του Ηλία Φραγκούλη

Οι σκηνοθέτες που ασχολούνται με το σινεμά τρόμου τα τελευταία χρόνια έχουν ως πρώτο μέλημά τους ένα είδος «αποδόμησης» του genre, στην προσπάθειά τους να παρουσιάσουν νεωτερισμούς που περισσότερο αρμόζουν σε… φεστιβαλικές διοργανώσεις, παρά αφορούν τον τελικό αποδέκτη – πελάτη της κινηματογραφικής αίθουσας. Ο Ιρλανδός Ντέιμιαν Μακ Κάρθι σκαρφίστηκε πίσω από την κάμερα (αλλά και σεναριακά) ένα alternative horror μυστηρίου με πενιχρά μέσα, το οποίο αγκομαχά να υποβάλει στον θεατή μια ατμόσφαιρα φόβου (με όπλο το σκοτάδι, κλασικά), δίχως να αντιλαμβάνεται το… αστείο που προκύπτει από ορισμένα στοιχεία της πλοκής.

Ο Τεντ, ψυχίατρος σε τοπική κλινική, αφήνει μόνη στο πρόσφατα ανακαινισμένο εξοχικό τους σπίτι τη σύζυγό του, Ντάνι. Μέσα στην ερημιά της νύχτας, πρώην ασθενής του Τεντ χτυπά την πόρτα της και της ζητά να μπει μέσα για να την προστατεύσει από άγνωστο που κατάφερε να εισχωρήσει εντός στα κρυφά. Η Ντάνι δεν τον εμπιστεύεται και αποδεικνύεται πως διέπραξε ένα θανάσιμο λάθος. Μήνες αργότερα, ο Τεντ επισκέπτεται την Ντάρσι, τη δίδυμη αδελφή της Ντάνι, η οποία διατηρεί κατάστημα με αξιοπερίεργα αντικείμενα, φορτωμένα με κατάρες και δαιμονικές ιστορίες. Η Ντάρσι τυγχάνει να είναι και μέντιουμ, και θεωρεί πως ήρθε ο καιρός να βρεθεί στον τόπο του εγκλήματος, ώστε να «επικοινωνήσει» με την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την άγρια δολοφονία της Ντάνι.

Χωρίς πληθώρα χαρακτήρων που θα μπορούσαν να σε μπερδέψουν σχετικά με την ταυτότητα του δολοφόνου, η «Οντότητα» δεν κρατά δυνατό σεναριακό «χαρτί» στα χέρια της και στρέφεται προς μια κάποια «εκκεντρικότητα» για να προσθέσει μυστήριο, όπως το ξύλινο ομοίωμα ανθρώπου που κουβαλά μαζί της η Ντάρσι και, εντελώς ανεξήγητα, δείχνει να κινεί την κεφαλή και το βλέμμα του σε στιγμές που κανείς δεν το παρατηρεί! Όταν η υπόθεση ξεδιαλύνει εντελώς, το φιλμ αποκτά μια σχεδόν χιουμοριστική τροπή, σαφώς λανθάνουσα και άστοχη, που οδηγεί σε τραγέλαφο φτάνοντας στο τελευταίο πλάνο του. Αν ήταν ένα επεισόδιο του «The Twilight Zone», δεν θα ήταν ένα από τα αξιομνημόνευτά του. Και αυτός είναι ο πιο ευγενικός τρόπος με τον οποίο μπορώ να περιγράψω τούτο το κινηματογραφικό #fail.