FreeCinema

Follow us

Η ΦΛΕΓΟΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (2021)

(NORDSJØEN)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματικό Θρίλερ Καταστροφής
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζον Αντρέας Άντερσεν
  • ΚΑΣΤ: Κρίστιν Κούγιατ Θόρπ, Χένρικ Μπγιέλαντ, Ρολφ Κρίστιαν Λάρσεν, Άντερς Μπάασμο, Μπγιόρν Φλόμπεργκ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 104'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: NEO FILMS

Όταν δεξαμενή άντλησης πετρελαίου στις νορβηγικές ακτές καταρρέει, διασώστες και ερευνητές ανακαλύπτουν πως το γεγονός οφείλεται σε κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ατυχήματος.

Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλοί που θα μπορούσαν να φανταστούν πως ο νορβηγικός κινηματογράφος θα εξελίσσονταν σε συνεχιστή του θρυλικού είδους των ταινιών καταστροφής! Ο σκηνοθέτης, οι παραγωγοί και οι σεναριογράφοι που είχαν εμπλακεί (με τον έναν ή τον άλλο τρόπο), είτε με το «Κύμα» (2015), είτε με το «Σεισμό» (2018), επιστρέφουν με τούτη τη «Φλεγόμενη Θάλασσα», συνδυάζοντας τη λογική ενός disaster movie με έντονες οικολογικές ανησυχίες. Ανανεώνουν τους βασικούς ήρωες, εγκαταλείποντας την οικογένεια του επιστήμονα Κρίστιαν (πόσα να της τύχουν της δόλιας φαμίλιας, πια;), όμως, η αποκτηθείσα από τα προηγούμενα φιλμ εμπειρία δεν μετουσιώνεται σε κάτι πέραν του αναμενομένου, σε επίπεδο παραγωγής. Αντιθέτως, μάλιστα, σε σχέση με τον προκάτοχο «Σεισμό» (με τον οποίο, από πλευράς ύφους, η «Θάλασσα» βρίσκεται πιο κοντά, απ’ ό,τι με το «Κύμα»), γίνεται βηματάκι… προς τα πίσω, καθώς το απαραίτητο για το είδος θέαμα όχι μόνο δίνεται με το σταγονόμετρο, αλλά μοιάζει να απουσιάζει σχεδόν ολοκληρωτικά.

Το στόρι συστήνει τη Σοφία και τον Άρθουρ, δύο εξειδικευμένους ερευνητές που καλούνται εσπευσμένα σε πλοίο στ’ ανοιχτά της Νορβηγίας, έπειτα από την κατάρρευση εξέδρας πετρελαίου στη Βόρεια Θάλασσα. Αφού ανακαλύπτουν έναν επιζώντα, χάρη στον προηγμένης τεχνολογίας εξοπλισμό τους, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν την προσπάθεια διάσωσής του εξαιτίας υποθαλάσσιου και απειλητικού για όλους τους κινδύνου. Έπειτα από την μελέτη του video της επιχείρησης, αντιλαμβάνονται πως αυτό που βίωσαν δεν ήταν παρά η αρχή ενός φαινομένου domino, ικανού να καταστρέψει όλες (μιλάμε για δεκάδες!) τις δεξαμενές πετρελαίου των δυτικών νορβηγικών ακτών! Σε μια προσπάθεια να σωθούν οι ζωές των εργαζομένων, διατάσσεται η άμεση εκκένωσή τους, πλην όμως ο αγαπημένος της Σοφία δεν προλαβαίνει να φύγει από την εξέδρα στην οποία εργάζεται, με αποτέλεσμα να παγιδευτεί εκεί. Χωρίς δεύτερη κουβέντα, Σοφία και Άρθουρ σπεύδουν να τον σώσουν, με τον χρόνο να μην στέκει σύμμαχος της προσπάθειάς τους.

Δεν θ’ ανάψουμε δα και καμιά μεγάλη φωτιά (#diplhs), εάν αναφέρουμε πως η πλοκή χαράσσει πορεία ακολουθώντας… στα τυφλά την πυξίδα του είδους που υπηρετεί. Έπειτα από τις συστάσεις του ερωτευμένου ζεύγους των Σοφία και Στίαν, καθώς και την εισαγωγική αναφορά (σε ύφος mockumentary!) για τα προβλήματα που μπορεί να επιφέρει στην ισορροπία του περιβάλλοντος η επί σειράς δεκαετιών αλόγιστη άντληση πετρελαίου από τον βυθό της θάλασσας, σκάει το πρώτο κύμα καταστροφής. Είναι το κομμάτι αυτό του φιλμ όπου κάποια disaster ψήγματα αναταράσσουν την οθόνη, ανοίγοντας (μέσω συσκέψεων κάθε λογής κυβερνώντων και χαρτογιακάδων) τον δρόμο για την τελική κλιμάκωση της ολικής απειλής, που (ατυχώς) μόνο ως τέτοια δεν εισπράττεται.

Η «παλαβή» λύση που προκρίνεται ώστε να σωθούν οι νορβηγικές ακτές, αλλά και η απονενοημένη επιχείρηση διάσωσης που Σοφία και Άρθουρ αναλαμβάνουν να φέρουν εις πέρας, έχει κάτι από «Αρμαγεδδών» (1998), πλην όμως, η ευκολία με την οποία οι ήρωες ξεπερνούν (σχεδόν όλα) τα εμπόδια, υποβαθμίζει την απόλυτη καταστροφική διάθεση του σεναρίου. Η άνετη υπερπήδηση των δυσκολιών ασφαλώς και αποτελεί μοτίβο του genre, θα έπρεπε εν τούτοις να έχει συνδυαστεί και με το άλλο βασικότατο στοιχείο του, εκείνο του blockbuster-ικού υπερθεάματος. Έλλειψη χρημάτων, όμως, αντ’ αυτού ο χρόνος καλύπτεται από αρκετό μπλα-μπλα για τα πως και τα γιατί φτάσαμε ως εδώ, προτάσσοντας μια καλοδεχούμενα έντονη οικολογική συνείδηση, αλλά και μια (αρχικά) συνωμοσιολογική διάθεση, που γρήγορα εγκαταλείπεται.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Τέτοιου είδους ταινίες θαρρώ πως αντιμετωπίζουν ένα άλυτο πρόβλημα στη χώρα μας. Για τους φανατικούς των χολιγουντιανών παραγωγών που ενδεχομένως ψήνονται για έργα τύπου «Deepwater Horizon» (2016), τούτη «Η Φλεγόμενη Θάλασσα» δεν πρόκειται να τους ανάψει κάποια σπουδαία φλόγα (για να μην πιάσω και το θέμα της γλώσσας). Για τους φίλους του κλασικού ευρωπαϊκού κινηματογράφου, εδώ πλησιάζουμε επικίνδυνα την «αμερικανιά». Το τρίτο (σερί) νορβηγικό disaster film δεν φέρνει την… καταστροφή, όμως, δύσκολα θα συναρπάσει.


MORE REVIEWS

BONES AND ALL

Στην Αμερική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένα κορίτσι που αρέσκεται στο να τρώει ανθρώπινη σάρκα παίρνει τους δρόμους σε αναζήτηση της «χαμένης» μητέρας της και κάποιας πιθανής εξήγησης για την κατάσταση που βιώνει. Στη μοναχική της πορεία, θα βρεθεί η στιγμή που θα… οσμιστεί την παρουσία ενός αγοριού με το οποίο μοιράζεται το ίδιο «μυστικό».

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ερευνητική αποστολή ανακαλύπτει «μαγικό» φυτό, του οποίου οι καρποί χαρίζουν δύναμη ενέργειας ωφέλιμη για την καθημερινότητα της κοινωνίας των Αβαλονιανών. Όταν οι καλλιέργειες του φυτού προσβάλλονται από μυστηριώδη «ιό», μονάχα τα έγκατα της γης μπορούν να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση σχετικά με τον επερχόμενο κίνδυνο.

ΠΙΝΟΚΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ

Ο Τζεπέτο έχει χάσει το παιδί του, φτιάχνει μια ξύλινη μαριονέτα αγοριού και… εντάξει, τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε ήδη, μη σας πω κι από το 1940 (τουλάχιστον)!

THE FABELMANS

Από «μπαγκάζι» του πατέρα του μέχρι «υποχρέωση» ανατροφής από τη μητέρα του, ο μικρός Σάμι βρίσκει το ιδανικό καταφύγιο στη φαντασία της κινηματογραφικής εμπειρίας και προσπαθεί να γίνει μέρος αυτού του (καλύτερου) «κόσμου».

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2022

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το μακροβιότερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, είναι και πάλι εδώ και γιορτάζει τα 35α γενέθλιά του! Η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί από την Πέμπτη 24/11 μέχρι την Τετάρτη 30/11 στους αθηναϊκούς κινηματογράφους ΕΛΛΗ και ΑΝΔΟΡΑ.