FreeCinema

Follow us

ΜΑΡΘΑ ΜΑΡΣΙ ΜΕΪ ΜΑΡΛΙΝ (2011)

(MARTHA MARCY MAY MARLENE)

  • ΕΙΔΟΣ: Ψυχολογικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σον Ντέρκιν
  • ΚΑΣΤ: Ελίζαμπεθ Όλσεν, Σάρα Πόλσον, Χιου Ντάνσι, Τζον Χοκς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 102’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Η νεαρή Μάρθα, έχοντας ζήσει για δύο χρόνια ως Μάρσα Μέι στους κόλπους μιας θρησκευτικής σέχτας και ως Μαρλίν για τις επαφές της με τον έξω κόσμο, αποφασίζει ν’ αποδράσει απ’ το κοινόβιο της ομάδας και ν’ αναζητήσει καταφύγιο στο σπίτι της μεγαλύτερης αδελφής της.

Πάνω σε αυτό το φαινομενικά ήπιο καμβά στήνεται η μεγαλεπήβολη, τελικά, ταινία του Σον Ντέρκιν και είναι πραγματικά δύσκολο να θυμηθεί κανείς την τελευταία φορά που το αμερικανικό ανεξάρτητο σινεμά μας έδωσε ένα τόσο ώριμο και μεστό σκηνοθετικό ντεμπούτο, πόσο μάλλον συστήνοντάς μας την ίδια στιγμή μια εκπληκτική πρωτοεμφανιζόμενη ηθοποιό στο πρόσωπο της πρωταγωνίστριας Ελίζαμπεθ Όλσεν. Εξαρχής, ο παράξενος τίτλος προϊδεάζει ότι, όπως οι πολλαπλές ταυτότητες της κεντρικής ηρωίδας, έτσι και η ταινία απλώνεται περίτεχνα σε διαφορετικά επίπεδα. Ο Ντέρκιν ξεκινά την αφήγησή του σχεδόν με μια ντοκιμαντερίστικη λεπτομέρεια ξετυλίγοντας, σ’ ένα ειδυλλιακό τοπίο στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, τη ζωή στο «εναλλακτικό» κοινόβιο, αποκαλύπτοντας σταδιακά πίσω από το απατηλό όραμα της ελευθεριότητας στη μεγάλη αμερικανική παράδοση του Θορώ και του Γουίτμαν, ένα ασφυκτικά κλειστό κόσμο που σφραγίζεται από τους δικούς του αλλόκοτους κανόνες και αυστηρές τελετουργίες. Η ουτοπία των περασμένων δεκαετιών που έχτισαν οι ριζοσπάστες αναχωρητές, εγκαταλείποντας τις πόλεις και τον καταναλωτισμό, έχει μετατραπεί σε ένα πραγματικό εφιάλτη, η ελεύθερη βούληση έχει αντικατασταθεί με κανονική πλύση εγκεφάλου και η σεξουαλική απελευθέρωση έχει πάρει τη μορφή βίαιης μύησης.

Μέχρι εδώ θα μπορούσε κανείς να μιλά για την αποκάλυψη ενός ακόμη άγνωστου κεφαλαίου της βαθιάς Αμερικής. Καθώς, όμως, ο Ντέρκιν ξετυλίγει αποσπασματικά το παρελθόν της Μάρθα και τη σχέση της με την αδελφή της, η ταινία αρχίζει να αποκρυσταλλώνεται στο υπαρξιακό πορτρέτο μιας εύθραυστης γυναίκας που πασχίζει να ενσωματωθεί, να αποκτήσει μια καινούρια οικογένεια, μην καταφέρνοντας να βρει τη θέση της πουθενά. Η ευάλωτη Μάρθα μοιάζει να βρίσκεται καταδικασμένη σε ένα διαρκές limbo, ανάμεσα στη ματαιωμένη ελευθερία της κοινότητας και τη σχεδόν ψυχοσωματική της εξάρτηση από τον ηγέτη, καθοδηγητή και πρώην εραστή της, αλλά και την ολότελα κενή τακτοποιημένη ζωή της επιτυχημένης αδελφής της.

Πάνω σε αυτό το διχασμό και στη διεκδίκηση της Μάρθα από τους πρώην συνοδοιπόρους της, ο Ντέρκιν αρχίζει να οδηγεί μεθοδικά και με βραδυφλεγή τρόπο το υλικό του στους σκοτεινούς δρόμους μιας σχεδόν ταινίας τρόμου! Το αποτελεσματικό, ευφυές μοντάζ αφήνει δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα στον πραγματικό χρόνο και τα φλας μπακ, επιτείνοντας ακόμη περισσότερο την ονειρική διάσταση ενός εφιάλτη, ενώ η διαταραγμένη, τελικά, ηρωίδα φέρνει σταδιακά στο μυαλό το «Μωρό της Ρόζμαρι» ή τον «Ένοικο» του Πολάνσκι. Και είναι αλήθεια πως ο μεγάλος σκηνοθέτης ρίχνει συνολικά τη βαριά σκιά του στη «Μάρθα», ακόμη και στο ανοιχτό φινάλε, που μας πάει πίσω σε σπουδαίες αμερικανικές ταινίες του genre από τη δεκαετία του ’70 και τις εφιαλτικές δυστοπίες που οραματίστηκαν (εδώ, όμως, κινδυνεύοντας να μειώσει ένα τόσο πολυεπίπεδο φιλμ σε μια μάλλον εύκολη και απλοϊκή αμφισημία). Τίποτε, όμως, δε μπορεί ν’ αναιρέσει το γεγονός πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο ολοκληρωμένες ταινίες που μας έδωσε φέτος το αμερικανικό σινεμά. Τιμήθηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ του Sundance.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Απόλυτο must για όσους αγαπούν το αμερικάνικο ανεξάρτητο σινεμά ή ζητάνε μια νέα κινηματογραφική ματιά και γλώσσα. Η «σπασμένη» αφήγηση και ο χαλαρός ρυθμός θα βγάλουν τους υπόλοιπους off.


MORE REVIEWS

ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ #10: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Αφού συμπλήρωσε τη δέκατη επέτειό του τον περασμένο Ιούλιο, το ΞΑΦΝΙΚΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ επιστρέφει για μία extra εβδομάδα προβολών, αποχαιρετώντας τούτη την αγαπημένη περίοδο των θερινών σινεμά και του κλασικού ρεπερτορίου, στο διάστημα 16 - 22 Σεπτεμβρίου 2021, πίνοντας Βίκος Cola στο σινέ ΡΙΒΙΕΡΑ, με δεκατέσσερις λατρεμένους κινηματογραφικούς τίτλους.

ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΟΤΤΟ

Ο Όττο Ρεχάγκελ, η πρόσληψή του ως προπονητή της Εθνικής Ελλάδος και ο θρίαμβος στα γήπεδα της Πορτογαλίας. Όπως τα έζησε αυτός, οι συνεργάτες και οι παίκτες του.

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΕΡΣΙΚΩΝ

Εβραίος κρατούμενος σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια ν’ αποφύγει τον βέβαιο θάνατο, ισχυρίζεται πως στην πραγματικότητα είναι Πέρσης! Για καλή του τύχη, ο διοικητής του επιθυμεί διακαώς να μάθει να ομιλεί… φαρσί. Ή μήπως η τύχη του δεν είναι και τόσο καλή;

CRY MACHO

Μεγάλη δόξα των rodeo στο παρελθόν, ο Μάικ Μάιλο εξακολουθεί να δαμάζει άλογα και να εκπαιδεύει αναβάτες στα βαθιά του γεράματα. Το πρώην αφεντικό του θα στραφεί σ’ εκείνον για βοήθεια, ζητώντας του να βρει τρόπο και να φέρει πίσω στην πατρίδα τον ανήλικο γιό του, ο οποίος ζει στο Μεξικό, σχεδόν «αιχμάλωτος» στα χέρια της μάνας του.

ΑΝΤΙΟ, ΗΛΙΘΙΟΙ

Μεσόκοπη κομμώτρια τρώει ηχηρή σφαλιάρα από διάγνωση γιατρού που σχεδόν της ανακοινώνει το… «δεύτε τελευταίον ασπασμόν»! Πριν «φύγει», θα βαλθεί ν’ ανακαλύψει τα ίχνη του παιδιού που οι γονείς της έδωσαν για υιοθεσία, στερώντας της τη χαρά της… ανήλικης μητρότητας. Ένας προγραμματιστής που αποπειράται ν’ αυτοκτονήσει θα γίνει ο… από υπολογιστή Θεός της!

MR KLEIN

MR KLEIN

Πήγε μια σ’ ένα κοινόβιο, αλλά δεν της άρεσε και το’ σκασε. Ήτανε λίγο σα θρίλερ, αλλά… του γιατρού. Έπρεπε να είχε περισσότερες παρτούζες. Ή κάποιον να τη στρώσει στο ξύλο, ούτε σε όνομα δεν ήξερε τι ήθελε να κρατήσει!