ΤΟ ΤΑΡΑΝΔΑΚΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (2024)
(NIKO: JA MYRSKYPOROJEN ARVOITUS)
- ΕΙΔΟΣ: Animation
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κάρι Γιουσόνεν, Γιόργκεν Λέρνταμ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 86'
- ΔΙΑΝΟΜΗ: ROSEBUD.21
Μικρός τάρανδος, με όνειρο ζωής να γίνει μέλος της ιπτάμενης αγιοβασιλιάτικης αγέλης, τα κάνει μαντάρα όταν εξαιτίας του χάνεται το έλκηθρο με το οποίο μεταφέρονται τα δώρα των παιδιών. Με τα Χριστούγεννα να βρίσκονται προ των πυλών, θα πρέπει να κάνει τα αδύνατα δυνατά ώστε να επανορθώσει.
Υπάρχουν κάποιες (animated) ταινίες οι οποίες απευθύνονται τόσο εξόφθαλμα σε προσχολικής ηλικίας κοινό, που ένας ενήλικος ενδέχεται να βρεθεί σε θέση να θέσει ακόμα και υπαρξιακού τύπου ερωτήματα στον εαυτό του! Τύπου «γιατί το βλέπω τώρα αυτό;». Αργούν τα Χριστούγεννα; Υπάρχει ποτέ περίπτωση το εξάχρονο να κάτσει να διαβάσει FREE CINEMA; Τούτο «Το Ταρανδάκι των Χριστουγέννων» ανήκει απόλυτα στη συγκεκριμένη κατηγορία.
Πρόκειται για την τρίτη ταινία της σειράς με ήρωα τον φινλανδικής καταγωγής μικρό τάρανδο Νίκο (οι προηγούμενες δύο γυρίστηκαν το 2008 και 2012, αντίστοιχα, δίχως ν’ απασχολήσουν τότε την ντόπια διανομή…), κάτι το οποίο φαίνεται, μιας και το μπάσιμο στο στόρι γίνεται κομματάκι απότομα, σαν να έπρεπε να γνωρίζουμε τα… προηγούμενα επεισόδια. Δεν τίθεται, βέβαια, θέμα κατανόησης, καθώς τα πάντα είναι απλούστατα, περιστρεφόμενα γύρω από τον κίνδυνο «απώλειας» των Χριστουγέννων, στην προκειμένη εξαιτίας αφελούς γκάφας του καλοπροαίρετου μικρούλη ταράνδου. Πριν από το γεγονός αυτό, το στόρι καταπιάνεται με τον διαγωνισμό εισόδου στην ιπτάμενη αγέλη ταράνδων, όπου ο Νίκο θα πρέπει να ξεπεράσει την πονηρή Στέλλα, προκειμένου να πάρει την πολυπόθητη θέση στο έλκηθρο. Όταν η τελευταία αρπάξει με τρόπο δόλιο το αγιοβασιλιάτικο μεταφορικό μέσο, τότε οι δυο τους από άσπονδοι φίλοι μετατρέπονται σε πιστούς συμμάχους, καθώς αντιλαμβάνονται πως άθελά τους παίζουν το παιχνίδι των εχθρών πατεράδων τους, οι οποίοι μέσω των τέκνων γυρεύουν εκδίκηση για παλιά και διόλου ξεχασμένα πράγματα.
Ως σύλληψη κι εκτέλεση η ταινία κρίνεται χαριτωμένη – αρκεί να είσαι… ανήλικο. Άλλωστε, ο απλούστατος σχεδιασμός των ταράνδων και το ανεπιτήδευτο φόντο, στο οποίο δεν διακρίνεται τίποτα το περιττό παρά κυρίως… χιόνι, στο αθώο βλέμμα της πιτσιρικαρίας παραπέμπει. Το αυτό ισχύει και για το απλοϊκό, περιπετειώδες μοτίβο του στόρι, αλλά και για το κοπάδι από lemmings που για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο μπλέκει στην υπόθεση ενισχύοντας με υποτιθέμενη χιουμοριστική νότα την πλοκή. Από την άλλη, το εύρημα (;) με το βόρειο σέλας, που αν χαθείς μέσα του… χάθηκες (#duh), υπάρχει για να δώσει «όμορφα χρώματα» στο εγχείρημα. Το ηθικό πλαίσιο αμφισβήτησης της γονεϊκής εξουσίας διαθέτει παιδική (καλώς εννοούμενα) ξεροκεφαλιά, που στο βάθος της αποκαλύπτει (ασφαλώς) τα ευγενικά στερεότυπα της αγάπης, της φιλίας και της οικογένειας.
