FreeCinema

Follow us

ROMEO + JULIET (1996)

  • ΕΙΔΟΣ: Ρομαντικό Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπαζ Λούρμαν
  • ΚΑΣΤ: Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Κλερ Ντέινς, Τζον Λεγκουιζάμο, Πολ Σορβίνο, Μπράιαν Ντένεχι, Χάρολντ Περινό, Πιτ Πόσλθγουεϊτ, Πολ Ραντ, Μίριαμ Μαργκόλις, Τζέσι Μπράντφορντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΕΛΚΕ

Συμπληρώνοντας την 400ή επέτειο από τη συγγραφή του και 29 χρόνια μετά την πολυαγαπημένη κινηματογραφική μεταφορά του Φράνκο Τζεφιρέλι, το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» γίνεται στα χέρια ενός 34χρονου Αυστραλού… το πιο extravagant αναρχικό melo των ‘90s (και κατόρθωμα, παράλληλα)!

Κατόρθωμα, γιατί ο Μπαζ Λούρμαν γλιτώνει τις βλαβερές συνέπειες του λιθοβολισμού, γνωστή καταδικαστική μοίρα εκείνων που τολμούν να αποδώσουν το κλασικό ως θρασύτατα μεταμοντέρνο. Το «Romeo + Juliet», όμως, δεν είναι απλά και μόνο αυτό. Αρχικά, είναι και δεν είναι Σαίξπηρ! Το πρωτότυπο κείμενο έχει διατηρηθεί σχεδόν ανέπαφο και οι ηθοποιοί έχουν υιοθετήσει το μέτρο στην εκφορά του λόγου, μετατρέποντας το διάλογο σε λιμπρέτο απίστευτης μουσικότητας. Δίπλα σ’ αυτό, ένα πολιτισμικό mixer έχει αποδώσει την ατμόσφαιρα της ταινίας σαν συνονθύλευμα rock όπερας! Μην εξάπτεστε. Η συνέχεια απαιτεί ψυχραιμία…

Χρειάζεται να σας θυμίσουμε το έργο; Δύο αντίπαλες οικογένειες σε μια κοινωνία όπου θρησκεία και πολιτική συμβαδίζουν με κοινό προστάτη τη βία και τίμημα τον πλούτο κι ανάμεσά τους δύο ερωτευμένα παιδιά που θέλουν να ενώσουν τις καρδιές – στρατόπεδα. Μέγας ερωτικός μύθος, ο οποίος ζωντάνεψε στην οθόνη άπειρες (επίσημες ή ανεπίσημες) φορές. Πώς εικονογραφείται εδώ; Σαν «παραμυθένιο» remake του «Επαναστάτη Χωρίς Αιτία» (1955) για τους teenagers των ’90s. Τόσο μοντέρνος, αλλά και απόλυτα αναγνωρίσιμος μαζί, ο σκηνικός κόσμος της ταινίας μοιάζει σαν να ξεπήδησε από παραμύθι. Η αισθητική του, όμως, είναι σχεδόν πρωτόγνωρη. Ο Λούρμαν, με μία υπερ-στιλάτη άποψη, δημιουργεί μια νέα γενιά εικόνων, μια νέα φιλμική γλώσσα που απομακρύνεται από το «μιαρό» στίγμα του μουσικού video clip (η πλειοψηφία όσων «πιπιλίζουν» τον όρο αυτό ως κατάρα που άγγιξε και το σινεμά, δεν γνώρισαν ούτε υπήρξαν ποτέ κοινωνοί της οποιασδήποτε pop κουλτούρας), για να αγκαλιάσει κάθε μορφή Τέχνης και να παντρέψει πολιτισμικά στοιχεία και σύμβολα από ολόκληρη την ιστορία του πλανήτη. Από τα δανεικά, τη μερίδα του λέοντος φέρει το σινεμά: «χορογραφημένα» πλάνα στιλ Μπάσμπι Μπέρκλεϊ, η βία των ’70s, τα γουέστερν, ακόμα και η υπερβολή των φελινικών ονείρων, ανακατεύονται μεταξύ τους κατορθώνοντας να μην «ανακατεύουν» και τον θεατή, ο οποίος στην αρχή ίσως σαστίσει. Το στοίχημα του Λούρμαν, όμως, κερδίζεται και η σταδιακή παράδοση στη δύναμη και το ρυθμό των εικόνων επιτυγχάνεται.

Η πιο extreme αισθητική πρόταση – με άποψη – της χρονιάς, υποστηρίζεται από την εξαιρετική δουλειά των τεχνικών, αλλά η προσοχή μας θα πέσει περισσότερο σε κοστούμια (Κιμ Μπάρετ) και σκηνικά (Κάθριν Μάρτιν). Η πρώτη, σε συνεργασία με τις πλέον hype φίρμες Prada και Dolce & Gabbana, απογειώνεται διαχρονικά στη σκηνή ενός grotesque party, ενώ και στους δύο τομείς τα θρησκευτικά σύμβολα γίνονται εμμονή, καθώς τα συναντάμε σε χρήσεις διακοσμητικής μέχρι και πάνω σε όπλα!

Από το καστ, οι γονείς είναι παραμελημένοι και οι νεότεροι ηθοποιοί είναι η κυρίαρχη γενιά στην ταινία. Ανάμεσα στα μέλη των δύο αντίπαλων συμμοριών, ο εκπληκτικός σε κίνηση Χάρολντ Περινό (Μερκούτιο) και ο δανδής (σε στυλ Λι Βαν Κλιφ!) Τζον Λεγκουιζάμο (Τίμπαλτ), κλέβουν την παράσταση. Για να καταλήξουμε στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι, με πιο αδύναμη εκφραστικά την Κλερ Ντέινς, η οποία έχει αρκετό δρόμο μπροστά της. Σε αντίθεση με τον Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, έναν Ρωμαίο που βράζει από εφηβική οργή κι αν κάπου θυμίζει τον «Επαναστάτη» Τζέιμς Ντιν, συνειδητοποιεί τη σύγκριση και τον μεταμορφώνει σε… Λόρδο Βύρωνα!

Το «Romeo + Juliet» των ’90s είναι το χωνευτήρι των αιώνων του παρελθόντος, που κλείνει με την ανάμνηση άπειρων τραγικών φινάλε. Ο Μπαζ Λούρμαν τίμησε το έργο με τον απαιτούμενο λυρισμό και τη βρωμιά που αρμόζει στο σήμερα. Ένας απόλυτος ύμνος απόρριψης σε μια δύσπεπτη εποχή; Επικίνδυνα πράγματα…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ (τεύχος 77) το 1997, όταν το φιλμ διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Όμορφες αναμνήσεις έχω από τούτο εδώ. Πρώτη προβολή σε κεντρική αίθουσα της Νέας Υόρκης, ενώ σε ολόκληρη την Αμερική άκουγες παντού (κυρίως από το ραδιόφωνο) το «#1 Crush» των Garbage. Μέσα στην αίθουσα, τάξεις μαθητών Γυμνασίου! Κανονισμένο από το σχολείο τους, προφανώς. Κρύος ιδρώτας… στην αρχή. Αλλά ήταν ήσυχα τα παιδιά, τελικά. Πραγματικά τους είχαν «ρουφήξει» οι εικόνες του Μπαζ Λούρμαν, κι ας μην καταλάβαιναν απαραίτητα… τη γλώσσα! Στη σκηνή με το «φαρμάκωμα», καταλάβαινες ότι δεν είχαν απολύτως καμία ιδέα περί Σαίξπηρ, ούτε γνώριζαν από πριν την ιστορία του έργου. Γινόταν αληθινός πανζουρλισμός από κραυγές τύπου… «Μην το πιείς!» και τα σχετικά. Το ζούσαν τα παιδιά. Βγήκα από το σινεμά διπλά ενθουσιασμένος. Και κάτι έφηβοι Νεοϋορκέζοι μόλις μάθαιναν τι εστί καλύτερη παιδεία και μόρφωση. Μέσω της pop κουλτούρας…


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2022

Το κορυφαίο ετήσιο κινηματογραφικό γεγονός της πρωτεύουσας είναι ξανά εθιμικά πιστό στο ραντεβού του με το κοινό, εκ νέου και υγειονομικών συνθηκών επιτρεπουσών σε χειμερινές αίθουσες αποκλειστικά (ΑΣΤΟΡ, ΔΑΝΑΟ, ΙΝΤΕΑΛ, ΤΡΙΑΝΟΝ και, φέτος για πρώτη φορά, ΑΣΤΥ).

ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Νοσοκομειακή ψυχίατρος καλείται να εξετάσει νεοεισαχθείσα σε κατάσταση κρίσης, η οποία πιστεύει πως κάποια υπερφυσική δύναμη «καταλαμβάνει» τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω της, με αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό ένα αρρωστημένο χαμόγελο. Έξαφνα, αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια της κι εκείνη υποψιάζεται πως πρόκειται για ένα είδος «κατάρας» που, πλέον, πέρασε σ’ αυτήν!

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΑ

Η Χίλντι, μετά την απεξάρτησή της από το αλκοόλ, ανασυνθέτει την καριέρα της στη Νέα Αγγλία, επαναπροσδιορίζοντας αξίες οικημάτων και ζωής, μιλώντας απευθείας στην κάμερα, «στα κορίτσια της» (δύο πανέμορφα σκυλιά και όχι στις κόρες της), στον ψυχίατρο της περιοχής και στον Φρανκ, ένα παλιό της flirt που αναθερμαίνεται. Το οικογενειακό (και όχι μόνο) περιβάλλον θα εκφράσει ανησυχία και gay πρώην σύζυγος θα παρευρεθεί σε δείπνο, κατά το οποίο η Χίλντι μας εξηγεί γιατί τους άφησε να τη στείλουν στην απεξάρτηση και πώς είναι η ζωή της τώρα.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Μία δραματοποιημένη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας των Αγκότζι, μιας αποκλειστικά γυναικείας ομάδας πολεμιστριών οι οποίες προστάτευαν το Αφρικανικό Βασίλειο της Δαχομέης, από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.