του Δημήτρη Δημητρακόπουλου

Αν και ο Στίβεν Φρίαρς αποδίδει καλύτερα στο δράμα, αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει επιδείξει και ικανό χειρισμό της κωμωδίας («High Fidelity»). Παρ’ όλα αυτά, το «Κορώνα Γράμματα» χαρακτηρίζεται από μία συνεχή αμηχανία. Ίσως δεν υπάρχει εξαρχής μια πραγματικά ενδιαφέρουσα ιστορία στη βάση του. Εξάλλου, πόσο μπορεί να ενδιαφέρει κάποιον μια ταινία για στοιχήματα, όσο κοντή κι αν είναι η φούστα της Ρεμπέκα Χολ (οι fans του «Moneyball» ίσως έχουν ενστάσεις); Βασισμένη στα απομνημονεύματα της «αληθινής» Μπεθ Ρέιμερ, η ταινία περιγράφει την άνοδό της στο κύκλωμα στοιχημάτων, από τη στιγμή που ήρθε στο Λας Βέγκας μασώντας ανέμελα μια τσίχλα, μέχρι το σημείο που πήρε την κατάσταση στα χέρια της. Η Ρεμπέκα Χολ, σε κόντρα ρόλο, υποδύεται την Μπεθ με νάζι, σκέρτσο και υπολείμματα «σχολής Γούντι Άλεν», προσπαθώντας τίμια να διατηρήσει το ενδιαφέρον. Οι προσπάθειές της, όμως, πέφτουν στο κενό, ειδικά όταν η ταινία γυρίζει γύρω από τον κεντρικό της άξονα χωρίς αίσθηση πραγματικής κατεύθυνσης.

Είναι εξοργιστικό να παρατηρείς την ιστορία να εκτυλίσσεται δίχως ουσιαστική ανάπτυξη χαρακτήρων, με ανούσιους καυγάδες μεταξύ των πρωταγωνιστικών ρόλων και ανώδυνες μετέπειτα επανασυνδέσεις, χωρίς επαρκή ανάπτυξη του σύμπαντος μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται το σενάριο (δεν πειράζει που δεν καταλαβαίνεις πώς δουλεύουν τα στοιχήματα, Στίβεν μου, ούτε κι εγώ), χωρίς ικανό κωμικό timing και μια συνεχή μετριότητα σε οτιδήποτε αποτυπώνεται στην οθόνη. Το «Κορώνα Γράμματα» μοιάζει περισσότερο με μία αυτοματοποιημένη χολιγουντιανή παραγωγή παρά το βρετανικό, πολυεπίπεδο φιλμ που ίσως περιμέναμε από το Στίβεν Φρίαρς.

Το οποίο δε θα ήταν απαραίτητα κακό αν η ταινία μετέδιδε την υποτιθέμενη ζωντάνια και τόλμη της πρωταγωνίστριάς της στον θεατή και ήταν, όντως, απολαυστική. Αντ’ αυτού, κινείται στην περιμετρική περιοχή της κωμωδίας χωρίς να προκαλεί γέλιο, ανίκανη να δημιουργήσει έστω τις συνθήκες για να ενδιαφερθούμε. Μόνο αδιαφορία. Στους δε περιμετρικούς ρόλους, ο Μπρους Γουίλις και (η αγνώριστη) Κάθριν Ζίτα-Τζόουνς αναλώνονται σε υπερβολικά ξεσπάσματα (θυμίζοντας καρικατούρες), ενώ Βινς Βον και Τζόσουα Τζάκσον καλύπτουν χωρίς απαιτήσεις τα δεκαπέντε (ή και λιγότερα) λεπτά που τους αναλογούν για τη συμμετοχή στα credits.

Στην τελική, είναι δύσκολο να μιλήσεις για το «Κορώνα Γράμματα», γιατί η ίδια η ταινία στερείται ισχυρών στιγμών που θα την εντυπώσουν στην μνήμη. Για ένα φιλμ που ασχολείται τόσο έντονα με τα στοιχήματα, δε θα έλεγα ότι οι πιθανότητες είναι με το μέρος του.