του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Μπορεί να μην είχες δει ποτέ σε αίθουσα το «Παγιδευμένη στο Δίκτυο» με τη Σάντρα Μπούλοκ, αλλά σίγουρα το έχεις πετύχει στην τηλεόραση για να διαπιστώσεις πόσο ξεπερασμένη και παλιά φαίνεται η ταινία. Κάτι παρόμοιο θα συμβεί – και πολύ πιο σύντομα – με το «Θάρρος ή Αλήθεια», το οποίο πιάνει μια χρονική στιγμή (που δείχνει να έχει ήδη λήξει) επηρεασμένη από τη μανία του Pokémon Go. Οι δημιουργοί του φιλμ φαίνεται να έχουν μια εμμονή με τους online κινδύνους, τους οποίους ανέπτυξαν επίσης στο ντοκιμαντέρ «Catfish» (που ενέπνευσε και μια σειρά reality με τον ίδιο τίτλο), όπως και με την παρακολούθηση μέσω κάμερας (βλέπε το franchise της «Μεταφυσικής Δραστηριότητας»). Σε έναν βαθμό είναι διασκεδαστική και αρκετά καλογυρισμένη, αλλά αν ψάχνεις κάτι λίγο καλύτερα ανεπτυγμένο στο σενάριο, ψάξε κανένα άλλο app… ουπς, άλλη ταινία εννοούσα.

Η Βι τελειώνει το σχολείο και μένει με τη μητέρα της σε ένα σπίτι στο Στάτεν Άιλαντ, όπου παραμένει βαριά η ανάμνηση ενός πρόωρα χαμένου γιου. Η Βι θα ήθελε να φύγει μακριά, αλλά δεν έχει αυτή τη δυνατότητα. Αν και είναι ένα σχετικά μαζεμένο κορίτσι, η κολλητή της φίλη τρέχει να ακολουθήσει κάθε νέα μόδα. Εκείνη είναι, λοιπόν, που της μιλάει για ένα online παιχνίδι, το Nerve, που μοιράζει τους χρήστες τους σε δύο κατηγορίες: τους «παίκτες» και τους «θεατές». Ξεπερνώντας τον συνηθισμένο εαυτό της, η Βι θα αποφασίσει να συμμετάσχει ως «παίκτρια». Αυτό που θα πρέπει να κάνει, είναι να δεχτεί μια πρόκληση και να την ολοκληρώσει μέσα σε πολύ περιορισμένο χρόνο. Από τον αριθμό των «θεατών» θα εξαρτηθεί η κατάταξή της στο παιχνίδι, ενώ κάθε challenge σημαίνει χρήματα που μπαίνουν αυτομάτως στον τραπεζικό της λογαριασμό.

Έτσι, η Βι θα φιλήσει ένα άγνωστο αγόρι, θα πάει μαζί του με μηχανή στο Μανχάταν, θα δοκιμάσει ένα ακριβό φόρεμα, θα τρέξει σχεδόν γυμνή, θα αποκτήσει ένα περίεργο tattoo. Όλα αυτά σημαίνουν followers και λεφτά. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, η πλοκή θα πάρει μια πιο παράξενη εξέλιξη και το story θα συνεχίσει με προσανατολισμό ένα διδακτικά στερεοτυπικό «πρόσεχε για να μην πάθεις».

Μέχρι έναν βαθμό, έχει ενδιαφέρον το πώς η ταινία καταπιάνεται με την εμμονή των χρηστών apps με τους followers και το κόλλημα με το κινητό τους. Είναι άλλωστε μια πραγματικότητα, αφού τώρα πια «επιδραστικοί» θεωρούνται όχι όποιοι παράγουν κάποιο σημαντικό έργο ή έχουν λόγο, αλλά αυτοί που έχουν πιο ασυνήθιστο Instagram. Το σκηνοθετικό ντουέτο πιάνεται από αυτή την αφορμή, αλλά η εντύπωση που αφήνει η ταινία, τελικά, είναι απλώς μια νύξη. Από την άλλη πλευρά, βέβαια, είναι συμπαθητικά στημένη και φωτισμένη και το πρωταγωνιστικό ζευγάρι είναι το ίδιο συμπαθές (αν και τα δείχνει τα χρονάκια του σε σχέση με τις ηλικίες που υποδύεται). Αν σε ιντριγκάρει, δες το τώρα, γιατί μπορεί και να έχει περάσει η ημερομηνία λήξης του μέχρι να κυκλοφορήσει στο home entertainment.