνταου, Κατρίν Γκρέις-Ρόζενθαλ, Τσάρλι Γκούσταφσον, Φλόρα Αουγκούστα, Νίκολας Μπρο
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ROSEBUD.21

Ένα φτασμένο επαγγελματικά ζευγάρι θα καταλήξει να θυσιάσει (σχεδόν) τα πάντα στον δρόμο για την υπέρτατη κορυφή: το πολυπόθητο αστέρι Michelin.

Αν κάποιος αποφάσιζε να παρακολουθήσει τούτη την ταινία βασισμένος αποκλειστικά και μόνο στην international αφίσα της, σίγουρα θα κατέληγε στο συμπέρασμα πως πρόκειται για το δανέζικο remake του «Επικίνδυνες Μαγειρικές» (2010), κάτι που δεν απέχει και πάρα πολύ από την πραγματικότητα, αν και με πολύ λιγότερες «πατάτες να τις πιείς στο ποτήρι». Ευτυχώς. Το φιλμ του Κρίστοφερ Μπόε είναι ένα σχεσιακό δράμα, πασπαλισμένο με extra δόσεις αλατοπίπερου και λοιπών μπαχαρικών, αν και δεν είναι σίγουρο πως θα καταφέρει ν’ αποτελέσει το ιδανικό «κυρίως πιάτο» σε μια καλοκαιρινή εβδομάδα που… φλέγεται (#diplhs), με τους τους περισσότερους να ετοιμάζονται για τις θερινές τους διακοπές.

Ο Κάρστεν (Βάλνταου) είναι ένας φιλόδοξος chef που ονειρεύεται ν’ ανοίξει κάποια στιγμή στη ζωή του το δικό του εστιατόριο και να κερδίσει, φυσικά, την υπέρτατη καταξίωση μ’ ένα αστέρι Michelin. Η Μάγκι (Ρόζενθαλ) είναι μια γοητευτική γυναίκα που ζητά τα πάντα από τη ζωή: έναν επιτυχημένο γάμο, πάθος, μια λαμπρή καριέρα και παιδιά. Η γνωριμία τους θα είναι τυχαία και μοιραία, οι δυο τους θα αποτελέσουν ένα από τα πιο επιτυχημένα ζευγάρια της δανέζικης γαστρονομικής σκηνής, με έναν γάμο ζηλευτό, δυο υπέροχα παιδιά και μια καριέρα που βρίσκεται σε άνοδο. Όλα αυτά μέχρι τη στιγμή που ένα «αστέρι» θα φέρει τα πάνω-κάτω στην τέλεια «βιτρίνα» της κοινής τους ζωής, βγάζοντας στο φως καλά κρυμμένα μυστικά τα οποία θα διαταράξουν ανεπανόρθωτα την εικόνα της άψογης οικογένειας.

Η αλήθεια είναι πως ο Τομπίας Λίντχολμ μας έχει συνηθίσει σε πιο ενδιαφέροντα θέματα, θες «Το Κυνήγι» (2012), θες το πρόσφατο «Άσπρο Πάτο» (2020), σίγουρα όμως όχι σε τόσο… ας πούμε συζυγικές μελούρες, όπως αυτό που συμβαίνει στην περίπτωση του «Η Γεύση της Αμαρτίας», όπου συνυπογράφει το σενάριο μαζί με τον Κρίστοφερ Μπόε. Αν παρακολουθείς συχνά το εν λόγω είδος, τούτο εδώ το φιλμ δεν έχει κάτι το ουσιαστικό να σου προσφέρει, ιδιαίτερα από τη στιγμή που και η ελληνική μετάφραση του τίτλου δεν αφήνει και πολλά περιθώρια σκέψης ως προς το τι συμβαίνει ανάμεσα στο ζευγάρι, το οποίο οδηγείται στην αναπόφευκτη σεναριακή ρήξη και τα λοιπά παρελκόμενα. Τουλάχιστον σε επίπεδο πλοκής υπάρχουν κάποιες στοιχειώδεις ιδέες, κυρίως σε ό,τι αφορά τον ρόλο των παιδιών, αλλά κι αυτές είναι λίγες και συγκρατημένες, δεδομένου πως στην μεγαλύτερη διάρκειά της η ταινία ακολουθεί τον παραδοσιακό μπούσουλα αυτού δραματικού genre που θέλει την «τέλεια» οικογένεια ν’ αποδομείται επί της μεγάλης οθόνης, μέχρι όλοι να πάρουν το μάθημά τους και κανείς να μην θεωρήσει ξανά κανέναν δεδομένο.

Δεν ξέρω τι ενδιαφέρον θα μπορούσε να βρει ένας θεατής εδώ, πέρα από το περιβάλλον του gourmet φαγητού και της… λύσσας για επαγγελματική καταξίωση, αφού επί της ουσίας πρόκειται για πράγματα που έχουμε δει ξανά και ξανά – μια επανάληψη στερεότυπων και δοκιμασμένων κλισέ, εδώ απλά σερβιρισμένα με το… μαγειρικό γάντι. Εάν είσαι υποψιασμένος, ξέρεις επακριβώς πως θα εξελιχτεί το δράμα, ακόμα και το ποιοι είναι αυτοί που θα το δημιουργήσουν και κάτω από ποιες συνθήκες. Ναι, σίγουρα πρόκειται για μια σεβαστή παραγωγή, με μερικές αξιοπρεπείς ερμηνείες, αλλά, ειλικρινά, για ποιον λόγο η ελληνική διανομή θεώρησε πως (και) αυτή η ταινία έπρεπε διακαώς να έρθει στη χώρα μας; Για να μάθουμε πως γίνεται ένα «αποδομημένο» πιάτο ή μήπως για το σωστό τρόπο σερβιρίσματος στρειδιών πάνω σε ξηρό πάγο; Αν θέλαμε να τα μάθουμε αυτά (που από τηλεόρασης τα έχουμε μάθει ήδη, δηλαδή), υπάρχει και το «MasterChef», ευχαριστούμε πολύ.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μετά το τέλος του φιλμ, δεν βρήκα τίποτα να μου μένει, τίποτα να σκέφτομαι και τίποτα να μου έχει κεντρίσει πραγματικά τη σκέψη. Είναι σαν να σου προτείνει κάποιος να δοκιμάσεις την τσεκαρισμένη συνταγή ενός αυθεντικού, λαϊκού, τίμιου… πιτόγυρου, σε εκδοχή μοριακής κουζίνας. Κάποια πράγματα, απλά, δεν έχουν νόημα, όταν άλλοι τα έχουν κάνει καλύτερα και με μεγαλύτερη, πρότερη φαντασία. Το «Η Γεύση της Απιστίας» είναι μια ταινία που καμώνεται ότι ξέρει από καλό φαΐ, αλλά μην περιμένεις ότι θα χορτάσεις κιόλας. Το μάτι σου μπορεί, το μέσα σου, όμως, δύσκολο. Αν αρκείσαι σ’ εκείνο το φιλμ με το οποίο θες απλά να περάσεις την ώρα σου και να το ξεχάσεις βγαίνοντας από το θερινό, τότε, ναι, εδώ θα πέσεις διάνα.


MORE REVIEWS

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ

Στη Γαλλία του 1386, ο ιππότης Σερ Ζαν ντε Καρούζ καλεί σε μονομαχία μέχρι θανάτου τον παλιό του φίλο και συμπολεμιστή Ζακ Λε Γκρι. Ο καθένας από αυτούς έχει και μία διαφορετική εκδοχή για το τι πραγματικά συνέβη ώστε να φτάσουν σε τέτοιο (ολέθριο) σημείο αντιπαλότητας.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ

Φτωχή Μεξικάνα μάνα ξεκινά οδοιπορικό αναζήτησης, προκειμένου ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του εξαφανισμένου (άπαξ του φευγιού του για Αμέρικα) γιου της. Υπάρχει ελπίδα να τον βρει ζωντανό, άραγε;

ΚΟΝΤΟΡΙΤΟ

Ένας γκαφατζής κόνδορας θα προσπαθήσει να σώσει τη Γη από τις επεκτατικές ορέξεις μιας εξωγήινης φυλής, βάζοντας, για πρώτη του φορά, αυτούς που πραγματικά αγαπά πιο πάνω κι από τον εαυτό του.

DUNE

Στο μακρινό μέλλον μιας φεουδαρχικής διαστρικής κοινωνίας, ο Πολ Ατρέιντιζ αναζητά το (μεσσιανικό;) πεπρωμένο του στον αφιλόξενο πλανήτη Ιράκας, γη που προσφέρει πλουσιοπάροχες ποσότητες σπάνιου μπαχαριού με πολλαπλής σημασίας χρήσεις.

ΚΟΛΕΚΤΙΒ

Το πολύνεκρο ατύχημα της πυρκαγιάς στο club Colectiv στο Βουκουρέστι, τον Οκτώβριο του 2015, ακολουθείται από μία δημοσιογραφική έρευνα που καταλήγει να ξεσκεπάζει τις σχέσεις διαφθοράς μεταξύ νοσοκομειακών και κυβερνητικών αξιωματούχων.