FreeCinema

Follow us

ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ (1975)

(L’IMPORTANT C’EST D’AIMER)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αντρέι Ζουλάφσκι
  • ΚΑΣΤ: Ρόμι Σνάιντερ, Φάμπιο Τέστι, Ζακ Ντιτρόν, Κλάους Κίνσκι, Κλοντ Ντοφέν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 109'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: BIBLIOTHEQUE

Ένας φωτογράφος αδυνατεί να κρύψει το ερωτικό του πάθος για μια ξεπεσμένη ηθοποιό, αλλά ταυτόχρονα προσπαθεί να μην καταστρέψει και τον γάμο της.

Μια γυναίκα ακολουθεί τις (σκηνοθετικές) υποδείξεις μιας φωνής εκτός «κάδρου» και βαδίζει σ’ έναν διάδρομο, ακολουθούμενη από ένα μικρό συνεργείο που την κινηματογραφεί. Σταματά και σκύβει πάνω από έναν αιμόφυρτο άνδρα. Η κάμερα του δικού μας οπτικού πεδίου οπισθοχωρεί. Cut. Αλλαγή γωνίας λήψης. Ένας φωτογράφος έχει μπει χωρίς την άδεια κανενός στο πλατό και ετοιμάζεται να απαθανατίσει τη δραματική κορύφωση της σκηνής, το κοντινό τής πρωταγωνίστριας πάνω από τον ετοιμοθάνατο άνδρα, καθώς του φωνάζει «σ’ αγαπώ». Η ατμόσφαιρα είναι προσβλητική για την ηθοποιό, η σκηνοθέτις ουρλιάζει απαιτητικά για περισσότερο συναίσθημα, η ερμηνεία είναι κακή, το «σ’ αγαπώ» ακούγεται εντελώς ψεύτικο. Η ηθοποιός δακρύζει, ανήμπορη, εξευτελισμένη, απογυμνωμένη από το κοντινό τής κάμερας που αντιπροσωπεύει (ξανά) το δικό μας βλέμμα. Αντιλαμβάνεται την παρουσία του φωτογράφου. Τον παρακαλεί να σταματήσει. «Αυτό το κάνω για να ζήσω», είναι η καλύτερη «δικαιολογία» που έχει για να προστατεύσει την αξιοπρέπειά της. Το πρόσωπο της Ρόμι Σνάιντερ πλημμυρίζει από δάκρυα που καταστρέφουν ακόμη περισσότερο το άσχημο, υπερβολικό της μακιγιάζ. Το «Largo», το συγκλονιστικό μουσικό θέμα που έγραψε ο Ζορζ Ντελρί για το «Σημασία Έχει να Αγαπάς», απογειώνει τη στιγμή που αποτυπώθηκε στο φιλμ. Σε λιγότερα από τέσσερα λεπτά κινηματογραφικού χρόνου νιώθεις πως έχεις γίνει μάρτυρας μιας σκηνής που έμελλε να γράψει ιστορία στο σινεμά. Ό,τι κι αν (θα) σήμαινε για τον Αντρέι Ζουλάφσκι αυτή η ταινία, ο χρόνος δεν θα μπορούσε να καταστρέψει αυτή τη σκηνή.

Ο χρόνος μπορεί να καταστρέψει την αληθινή ζωή. Και το σινεμά μπορεί να υποκριθεί την αληθινή ζωή. Τα σύνορα αυτών των δύο κόσμων δεν είναι διακριτά στο «Σημασία Έχει να Αγαπάς», καθώς το παρασιτικό σύμπαν των ανθρώπων / «κομπάρσων» που λειτουργούν ως το background της ιστορίας προσπαθεί να μιμηθεί οτιδήποτε έχουμε πιστέψει ότι αποκαλείται «ζωή», με το ερωτικό (μη) τρίγωνο των κυρίως χαρακτήρων να φθείρεται από ασημαντότητα μπροστά στον φακό της κάμερας για να εισπράξει τον λιγοστό οίκτο του θεατή. Σχεδόν στ’ αλήθεια.

Το πρώτο φιλμ που γύρισε ο Ζουλάφσκι στο Παρίσι, σχεδόν αποκλειστικά σε κλειστούς χώρους, «ξεθωριασμένα» κτήρια, μισοάδεια διαμερίσματα, με μια βρώμικη ακαταστασία που ταιριάζει στην παρακμή των ανθρώπων οι οποίοι «κατοικούν» σε τούτο το έργο, βιαιοπραγώντας με το παραμικρό, λες και αποζητούν την εκδίκηση, μια τιμωρία ή και τον θάνατο ακόμη, προαναγγέλλει μια φιλμογραφία που ωρύεται παροξυσμικά, διεκδικώντας μια ολότελα ιδιαίτερη θέση στην κινηματογραφική μνήμη για λογαριασμό του δημιουργού της. Ο κυνισμός και η απανθρωπιά τού Ζουλάφσκι διατηρούνται ανέπαφοι στο πέρασμα του χρόνου, αφήνοντας πάντα την αίσθηση ότι η ύβρις του απέναντί μας δεν ολοκληρώθηκε (ίσως) ή παραμένει σχεδόν ερμητικά κλειστή, αφιλόξενη και ανεξερεύνητη.

Ως σκηνοθέτης που αγάπησε τις γυναίκες, ο Ζουλάφσκι παίρνει μια εύθραυστη και προσωπικά ταλαιπωρημένη από τη ζωή Ρόμι Σνάιντερ (έξι χρόνια πριν από την αποκορύφωση του πόνου, με το θανάσιμο και φρικτό ατύχημα του γιου της, που πολλοί πιστεύουν πως έστρωσε τον δρόμο για το δικό της φευγιό, έναν χρόνο αργότερα), απαστράπτουσα σε ομορφιά και αφοπλιστική σε εκφραστικότητα, για να βγάλει μέσα από την ψυχή της μια ερμηνεία σταθμό όχι μόνο για την καριέρα τής ηθοποιού, ένα υπόδειγμα τόλμης και «έκθεσης» συναισθημάτων, ένα πλήρες «manual» υποκριτικής για όσους πιστεύουν πως μπορούν να αναμετρηθούν με τον εαυτό τους μέσω αυτής της Τέχνης.

Προβάλλοντας τα αμαρτήματα ενός κόσμου δίχως αγάπη, ειρωνευόμενη ακόμη και τον εαυτό της ή τον τίτλο της, αυτή εδώ η ταινία είχε καθήκον να επιστρέψει στη μεγάλη οθόνη και να μας θυμίσει πως, τελικά, σημασία έχει… ο τρόπος που γερνάς. Ευτυχώς για όλους μας, ο χρόνος συνεχίζει να φέρεται με πραγματική αγάπη σε τούτο το φιλμ του Ζουλάφσκι. Τυγχάνει να είναι καταστροφικός μαζί μας, βέβαια. Αλλά έτσι είναι η ζωή…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Επιτέλους, μια επανέκδοση με νόημα! Και ένα έργο σπάνιας δραματικής ενέργειας, με μια Ρόμι Σνάιντερ στο zenith της καριέρας της, αξεπέραστη και σοκαριστικά συγκινητική. Ενδεχομένως το πιο βατό έργο του Αντρέι Ζουλάφσκι, ενός δημιουργού με απόλυτα δικό του καλλιτεχνικό όραμα και λογική, ο οποίος χάθηκε σχετικά πρόσφατα (τον Φεβρουάριο του 2016) και αξίζει ευρύτερης αναγνώρισης. Προφανώς, απαιτείται κάποια ωριμότητα από τους θεατές που θα θελήσουν να παρακολουθήσουν μια ταινία σαν το «Σημασία Έχει να Αγαπάς». Πρέπει να έγινα κατανοητός…


MORE REVIEWS

ΤΟ ΘΑΥΜΑ

Νεαρή μοναχή φεύγει σχεδόν κρυφά από μοναστήρι και επισκέπτεται το πλησιέστερο νοσοκομείο με ασαφή αφορμή «προβλήματος υγείας». Κατά την επιστροφή της, θα πέσει θύμα επίθεσης σε απομονωμένη περιοχή. Ο αστυνομικός επιθεωρητής που θ’ αναλάβει την υπόθεση θα παθιαστεί με την περίπτωση της κοπέλας και θα επιδείξει υπέρμετρο ζήλο για την επίλυσή της.

ΙΚΑΡΟΣ ΚΑΙ ΔΑΙΔΑΛΟΣ

Βασισμένο στους χαρακτήρες του Ίκαρου και του Δαίδαλου από την ελληνική μυθολογία, το φιλμ του Κάρλο Βόγκελε αποτελεί μια ξεχωριστή περίπτωση animation που αξίζει ν’ αναζητήσετε και να παρακολουθήσετε στη μεγάλη οθόνη.

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΥΣ

Προκειμένου ν’ αποκτήσει γνώσεις από πρώτο χέρι περί οικονομικής κρίσης και σύγχρονων συνθηκών εργασίας, για τις ανάγκες του νέου της βιβλίου, Παριζιάνα συγγραφέας μεταβαίνει στη Νορμανδία και πιάνει δουλειά ως… καθαρίστρια.

TOP GUN: MAVERICK

Για να μην αποχαιρετίσει τη θέση του ανάμεσα στους εν ενεργεία καλύτερους ιπτάμενους του Ναυτικού, ο Πιτ Μίτσελ υποχρεώνεται να εκπαιδεύσει ομάδα αποσπασμένων πτυχιούχων, οι οποίοι πρόκειται ν’ αναλάβουν την πλέον ριψοκίνδυνη αποστολή καταστροφής μυστικών εγκαταστάσεων παραγωγής εμπλουτισμένου ουρανίου σε χώρα εχθρική προς τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

ΤΟ ΚΟΣΤΟΥΜΙ

Στο Σικάγο του 1956, το οργανωμένο έγκλημα χρησιμοποιεί το κατάστημα ρούχων ενός Βρετανού κόπτη για «βιτρίνα» των χρηματαποστολών του. Όλα πάνε ρολόι, μέχρι τη στιγμή που ο πληγωμένος από σφαίρα γιος ενός μεγαλογκάνγκστερ αναζητά καταφύγιο στο ραφείο του μαγαζιού.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι μια ηθοποιός που κλαίει και τσιρίζει συνέχεια, μάλλον επειδή δεν την πηδάει ο σύζυγος. Και της την πέφτει ένας που είναι πιο τεκνό, αλλά δεν κάνουν τίποτα μαζί. Λευτεριά στα ψυχοφάρμακα!