FreeCinema

Follow us

ΟΧΘΕΣ (2015)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πάνος Καρκανεβάτος
  • ΚΑΣΤ: Ανδρέας Κωνσταντίνου, Έλενα Μαυρίδου, Λεβέντ Ουζουμτζού, Γιάννης Καλατζόπουλος
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Ψιλοαλαφροΐσκιωτο, χωρίς οικογένεια και προς απόλυση φανταράκι γίνεται γκάου ατραξιόν διμοιρίας εθελοντών ναρκαλιευτών στον Έβρο, ψυχανεμιζόμενο (και παίζοντας με) τον θάνατο σε αχαρτογράφητα παγιδευμένους αγρούς. Τη νύχτα συνεργάτιδα Τούρκων λαθρεμπόρων προσφύγων στο ποτάμι και το πρωί στη λαϊκή θα γνωρίσει και απ’ την ανέσπερη ζωή της θα διεκδικήσει. Όταν αυτή τον ακολουθήσει, ο – πατέρας του μωρού της – chief τής σπείρας θα… σκάσει να την εμποδίσει. Στην απόξω ψάχνεται πιτσιρίκος διασωθείς από πνίξιμο αλλά ορφανεμένος στο πέρασμα, με βαλτή ντρόγκα στον σάκο του. Τις όχθες για το αύριο ποιος τους αβρόχοις ποσί θα διασχίσει;

Όχι ο Πάνος Καρκανεβάτος, πάντως. Που πατάει ως συνήθως σε δύο βάρκες: της με καλλιτεχνική πνοή ιδεο-ποίησης (της αγάπης που σώζει με τίμημα), και της σκληρής γαιώδους πραγματικότητας (της περιφέρειας των ελλείψεων και του μεταναστευτικού κοντραμπάντου). Και, με σταθερές προβληματικές – κουπιά τα αποκεντρωμένα σύνορα που χωρίζουν κι ενώνουν κόσμους (φυσικούς και μεταφορικούς), το παλεμένο απ’ το εγώ και τον Άλλον ταξίδι της ταυτότητας προς μια άλλη ζωή, τα δεσμά των δεσμών (αίματος και καρδιάς) που φυλακίζουν ή ελευθερώνουν και τη νομοτέλεια των άνομων σφαλμάτων & μυστικών, βουλιάζει αθέλητα στο «Χώμα και Νερό» που βαλτώνει το τέταρτο μυθοπλαστικό του «Μεταίχμιο».

Πώς μπορεί ένα crime αντιξοοτήτων, υπαιθρικό, λαϊκό love s(t)o(r)ry αλληλοεπούλωσης σε χακί και υποκόσμου διάκοσμο, που μαζεύει τα κομμάτια του στη no man’s land μεταξύ των «Ευδοκία» κι «Απ’ το Χιόνι» με κάτι από Χόλντεν Κόλφιλντ (!) να στεριώσει; Σίγουρα όχι όταν, επίσης, πρώιμα τα σύντομα συνδετικά κάδρα… νεκρής (σόρι, δεν μπορούσα να αντισταθώ) φύσης Βόρειας Ελλάδας ξεχειλώνουν την αφήγηση εκεί που αυτή θα ‘πρεπε να δένεται προς άγραν έντασης. Όταν, στην πορεία, γενικά πλάνα με φρασαρίσματα «σημασίας» (το) παίζουν «Μεθοριακός Σταθμός» στο πιο arthouse και με έγνοια για το ημεδαπό σκλαβοπάζαρο του τράνζιτου. Όταν οι traffickers που μιλούν φωναχτά στο ξέφωτο μετά την τραγική διέλευση (η οποία… μοιραία, και για την ταινία, μένει στο σκοτάδι ενώ έχουμε γίνει μάρτυρες της προετοιμασίας της στην Πόλη) ή η λεγάμενη που βγαίνει εν πολλοίς στεγνή από το νερό αφήνουν θύματα στον θα ‘θελε ρεαλισμό εξιστόρησης. Όταν προβάλλει στον ορίζοντα ενδιαφέρουσα αλλά υπανάπτυκτη και αβαρώς sotto voce η survivor υποπλοκή τού μεσανατολίτη αγορίνα φυγά, προσώπου – δικαιολογίας της flat καταδίωξης του ζεύγους (πάρ’ τους επιτέλους ενωμένους και σ’ ένα χαμάμ) από τους μαφιόζους και του ό,τι τελεσίδικο για όλους τους εμπλεκόμενους ακολουθεί.

Όταν, τέλος, κάνει τον σχετικό κρότο της κι η αστοχία έμψυχου υλικού διανομής ριψοκίνδυνου, στην περίπτωση της διανομής τού φιλότιμου Κωνσταντίνου και της για άλλα πεδία Μαυρίδου, ή ακατάλληλου, στην περίπτωση του ντιλετάντη (το θέτω κομψά) υπαξιωματικού που «σκοτώνει» μ’ εκείνο το ορθόφωνο «μάνdης». Η Δύναμη FRONTEX κάνει την εμφάνισή της αραιά. Στην εκπέμπουσα (ανέχεια, ενοχή, εγκλεισμό, απόγνωση) λιτά θωριά του λιγομίλητου πατέρα της ηρωίδας. Σε κάποιες πυροτεχνουργικά λυρικές ατάκες (ο συνσεναρίστας μπεστσελερίστας Ισίδωρος Ζουργός πρέπει να ευθύνεται για εκείνο το «Υπάρχουν άνεμοι που τα στραβά δέντρα τα ισιώνουν…») και στην έξοχα στημένη και εκρηγνυόμενη, επιτέλους, ολόκληρη σκηνή της ξέμπαρκης μαυρούλας και της εμπλοκής τού… «The Hurt Locker» μας. Δεν καθαρίζουν, ωστόσο, αυτές οι «Όχθες». Όχι ότι σκορπίζουν τον όλεθρο, αλλά για πάρτη τους μη χάσεις τίποτα ζωτικό…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ό,τι ποιοτικό ελληνικό υπάρχει (και στην τηλεόραση), το «χτυπάς»; Δε θα σε χαλάσει περισσότερο από άλλα. Αν είδες το «Αθανασία» τού δημιουργού και σου άρεσε πραγματικά (δύσκολο), αν μη τι άλλο θα σε βρουν κι εδώ θραύσματα – αισθηματία μου εσύ. Αν πας για τον Σπύρο Μαλταμπέ τού «Μικρά Αγγλία», το πολεμάει (αλλά εδώ, λόγω ρόλου, είναι επιεικώς μπίου). Όλοι οι υπόλοιποι, είναι πολύ πιθανό να κάνετε λίγο-πολύ «μπαμ» αν μπουκάρετε εδώ.


MORE REVIEWS

Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η μεσήλικη Χίλαρι, υπεύθυνη «γενικών καθηκόντων» σε κινηματογράφο της παραλιακής πόλης του Μάργκεϊτ, νιώθει σκιρτήματα πάθους για νεαρό μαύρο που πιάνει δουλειά ως ταξιθέτης.

ΧΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΛΥΒΑ

Ζευγάρι ερωτευμένων ανδρών με υιοθετημένη κορούλα περνά τις χαλαρές διακοπές του σε απομονωμένο σπιτάκι σε δάσος. Ένα χτύπημα στην πόρτα θα τους φέρει αντιμέτωπους με τέσσερις «εισβολείς» που απαιτούν από την οικογένεια να διαπράξει μια κανονική ανθρωποθυσία, επιλέγοντας (και) ποιο από τα μέλη της θα θανατώσει. Διαφορετικά, θα έρθει… η Αποκάλυψη!

ΑΣΤΕΡΙΞ & ΟΒΕΛΙΞ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΑ

Η μοναχοκόρη της Αυτοκράτειρας της Κίνας βρίσκει καταφύγιο στο γνωστό γαλατικό χωριό και ο Αστερίξ κι ο Οβελίξ προσφέρονται να βοηθήσουν σε επιχείρηση απελευθέρωσης της μητέρας της, ενώ παράλληλα ο Ιούλιος Καίσαρας καταστρώνει επεκτατικά σχέδια για την Ασία, έτσι ώστε να πείσει την Κλεοπάτρα να γυρίσει κοντά του.

ΜΕΡΕΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ

Νεαρός εισαγγελέας αναλαμβάνει υπηρεσία σε μικρή επαρχιακή πόλη που μαστίζεται από πολλαπλά κρούσματα καθίζησης της γης και έρχεται αντιμέτωπος μ' ένα σύστημα διαφθοράς που φτάνει πολύ ψηλά στην τοπική εξουσία.

ΔΥΟ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΣΒΟΥΛΗΣ

Οι δύο θεότρελοι φίλοι Τούτσον και Λούντιγουντ επιστρέφουν και πάλι (από πότε;), προκειμένου να ζήσουν την περιπέτεια της ζωής τους, σε μια προσπάθεια να βρουν και να ζητήσουν βοήθεια από τον παππού του πρώτου, τον διαβόητο πειρατή Κάπτεν Τούτσον!