FreeCinema

Follow us

ΜΕΛΒΟΥΡΝΗ (2014)

(MELBOURNE)

  • ΕΙΔΟΣ: Ψυχολογικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νίμα Τζαβίντι
  • ΚΑΣΤ: Πεϊμάν Μοάντι, Νεγκάρ Τζαβαεριάν, Μάνι Χαγκίγκι, Ροσανάκ Γκεράμι
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 91'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Νεαρό ζευγάρι Ιρανών ετοιμάζει ταξίδι στη Μελβούρνη της Αυστραλίας για να συνεχίσει τις σπουδές του. Τη μέρα της μετακόμισης δέχονται να φυλάξουν για λίγο το νεογέννητο μωρό του γείτονα και μια απρόσμενη, τραγική εξέλιξη τους φέρνει αντιμέτωπους με αβάσταχτα διλήμματα και αποφάσεις ζωής.

Σκηνοθετικό και σεναριακό ντεμπούτο με ουκ ολίγες φεστιβαλικές περγαμηνές και βραβεύσεις, από τη Βενετία και τη Στοκχόλμη, μέχρι και το Κάιρο. Ευτυχώς (για σένα), αντίθετα με άλλα συγγενικά φιλμικά πλάσματα, δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε φεστιβαλικό ή της βαριάς κουλτούρας κοινό. Δυστυχώς (για μένα), είναι πολύ δύσκολο να γράψω γι’ αυτό και να σε πείσω για το κατά πόσο αξίζει της προσοχής σου, χωρίς να χαλάσω σημαντικό ποσοστό της απόλαυσής του.

Η «Μελβούρνη», βλέπεις, είναι από εκείνες τις ταινίες που οφείλεις να ανακαλύπτεις παρθένα/ος. Ένα ψυχολογικό θρίλερ δωματίου, καθαρόαιμα κινηματογραφικό, αλλά και βγαλμένο ατόφιο από την πιο οικεία καθημερινότητα. Διαφορετικό και κάθε άλλο παρά κοινότοπο. Που αν δεν πίνεις νερό μόνο στο όνομα του mainstream, μπορεί να σε πιάσει εξαπίνης και να σε καθηλώσει, καθώς, μέσα στα λιγοστά δωμάτια ενός διαμερίσματος της Τεχεράνης, εξελίσσεται νωχελικό, ήσυχο, απλό, αλλά και συναρπαστικά αναπάντεχο. Από τα πρώτα λεπτά του, όταν συνειδητοποιείς πως ο τίτλος του, η πόλη της Αυστραλίας, δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από ένα απίθανο MacGuffin. Αρκεί το ρεύμα από ένα ανοιχτό παράθυρο και το θορυβώδες κλείσιμο μιας γυάλινης πόρτας για να έρθουν τα πάνω κάτω στη συνείδηση του ζευγαριού επί της οθόνης και στην αντίληψη των… μαρτύρων εκτός αυτής.

Ψυχολογικό θρίλερ, δράμα χαρακτήρων, ντοκιμαντέρ – τρία διαφορετικά κινηματογραφικά είδη από τα οποία δανείζεται και συνταιριάζει ευφυώς κώδικες και ποιότητες ο Τζαβίντι, για να φτιάξει ένα ξεκάθαρα δικό του σινεμά, που δεν κρύβει την ιρανική καταγωγή του, ούτε όμως και τις δυτικόθεν επιρροές του (με ίχνη ακόμα και από τη «Θηλιά» του Χίτσκοκ να έρχονται απρόβλεπτα, αθόρυβα στο μυαλό). Ένα σινεμά, που έτσι, και με την καταλυτική συνδρομή του συγκλονιστικού (και) εδώ Μοάντι («Ένας Χωρισμός»), των συνεχών, αλλά καθ’ όλα πιθανών, ρεαλιστικών σεναριακών ανατροπών, τη συνειδητή, παντελή έλλειψη ηθικοπλαστικών μηνυμάτων και το ατακτοποίητο, ανοιχτό φινάλε, γίνεται αβίαστα γοητευτικό σε ένα διεθνές, πολυπολιτισμικό κοινό ποικίλου γούστου.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Απλό, απλούστατο, καλό, ξεχωριστό σινεμά. Νέτα σκέτα. Για ιθαγενείς των ανά τον κόσμο Φεστιβάλ, λοιπούς κουλτουριάρηδες, και όχι μόνο. Μόνο αν βγάζεις καντήλες με το αφτιασίδωτο, φτηνό σινεμά που δεν μιλάει αγγλικά γενικά, και το ιρανικό ειδικά, καλά θα κάνεις να μείνεις μακριά. Επίσης, όσα περισσότερα πάρεις πρέφα για την υπόθεσή του, τόσο λιγότερο θα του παραδοθείς.


MORE REVIEWS

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΡΗ

Αγγλίδα μόνη, σε διακοπές στις Σπέτσες, παρατηρεί φασαριόζικη οικογένεια λουόμενων και, συνειρμικά, ο νους της «σκαλίζει» διαρκώς τραύματα του δικού της νεανικού παρελθόντος, λάθη μητρότητας κι επιλογές μιας ζωής που… έχασε.

ΟΥΠΣ 2! Ο ΝΩΕ ΞΑΝΑ ΕΦΥΓΕ...

Οι περιπέτειες του Φίνι και της Λία συνεχίζονται, αυτή τη φορά εκτός κιβωτού, όταν μετά από ένα απρόσμενο συμβάν καταλήγουν στον ωκεανό. Τώρα θα πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους προκειμένου να επανενωθούν με την οικογένειά τους πριν να είναι αργά!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ

Τρεις οικογένειες, οι οποίες διαμένουν σε τριώροφο κτήριο στα προάστια της Ρώμης, αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων στις εσωτερικές σχέσεις τους, που δεν λένε να λυθούν όσα χρόνια κι αν περάσουν.

ΜΑΪΣΑΜΠΕΛ

Χήρα δολοφονημένου Βάσκου πολιτικού λαμβάνει επιστολή από τον φυλακισμένο, πλέον, εκτελεστή του συζύγου της, ο οποίος εκφράζει την επιθυμία να τη συναντήσει. Τα έντεκα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, άραγε, μπορούν να έχουν γιατρέψει τις πληγές;

ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΛΑΣ ΒΕΓΚΑΣ

Ο Μπεν φτάνει στο Λας Βέγκας με σκοπό να πεθάνει από την υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ. Η Σέρα είναι μια πόρνη που θα σταθεί δίπλα του στην πορεία, τηρώντας μια αμοιβαία συμφωνία: κανείς δεν θα ζητήσει από τον άλλον ν’ αλλάξει κάτι από τα «θέλω» του. Μέχρι τέλους.