FreeCinema

Follow us

Η ΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (2011)

(PERFECT SENSE)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ντέιβιντ Μακένζι
  • ΚΑΣΤ: Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Εύα Γκριν, Κόνι Νίλσεν, Γιούεν Μπρέμνερ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 92’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Μια επιδημιολόγος κι ένας σεφ ερωτεύονται και αναπτύσσουν ουσιαστική σχέση, ενώ ένας άγνωστος, ακατανίκητος ιός εξαπλώνεται στον πλανήτη, στερώντας σταδιακά από τους ανθρώπους τις τέσσερις (κατά σειρά, οσμή, γεύση, ακοή, όραση) από τις πέντε αισθήσεις τους.

Καλλιτεχνικών προσδοκιών, πολυταξιδεμένο στα ανά τον κόσμο φεστιβάλ, αλλά εντελώς άστοχο φιλμ ενός κάποτε πολλά υποσχόμενου («Ο Νεαρός Αδάμ», «Ημερολόγιο Ενός Ρομαντικού Ηδονοβλεψία»), Βρετανού σκηνοθέτη, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει θαυμάσια μόνο είτε ως ποίημα (αφαιρώντας τις εικόνες από την αφήγηση της Γκριν και περνώντας την αυτόνομη σε χαρτί), είτε ως ταινία μικρού μήκους (αποδεσμεύοντας το ρομάντζο μεταξύ του πρωταγωνιστικού ζευγαριού από την επεξηγηματική αφήγηση και ένθετα στιγμιότυπα από ειδήσεις και ντοκιμαντέρ).

Ανοικονόμητο, αναίτιο και αποπροσανατολισμένο (αμπελο)φιλοσοφικό δοκίμιο, φέρνει άμεσα στο μυαλό – αλλά και χάνει στα σημεία από – την έτσι κι αλλιώς μέτρια κινηματογραφική μεταφορά του εξαιρετικού μυθιστορήματος του Ζοζέ Σαραμάγκου, «Περί Τυφλότητας», και παραμένει μέχρι τέλους παγερά αδιάφορο και άσκοπο για το θεατή, αφού τίποτε από όσα θέλει να κοινωνήσει δε βρίσκει το στόχο του. Ούτε η όποια αλληγορία (που όφειλε να προκύπτει από την απώλεια των αισθήσεων, ούτε η ερωτική ιστορία, ούτε οι λοιπές, πλατωνικές, επαγγελματικές, φιλικές και οικογενειακές σχέσεις καθενός από τα μέλη του ζευγαριού, ούτε ο συσχετισμός των προσωπικών – συλλογικών αντιδράσεων στην αιφνίδια και ανεξήγητη επιδημία.

Ως έχει, μόνο λιγοστά placebo παρηγοριάς προσφέρει στον (άμοιρο) θεατή: τον άμεσο και περιστασιακά παιχνιδιάρικο τρόπο κινηματογράφησης (που δε διστάζει να βάλει την κάμερα ακόμη και πάνω στο ποδήλατο του ΜακΓκρέγκορ), τις κάθε άλλο παρά επιτηδευμένες ή στιλιζαρισμένες ερωτικές σκηνές και τη γοητευτική ίντριγκα που ξεκινά αλλά ελάχιστα αναπτύσσει, συνταιριάζοντας τη θλίψη με την απώλεια της οσμής, την οργή με την απώλεια της ακοής και την εκδήλωση περιχαρούς αγάπης και τρυφερότητας με την απώλεια της όρασης.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Χωρίς την έξοδο κινδύνου του χαβαλέ και του «φάτε μάτια ψάρια» που συνήθως προσφέρει μια χολιγουντιανή υπερπαραγωγή… καταστροφολογίας, αυτό το κατά φαντασίαν αλληγορικό, «κουλτούρα να φύγουμε», υπαρξιακό δράμα, γίνεται υποφερτό με το ζόρι.


MORE REVIEWS

ΑΓΡΙΑ ΝΥΧΤΑ

Παραμονή Χριστουγέννων, έπαυλη ζάμπλουτης κληρονόμου με «φορτωμένο» θησαυροφυλάκιο δέχεται οργανωμένη επίθεση συμμορίας διαρρηκτών που εξολοθρεύει το προσωπικό ασφαλείας (και όχι μόνο) και απειλεί ν’ αρχίσει να σκοτώνει τα μέλη της οικογένειας αν δεν καταφέρει να φύγει με το παραδάκι. Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Άι Βασίλης. Ο πραγματικός Άι Βασίλης!

Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Μεσαίωνα στη Σουηδία, κοπέλα αγνή πέφτει θύμα κακοποίησης από κακούς αδελφούς βοσκούς. Οι φονιάδες στους γονείς της τα λιλιά της ανεπίγνωστα θα πάνε να πουλήσουν, φιλοξενία και τροφή αφού ζητήσουν. Από τα χέρια του πατέρα θα βρουν την εκδίκηση ή θα προλάβουν να ξεγλιστρήσουν; Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και, παραδόξως, η... πηγή έμπνευσης για το «Last House on the Left» (1972) του Γουές Κρέιβεν!

R.M.N.

Ρουμάνος εμιγκρές στη Γερμανία, υπό τον φόβο μπλεξίματος με τον Νόμο, επιστρέφει άρον-άρον πίσω στην πατρίδα, ξαναβρίσκοντας πατέρα, γιο, σύζυγο κι ερωμένη. Η πρόσληψη αλλοδαπών εργατών από το τοπικό αρτοποιείο κάνει την ατμόσφαιρα στο χωριό του να μυρίζει μπαρούτι.

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΒΟΛΟΙ

Η Ζοάν ζει αρκετά συνηθισμένα με την κόρη της Βικί και το σύζυγό της Τζίμι σε μια μικρή κοινότητα των Γαλλικών Άλπεων, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ο ερχομός της αδελφής εκείνου ανατρέψει τις εύθραυστες οικογενειακές ισορροπίες.

ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Η Ελέν πάσχει από σπάνια ανίατη ασθένεια, αλλά δεν θέλει να την λυπούνται. Ταξιδεύει σε κουκίδα του χάρτη της Νορβηγίας, προκειμένου να ζήσει έστω για λίγο ελεύθερη. Ή μήπως για να πεθάνει μόνη;

MR KLEIN

MR KLEIN

Έχει σκάσει μια καινούργια επιδημία που χτυπάει στις αισθήσεις. Και δε μυρίζουν, δε γεύονται, δεν ακούνε και δε βλέπουν. Και δε βλέπεται κιόλας.