του Ηλία Φραγκούλη

Σε μία πρόταση: σαν το «The Purge»… με σεξ! Για singles. Χωρίς να κινείται αμιγώς στο πλαίσιο του φανταστικού σινεμά, το «Για Μια Νύχτα Μόνο» φαντασιώνεται μία… σεξουαλική «δυστοπία» στην οποία το κράτος ελέγχει τις ερωτικές ορμές των ανθρώπων, πιάνοντας σαν παράδειγμα (συμπεριφορικής «μελέτης») τον πληθυσμό της Νέας Υόρκης.

Το Κογκρέσο έχει περάσει νόμο που (όλως περιέργως) τηρείται και έχει γίνει συνήθεια από τους πολίτες για χρόνια, υποχρεώνοντάς τους για δώδεκα ώρες και μόλις μία φορά τον χρόνο να μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν (στο σεξ)! Με έναν απαράβατο όρο: να είσαι single και να προλάβεις να… γαμήσεις μέχρι τις επτά το πρωί. Επίσης, η χρήση του προφυλακτικού είναι επιβεβλημένη, γι’ αυτό και τα συγκεκριμένα latex προϊόντα γίνονται… είδος προς εξαφάνιση εκείνη τη μέρα (στοιχείο που θα προκαλέσει ουκ ολίγες φαρσικές σκηνές κατά τη διάρκεια της ταινίας).

Ο Όουεν έχει κανονίσει ένα τύπου ρομαντικό date με την κοπέλα του, με κατάληξη πλέον προφανή, ενώ η Άλι κάνει μπαρότσαρκα με μια κολλητή της μπας και βρει ένα αγόρι της προκοπής και ουχί απλά ένα one night stand για το οποίο μπορεί και να το μετανιώσει την επόμενη μέρα. Πιο κακότυχος ο Όουεν, ανακαλύπτει πως η κοπέλα του έχει αποφασίσει να δοκιμάσει κάποιον άλλον για ερωτικό παρτενέρ, για να της «φύγει η περιέργεια» (!), ενώ η Άλι μένει εντελώς μονάχη γιατί η φίλη της ήταν πιο γρήγορη από εκείνην! Όπως είναι αναμενόμενο, οι δρόμοι των δύο ηρώων διασταυρώνονται αρκετές φορές μέσα στη νύχτα, είτε στο πλαίσιο του «αγώνα δρόμου» για να βρουν προφυλακτικά, είτε εξαιτίας λανθασμένων κινήσεων που τους οδηγούν (ξεχωριστά) μέχρι το αστυνομικό Τμήμα.

Ο Γουίλ Γκλακ (της χάρμα νεανικής κομεντί «εύκολη… κατΑ λάθος» του 2010) κρατά στα χέρια του ένα πρωτότυπα και έξυπνα γραμμένο σενάριο από τον Τράβις Μπράουν και του δίνει έναν αέρα από αμερικάνικο indie περασμένων εποχών, με τολμηρότητα σκεπτικού που (χωρίς το στοιχείο του full frontal nudity ή της διείσδυσης) ενίοτε μου έφερνε στον νου… το «Shortbus» (2006) του Τζον Κάμερον Μίτσελ, έργο – σταθμό επάνω στη διαχείριση της σεξουαλικής συμπεριφοράς και ελευθεριότητας. Το πώς ακριβώς εφαρμόζεται ένας κρατικός νόμος που απαγορεύει το προγαμιαίο σεξ 364 ημέρες τον χρόνο ή το πώς είναι δυνατόν να υφίσταται… Υπουργείο Σεξουαλικής Αστυνόμευσης είναι πράγματα που δεν χρειάζεται να σε προβληματίζουν για ώρα, καθώς διασκεδάζεις με τούτο το αντι-ρομαντικό «τρολάρισμα» που παραξενεύει ως παραγωγή χολιγουντιανού studio και έχει για μεγαλύτερο ατού του την χαρισματική παρουσία των Κάλουμ Τέρνερ και Μόνικα Μπαρμπάρο, η χημεία των οποίων είναι τόσο έντονη από την πρώτη κιόλας φορά που συναντιούνται, σε βαθμό να απορείς γιατί… δεν πηδιούνται επιτόπου!

Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που μπορούν να ερμηνευτούν ως… συντηρητικές κατά βάθος ή να σε κάνουν να νιώσεις πως το σεξ δεν αξίζει δα και τόσο κόπο, όμως, συγκρίνοντας με τον αχαλίνωτο κορεσμό λόγω «γλυκερής» σαχλαμάρας και έλλειψης νεωτερισμών στο είδος της ρομαντικής κωμωδίας, το «Για Μια Νύχτα Μόνο» πετυχαίνει ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του: (ενδεχομένως) όχι να μετατραπεί σε ένα μελλοντικό classic του genre, αλλά να σε ικανοποιήσει με… οργασμικό γέλιο για 102 λεπτά, βγάζοντας θρασύτατα τη γλώσσα του στο ντροπιαστικά και ρουτινιάρικα τυποποιημένο της σύγχρονης rom-com (που ούτε καν R rated δεν τολμά να είναι!).