FreeCinema

Follow us

ΜΕ ΧΩΡΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (2014)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Βαγγέλης Σεϊτανίδης
  • ΚΑΣΤ: Δημήτρης Ήμελλος, Θοδωρής Αθερίδης, Σοφία Σεϊρλή, Στεφανία Καπετανίδη, Σμαράγδα Καρύδη, Γιάννης Στάνκογλου, Ντίνος Καρύδης, Νατάσα Μαρματάκη, Ιωάννης Παπαζήσης
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 91'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Με το πατρικό εργοστάσιο κατασχεμένο και το εγώ του πεσμένο, χρεοκοπημένος και παρατημένος από έτερον ήμισυ 40φεύγας σπιτώνεται σε παιδικό κολλητό, μουρντάρη δημόσιο υπάλληλο, με γυναίκα / γιόκα / τροχόσπιτο. Με αυτό οι δύο Αθηναίοι θα πάρουν δρόμο για να βρουν στην Ηλεία καυτή συμμαθήτριά τους στο λύκειο, λεκτικά (κι όχι μόνο) για τα πάντα όλα θα φαγωθούν, με λασπόλουτρα / μοναχές / μπάτσους / κωφάλαλη / fight club / πνιγμό / μάνα θα τραβηχτούν. Το τι είναι ο ένας κι ο άλλος, κάποτε επιτέλους, θα αποδεχθούν;

Γεγονός: ο Βαγγέλης Σεϊτανίδης έκανε την καλύτερη ταινία του, συμπαθέστερη κι από το «Αιώνιος Φοιτητής», μετά τις αποτυχίες «Εύκολη Λία» και «Κάτω από το Μακιγιάζ σου». Κι αυτής, όμως, της λέρωσαν το παρμπρίζ (κυρίως) και της έπεσαν κάτι συμπράγκαλα, ενώ πάει πέρα-δώθε ως περιπλάνησης με – όχι μόνο – ένα κρυμμένο τραύμα buddy movie «τα ετερώνυμα έλκονται» κοντρών, συναπαντημάτων παλιών γνωστών ή νέων γνωριμιών εξίσου υπερεπεισοδιακών, μπλεξιμάτων χοντρών, συνειδητοποιήσεων και παραδοχών σε βαθμό γνώθι σαυτόν, και συμφιλιώσεων (και με το παρελθόν) αναζωογονητικών. Πού είναι τα «σαμαράκια», λοιπόν; Το εύρημα των λαλά «οραμάτων» τού «Κουστώ» (ο πρώην «Άγαμοι Θύται») με κλου το σκυλί δε γίνεται δεόντως αντιληπτόν (και ξέχνα «Το Σπίτι της Έμμας», τηλεορασάκια), φαντάζει τεχνημένα βαλτή ανά – λίγες – στιγμές η ευγλωττία στιχομυθιών, βγαίνει αραχτά το σκιτσάρισμα (ή η ακηδία ή η έλλειψη προβών;) κάποιων ρολιστών (συγγνώμη κιόλας, η… Κληρονόμος), ενώ δεν μπορείς να πάρεις σοβαρά την υποπλοκή υποκόσμου (που κλείνει όπως-όπως με ένα «τα ’μαθες;»). Το χείριστο κουσούρι όλων εδώ (όποιος κι αν ευθύνεται, ο dp ή η εμφάνιση του υλικού των λήψεων από μια ψηφιακή Epic), όμως, συνιστά η μόστρα ένεκα της μονοτονίας των χάλια (ημι)φωτισμών.

«Στην Εθνική με τα Μεγάλα» έχουν βγει, ευτυχώς, καταρχήν οι εξυπνότεροι διάλογοι σε ελληνική ταινία των τελευταίων ετών, καθώς ο πρώην μαθητής τού Νίκου Παναγιωτόπουλου τσιτάρει από εξελικτική βιολογία ως Καραγκιόζη («Χατζατζάρη!»), υφοποιείται από τη μοναχική στάση («…ο δρόμος του λογισμού») έως – σαρδόνια – την κρυπτοφαλλοκρατία («Τι περιμένεις από ένα πλάσμα που αιμορραγεί 4 μέρες και δεν πεθαίνει;», για τα θηλυκά) και γιορτάζει την ελληνική γλώσσα (ούτε ξέρω πόσα χρόνια είχα να ακούσω τη λέξη «πτωχαλαζών»). Στο μη ασθενές τού φύλου αυτού του φιλμ συμβάλλουν το σωστό «χώσιμο» απέξω-απέξω στο νεοελληνικό πολιτικοοικονομικό και ταξικό τσουρομάδημα (μια χώρα που μηδέποτε ενηλικιωμένη «την κάνει», όπως και όποτε την «παίρνει», από τις ευθύνες της, όπως και οι δύο λεβέντες εδώ), κι ο Ήμελλος βερμπαλιστικά / κινησιολογικά εκρηκτικός να οδηγεί με τον Αθερίδη πικρ(αμέν)ο είρωνα στο πίσω κάθισμα, ενώ μια ιδέα 90’s indie road movie (το couleur locale ενός επαρχιακού Πύργου… του Άιφελ) και άλλη μία Σταύρος Τσιώλης (φυσικά το «Ας Περιμένουν οι Γυναίκες») πατάνε ως πρέπει συνήθως το γκάζι, και πόδι, με πιο αντρίλα και νεύρο στην Πελοπόννησο. Κρίμα που στους ανώριμους ημικάφρους ψιλοέλειψαν οι «τρόποι» και η τεχνική τεστοστερόνη. Γι’ αυτό το… παίζουμε ακόμα. Με (;) Χωρίς (;) Γυναίκες;

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Πολυσινεμάδες, θα ανεβάσετε επίπεδο και ηλικιακό δείκτη. Θέτε ιλουστρασιόν; Σκάει ντιβίλα (καθαρή αλλά) μαυρίλα. Αρσενικά, θα αγγιχτείτε. Κορίτσια, μπορεί να το παρεξηγήσετε (αλλά προσέξτε τη χειρονομία μεταμέλειας προς τη μαμά – τι γλυκό!).


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι δύο Ελληνάρες και γκαρίζουνε για τις γυναίκες. Μάγκες, υπάρχουνε και τα διαζύγια και η διατάραξη της κοινής ησυχίας και… it’s a free world, τα φτιάχνετε άμα λάχει κιόλας.