FreeCinema

Follow us

ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ (1965)

(REPULSION)

  • ΕΙΔΟΣ: Ψυχολογικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ρομάν Πολάνσκι
  • ΚΑΣΤ: Κατρίν Ντενέβ, Ίαν Χέντρι, Τζον Φρέιζερ, Ιβόν Φιουρνό
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: BIBLIOTHEQUE

Η Κάρολ, μια υπερευαίσθητη νεαρή κοπέλα που δουλεύει σε ινστιτούτο αισθητικής και συγκατοικεί με την αδελφή της σ’ ένα λονδρέζικο διαμέρισμα, απομονώνεται σταδιακά από τον κοινωνικό περίγυρο, εξαιτίας της αποστροφής της προς τους άνδρες και το σεξ. Ο διαρκώς αυξανόμενος εγκλεισμός της, όμως, θα την βυθίζει όλο και περισσότερο στην παράνοια.

Έχοντας στα μπαγκάζια του την παγκόσμια αναγνώριση με το «Μαχαίρι στο Νερό» (1962), ο Ρομάν Πολάνσκι εγκαταλείπει την πατρίδα Πολωνία (αλλά και τη Γαλλία, θεωρώντας πως δεν μπορεί να εργαστεί εκεί λόγω… ξενοφοβικού κλίματος!) και εγκαθίσταται στο πιο φιλόξενο Λονδίνο, όπου γυρίζει την πρώτη του αγγλόφωνη ταινία, την «Αποστροφή». Βρισκόμαστε στα 1965, ένα χρόνο πριν ο Μικελάντζελο Αντονιόνι αποθεώσει τη «swinging» διάθεση σεξουαλικής απελευθέρωσης της βρετανικής πρωτεύουσας με το «BlowUp». Στον αντίποδα εκείνου του φιλμ, εδώ συναντάμε έναν ψυχολογικά τρομοκρατημένο «τουρίστα» που δεν αντιλαμβάνεται ακόμη το ρεύμα της εποχής και αναμετράται με δικούς του δαίμονες κι εφιάλτες, μετατρέποντας τον κόσμο της ηρωίδας σε ένα εσωτερικό τοπίο σήψης που καταρρέει μαζί με τα λογικά της, για να εγκαινιάσει μια εξαιρετική τριλογία εγκλεισμού που φλέρταρε αναπάντεχα δημιουργικά με τον τρόμο (ακολούθησε «Το Μωρό της Ρόζμαρι» του 1968 και «Ο Ένοικος» του 1976).

Με ιδανική ερμηνεύτρια την Κατρίν Ντενέβ, η οποία συνδυάζει την αδιανόητη ομορφιά μαζί με την ψυχρότητα του απρόσιτου χωρίς καν να το προσπαθεί, ο Πολάνσκι μας μετατρέπει σε ηδονοβλεψίες μιας (φαινομενικά) διαταραγμένης προσωπικότητας που αποστρέφεται οτιδήποτε έχει να κάνει με το σεξ, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι τα φυσικά της χαρίσματα έλκουν με το παραμικρό τον ανδρικό πληθυσμό. Αρκεί και που περπατά στο δρόμο, δίχως ίχνος πρόκλησης, για να εισπράξει «πειράγματα» (ενίοτε αισχρά σεξιστικά) από τα αρσενικά που σχεδόν τη γδύνουν με το βλέμμα τους. Το «αγόρι της», που επιθυμεί να το προχωρήσουν σε κανονική σχέση, τρώει συνεχώς άκυρο και η Κάρολ αισθάνεται ασφαλής μονάχα όταν μπαίνει στο διαμέρισμα που μοιράζεται με την αδελφή της, η οποία έχει μια «περιπέτεια» μ’ έναν παντρεμένο άνδρα, κάτι που φυσικά δεν επικροτεί και δυσαρεστείται σφόδρα όταν τον βλέπει να κυκλοφορεί εντός του «κρησφύγετού» της.

Ένα ταξίδι αναψυχής της αδελφής της και του εραστή της θα επιτρέψει στην Κάρολ ν’ αναζητήσει λίγη ηρεμία, όμως, τις νύχτες το περιβάλλον του σπιτιού δείχνει ν’ αποκτά… ζωή και σταδιακά να στρέφεται εναντίον της, σχεδόν κακοποιητικά! Η μανία καταδίωξης της ηρωίδας παίρνει ανεξέλεγκτη τροπή, για να εκτονωθεί βίαια και δολοφονικά προς κάθε αρσενικό που θα επιχειρήσει να εισέλθει στο δικό της έδαφος, με την «Αποστροφή» ν’ αποκτά τα χαρακτηριστικά ταινίας τρόμου, δίχως όμως κανένα από τα στερεότυπα του είδους. Μονάχα οι εσωτερικές φωτοσκιάσεις εμπνέουν το φόβο (σπουδαία η δουλειά του Γκίλμπερτ Τέιλορ σε απειλητικό και αφιλόξενο μαυρόασπρο), δίπλα στο απόλυτα κόντρα στοιχείο του jazz score που υπογράφει ο φημισμένος ντράμερ Τσίκο Χάμιλτον.

Θα μπορούσε ν’ αποτελεί ένα τεράστιο και μυστηριώδες αίνιγμα τούτη η ταινία του Πολάνσκι, που δοκιμάζει τον ψυχισμό του θεατή και τη στάση κρίσης του απέναντι στην κεντρική ηρωίδα. Για τους πιο παρατηρητικούς ή εκείνους που «διαβάζουν» ένα έργο (και) πέρα από τις εικόνες του, όλες οι απαντήσεις βρίσκονται εκεί, στην κατάληξη του τελευταίου πλάνου του φιλμ, το οποίο ιδιοφυώς «ψυχαναλύει» την προσωπικότητα της Κάρολ, βγάζει από το μυαλό μας την ιδέα ενός «αρρωστημένου» πλάσματος και φανερώνει (ή σίγουρα υπονοεί) το κρυφό της τραύμα. Εκεί ακριβώς είναι που η «Αποστροφή» συναντά τον αληθινό τρόμο.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Όχι τόσο ο… ψυχοβγάλτης που έμοιαζε να είναι για το κοινό της δεκαετίας του ’60, όμως, τούτη η ταινία του Ρομάν Πολάνσκι διατηρεί τη δύναμή της στο πέρασμα του χρόνου, παραμένοντας μια σοβαρή πρόταση αφήγησης μοντέρνου σινεμά με στιγμές ανθολογίας που προκαλούν παντοτινό θαυμασμό. Ένας απόηχος του «Ψυχώ» (1960) ή και του «Carnival of Souls» (1962), με συνδετικό κρίκο τις γυναικείες παρουσίες τους, στοιχειώνει την όψη και το πνεύμα της «Αποστροφής», η οποία εξακολουθεί να είναι must για το αφοσιωμένο κοινό που μελετά το genre πέρα από τα προφανή scares τα οποία προσφέρει.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2022

Το κορυφαίο ετήσιο κινηματογραφικό γεγονός της πρωτεύουσας είναι ξανά εθιμικά πιστό στο ραντεβού του με το κοινό, εκ νέου και υγειονομικών συνθηκών επιτρεπουσών σε χειμερινές αίθουσες αποκλειστικά (ΑΣΤΟΡ, ΔΑΝΑΟ, ΙΝΤΕΑΛ, ΤΡΙΑΝΟΝ και, φέτος για πρώτη φορά, ΑΣΤΥ).

ΧΑΜΟΓΕΛΑ

Νοσοκομειακή ψυχίατρος καλείται να εξετάσει νεοεισαχθείσα σε κατάσταση κρίσης, η οποία πιστεύει πως κάποια υπερφυσική δύναμη «καταλαμβάνει» τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω της, με αναγνωρίσιμο χαρακτηριστικό ένα αρρωστημένο χαμόγελο. Έξαφνα, αυτοκτονεί μπροστά στα μάτια της κι εκείνη υποψιάζεται πως πρόκειται για ένα είδος «κατάρας» που, πλέον, πέρασε σ’ αυτήν!

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΟΛΑ

Η Χίλντι, μετά την απεξάρτησή της από το αλκοόλ, ανασυνθέτει την καριέρα της στη Νέα Αγγλία, επαναπροσδιορίζοντας αξίες οικημάτων και ζωής, μιλώντας απευθείας στην κάμερα, «στα κορίτσια της» (δύο πανέμορφα σκυλιά και όχι στις κόρες της), στον ψυχίατρο της περιοχής και στον Φρανκ, ένα παλιό της flirt που αναθερμαίνεται. Το οικογενειακό (και όχι μόνο) περιβάλλον θα εκφράσει ανησυχία και gay πρώην σύζυγος θα παρευρεθεί σε δείπνο, κατά το οποίο η Χίλντι μας εξηγεί γιατί τους άφησε να τη στείλουν στην απεξάρτηση και πώς είναι η ζωή της τώρα.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Μία δραματοποιημένη απόπειρα καταγραφής της ιστορίας των Αγκότζι, μιας αποκλειστικά γυναικείας ομάδας πολεμιστριών οι οποίες προστάτευαν το Αφρικανικό Βασίλειο της Δαχομέης, από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα.

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.