FreeCinema

Follow us

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΓΟΒΑΚΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΝΑΝΟΙ (2019)

(RED SHOES AND THE SEVEN DWARFS)

  • ΕΙΔΟΣ: Animation
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σουνγκ-χο Χονγκ, Μου-Χιούν Τζανγκ, Γιανγκ Σικ Ουμ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 92'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: NEO FILMS / FEELGOOD

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν επτά ατρόμητοι, μορφονιοί μαχητές, οι οποίοι εξαιτίας κατάρας είχαν μεταμορφωθεί σε πρασινωπούς νάνους. Για να σπάσουν τα μάγια, έπρεπε να κερδίσουν το φιλί της πιο όμορφης κοπέλας του κόσμου. Όταν πίστεψαν πως την βρήκαν, έκαναν τα πάντα για να την κάνουν να τους φιλήσει, εκείνη όμως είχε πέσει θύμα μαγείας… από την ανάποδη, αφού στην πραγματικότητα δεν ήταν δα και τόσο ευπαρουσίαστη!

Αν ο τίτλος τούτου του… νοτιοκορεάτικου animation σας φέρνει αμέσως στο μυαλό τουλάχιστον δύο πασίγνωστα παραμύθια, «Τα Κόκκινα Παπούτσια» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το παραδοσιακό «Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι», που πέρασε από γενιά σε γενιά μέσω των αδελφών Γκριμ, τότε δε σφάλετε καθόλου. Πράγματι πρόκειται για συνδυασμό αυτών των δύο (αν και η «Χιονάτη» παίρνει με άνεση τη μερίδα του λέοντος στο στόρι), ταυτόχρονα όμως διαθέτει πλείστες αναφορές σε διάφορους διάσημους μύθους, καθώς και άλλα εξίσου γνωστά παραμύθια. Το γεγονός αυτό κάνει «Τα Κόκκινα Γοβάκια» να μοιάζουν μ’ ένα παράξενο, «παραμυθένιο» potpourri, το οποίο δεν λειτουργεί ακριβώς σαν φόρος τιμής, αφού περισσότερο κυριαρχεί η σάτιρα του πράγματος, ωσάν μια αποδόμηση του είδους. Κάτι σαν εκείνο που έκανε ο «Shrek» (2001), δηλαδή, με τεράστια επιτυχία, μάλιστα. Τούτα τα «Γοβάκια» δεν φτάνουν στο επίπεδο εκείνου του σουξέ της DreamWorks, πλην όμως είναι αρκούντως τίμια για το μικρό βεληνεκές τους, με τη διαφορά πως (σε αντίθεση με το προαναφερθέν animation) μοιάζουν καταδικασμένα να απευθύνονται αποκλειστικά στο ανήλικο κοινό, μιας κι έπειτα από το πρώτο ευχάριστο ξάφνιασμα του… μπασταρδέματος των παραμυθιών, οι ενήλικες συνοδοί δεν θα γοητευτούν και τόσο από την πλοκή.

Μια ελαφρώς στρουμπουλή Χιονάτη ανακαλύπτει και φοράει τα κόκκινα γοβάκια της μάγισσας μητριάς της, τα οποία την μεταμορφώνουν σε άκρως γοητευτική κοπέλα. Καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από την κακιασμένη βασίλισσα Ρεγγίνα, βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι επτά μυστήριων νάνων, οι οποίοι την καλοδέχονται διότι βλέπουν στο πρόσωπ;o της το τέλος του μαρτύριού τους. Η μητριά μάγισσα θέλει πάση θυσία πίσω τα μαγικά της παπούτσια από τη στιγμή που ο καθρέφτης της αρχίζει να… της τα μασάει, κι έτσι επιστρατεύει όλα της τα σατανικά κόλπα για να τα’ ανακτήσει. Το θέμα είναι πως οι επτά πράσινοι νάνοι δεν είναι ακριβώς οι χαζοβιόληδες που εκ πρώτης όψεως δείχνουν, αφού στις τάξεις τους διαθέτουν μεταξύ άλλων τον Αρθούρο και τον Μέρλιν (!). Στο πιο κοντό και πρασινωπό τους, βέβαια, αν και τη δουλειά τους σε γενικές γραμμές την κάνουν. Αρκεί να μην χρειαστεί να τραβήξουν το Εξκάλιμπερ από τον βράχο!

Το animated σχέδιο βρίσκεται σε ικανοποιητικότατα επίπεδα, ο δε ρυθμός αφήγησης είναι γρήγορος, δίχως όμως το σενάριο να κρύβει κάποιες σπουδαίες εκπλήξεις ή να διαθέτει την εξυπνάδα του χιούμορ που θα μπορούσε να κεντρίσει σε μεγαλύτερο βαθμό το ενδιαφέρον του μεγαλύτερου σε ηλικία κοινού. Η μόδα των αναφορών στη σύγχρονη pop κουλτούρα ενσκήπτει κι εδώ (σε κάπως μικρότερο βαθμό), μέσω της αντιγραφής της πασίγνωστης σκηνής από τον «Τιτανικό» (1998)… κάπως «αλλιώς» ή με την επίκληση στην Λέια, όταν οι πριγκίπισσες των παραμυθιών αρχίζουν να… στερεύουν. Τα μικρά παιδάκια αμφιβάλλω αν θα καταλάβουν κάτι απ’ αυτά, το μήνυμα που περνά η ταινία, όμως, είναι απολύτως κατανοητό και… απολύτως πολυφορεμένο στα πρόσφατα κινούμενα σχέδια δι’ ανηλίκους. Εν ολίγοις, είναι ο εσωτερικός κόσμος αυτός που μετράει, οπότε να μην ντρέπεσαι να είσαι ο εαυτός σου, διότι πολύ συχνά τα φαινόμενα απατούν. Αυτό που δεν απατά καθόλου, πάντως, είναι η ολοφάνερη ομοιότητα σχεδιασμού (σαν δίδυμες αδελφές ένα πράγμα…) της βασίλισσας Ρεγγίνα με την Μισέλ Φάιφερ της «Αστερόσκονης» (2007), όπως και οι σαφείς επιρροές της «Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων» σε ό,τι αφορά τη σουρεάλ ύπαρξη ενός γιγαντιαίου μηχανοκινήτου λαγού στο στόρι. Στο φινάλε, θα ζήσουν (μάλλον) αυτοί καλά, διότι καλοδεχούμενη η σάτιρα των παραμυθιών, μην αφήσουμε όμως και τα παιδάκια με τραύματα!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Συμπαθές και μέχρι ενός σημείου πρωτότυπο animation, που παρακολουθείται με χαρακτηριστική ευκολία από το ανήλικο κοινό, όχι όμως απαραιτήτως με την ίδια άνεση από τους μεγαλύτερους. Δεν είναι Disney, που για τα παιδιά αποτελεί κάτι σαν εγγύηση, δεν πρόκειται όμως για κάποια «ξεπέτα» από εκείνες που πολύ συχνά καταφθάνουν στα μέρη μας από τον χώρο του παιδικής κατανάλωσης θεάματος.


MORE REVIEWS

ΠΑΡΑΛΛΗΛΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ

Οι εγκυμονούσες Τζάνις και Άνα μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο σ’ ένα μαιευτήριο. Θα γεννήσουν την ίδια μέρα. Και θα επιχειρήσουν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους μόνες, δίχως κάποιον άνδρα δίπλα τους.

Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΑΝΤΑΜΣ 2

Η Γουένσντεϊ κάνει μια σπουδαία ανακάλυψη στο science fair του σχολείου της και ιντριγκάρει τον διαβολικό επιστήμονα Σάιρους Στρέιντζ, ο οποίος βάζει έναν ψευτοδικηγόρο να «πουλήσει» στον Γκόμεζ και τη Μορτίσια το σενάριο ότι δεν είναι κόρη τους! Την ίδια στιγμή, η οικογένεια ετοιμάζει ένα road trip με προορισμό… μακάβριας σημασίας ιστορικές τοποθεσίες ανά την Αμερική!

Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ 2

Ενώ η Λόρι Στρόουντ μεταφέρεται στο νοσοκομείο με άσχημα τραύματα, ο Μάικλ Μάγερς καταφέρνει ν’ αποδράσει από το φλεγόμενο υπόγειο του σπιτιού της, με τη «βοήθεια» της πυροσβεστικής! Και το αιματοκύλισμα συνεχίζεται…

TITANE

Τραυματισμένη σωματικά και ψυχικά από ένα αυτοκινητικό δυστύχημα σε παιδική ηλικία, η Αλεξιά ενηλικιώνεσαι σαν «ξένο σώμα» στην αγκαλιά της οικογένειάς της, έχοντας αποκτήσει ένα σχεδόν ερωτικό φετίχ με τ’ αμάξια. Αφού διαπράττει μία αλυσίδα φόνων, απομακρύνεται από τη ζωή που είχε μέχρι χθες κι αποζητά έναν καινούργιο πατέρα, παριστάνοντας… τον χαμένο από χρόνια γιο του!

RESPECT

Η ζωή της κορυφαίας τραγουδίστριας της soul Αρίθα Φράνκλιν, από τα παιδικά της χρόνια στις ΗΠΑ του ’50, μέχρι τις αρχές του ’70.