FreeCinema

Follow us

Η ΧΑΡΑ ΚΑΙ Η ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ (2012)

(JOY & SORROW OF THE BODY)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ανδρέας Πάντζης
  • ΚΑΣΤ: Χάρης Αμπράζης, Σίλβια Πετκόβα, Νικολάι Μουτάφτσιεφ, Γιώργος Χωραφάς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 149'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

Λευκωσία, 2002: γιος αγνοουμένου του Αττίλα, αποφυλακισμένος παραχαράκτης δολαρίων, ψάχνει τον κολλητό και συνεργό του που δεν κάρφωσε, φτάνοντας ίσαμε τη Βουλγαρία. Εκεί, γνωστός τού ιδιοκτήτη κωλάδικου θειού του τον βοηθάει, εν τη αγνοία του τραβιολίτσα πλατωνικά πολύ τον πάει, μπασκίνας τής Interpol με ορμές και με ρουφιανιές τον σκαστό ζητάει. Πού είναι ο «δικός» του και τι (του τη) φυλάει;

Μπορείς να διανοηθείς μία συνεύρεση του vintage (μιλάμε για RKO και τα τοιαύτα, έτσι;) crime δράματος με τις σαπουνοπερικές μαϊμουδιές των (ας μην πω τούρκικων και κατηγορηθώ ότι βάζω φιτιλιές…) σίριαλ τής ΡΙΚ; Αν ναι, και γουστάρεις κιόλας, κόπιασε στο… τελευταίο τού Κύπριου Ανδρέα Πάντζη, ένα – με ημερομηνία λήξης τύπου χαλούμι – boy meets girl μυστηρίου (άνευ σασπένς) στο ψάξιμο φιλίας post παρανομίας, με τον έρωτα και το συμφέρον υπόλογους προδοσίας, μετά το… ανακάτωμα της φιλήδονης αστυνομίας. Που, όπως και η υπόλοιπη φιλμογραφία τού «αδερφού» auteur, «χώνει» και για τις παλιές ποιότητες τού νησιού που το πληρώνουν στο νέο οικονομικό και αξιακό γίγνεσθαι (η ουβερτούρα: ο παππούς που εμφυσά στον μικρό τη με κάθε τίμημα αφοσίωση στους επιστήθιους – κάτι που τηρώντας θα εκτίσει 5 χρονάκια «μέσα»), και για το ανοιχτό τραύμα του παράγοντα «Ερυθρά Ημισέληνος» (εδώ ο 35άρης ήρωας το… θίγει ενώ κερνάει τσιγάρο σε φαντάρο της παλιάς σκοπιάς του κοντά στην Πράσινη Γραμμή). Εν προκειμένω, και για τη μετασοσιαλιστική πραγματικότητα του βαλκανικού μπλοκ (ένας φούρναρης – νταβάς από καλοσύνη, μία εν κρυπτώ περιστασιακά εκδιδόμενη λεγάμενη, μία αλλοπάρ μάνα μόνη, ο εναγκαλισμός μιζαδόρων και καθεστώτος στο κατώφλι τής Ευρώπης).

Το «πακέτο»; Ενώ πάει στράφι ξανά η συμβολικά πατριωτική ονοματολογία – «κόλλημα» τού δημιουργού (Ευαγόρας και Αφροδίτη), τα φυσικού φωτός ημέρας σε 16άρι φιλμ εικαστικά μικρής οθόνης κουρεύουν τις καλλιτεχνικά ατόκιστες καταθέσεις τής ασόβαρης αφήγησης μιας αρχετυπικής ιστορίας μετα-εγκληματικής άνδρωσης με (δια)προσωπικό κόστος, σε σούρτα φέρτα με τον «καλούλη» υπόκοσμο της διπλανής πόρτας όπου, πριν απ’ το μπαμ κάθαρσης: οι ερωτικές σκηνές μπορεί να φλερτάρουν ακόμη και το φολκλόρ exploitation κατ’ επιταγήν των γκαβλ*τικών φαντασιώσεων του σκηνοθέτη (σήμα κατατεθέν του, άλλωστε), θα δεις ακόμα και παραδοσιακό χορό από κοριτσίστικο Trio Bulgarka σε όχθη ποταμιού και ζεϊμπεκιές σε νυχτερινό κέντρο (φυσικά και απ’ το Χωραφά), ενώ η φάση τού σπασίματος της πόρτας και του πυροβολισμού είναι το ναδίρ τής έντασης και το ακούσιο σούργελο της σινε-εβδομάδας. Αφήνουμε στις φεμινίστριες το φτύσιμο της σκιαγράφησης περσόνων – με απλώς γραφικό το χακεράδικα παρασυρμένο παλικάρι τής μαμάς και της φακής με πατρικό έλλειμμα, που ξεχαρμανιάζει σε Ρωσίδα κονσοματρίς τού ιδιοκτήτη ξενυχτάδικου «αίματός» του, αλλά ευγενώς όχι με την ξένη που ερωτεύτηκε, τσουλί με καρδιά χρυσή και το χαμόγελο στα χείλη, που όμως «φτιάχνεται» ψυχαναγκαστικά με τον μπάτσο (εκ)βιαστή της (και σε οθωμανικό). Η Πετκόβα ξεκουράζει το μάτι και κάτι από τη σεκάνς τής επίσκεψης στη σαλεμένη γριά τού άφαντου συνεργού εκποικίλλει ευπρόσδεκτα, «Η Χαρά και η Θλίψη του Σώματος» δεν αφορά, όμως, το πνεύμα τού θεατή. Μην κλάψεις πάλι τα ριάλια σου…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Ναι, αν είσαι από την Τσίπρον ή βλέπεις πολύ «γυαλί». Όχι, σε κάθε άλλη περίπτωση. Αντι-Άγια Νάπα, μην το κουράζουμε το πράγμα.


MORE REVIEWS

BONES AND ALL

Στην Αμερική του Ρόναλντ Ρέιγκαν, ένα κορίτσι που αρέσκεται στο να τρώει ανθρώπινη σάρκα παίρνει τους δρόμους σε αναζήτηση της «χαμένης» μητέρας της και κάποιας πιθανής εξήγησης για την κατάσταση που βιώνει. Στη μοναχική της πορεία, θα βρεθεί η στιγμή που θα… οσμιστεί την παρουσία ενός αγοριού με το οποίο μοιράζεται το ίδιο «μυστικό».

ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Ερευνητική αποστολή ανακαλύπτει «μαγικό» φυτό, του οποίου οι καρποί χαρίζουν δύναμη ενέργειας ωφέλιμη για την καθημερινότητα της κοινωνίας των Αβαλονιανών. Όταν οι καλλιέργειες του φυτού προσβάλλονται από μυστηριώδη «ιό», μονάχα τα έγκατα της γης μπορούν να δώσουν μια αποτελεσματική απάντηση σχετικά με τον επερχόμενο κίνδυνο.

ΠΙΝΟΚΙΟ ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ

Ο Τζεπέτο έχει χάσει το παιδί του, φτιάχνει μια ξύλινη μαριονέτα αγοριού και… εντάξει, τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε ήδη, μη σας πω κι από το 1940 (τουλάχιστον)!

THE FABELMANS

Από «μπαγκάζι» του πατέρα του μέχρι «υποχρέωση» ανατροφής από τη μητέρα του, ο μικρός Σάμι βρίσκει το ιδανικό καταφύγιο στη φαντασία της κινηματογραφικής εμπειρίας και προσπαθεί να γίνει μέρος αυτού του (καλύτερου) «κόσμου».

ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ 2022

Το Πανόραμα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το μακροβιότερο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Αθήνας, είναι και πάλι εδώ και γιορτάζει τα 35α γενέθλιά του! Η διοργάνωση θα φιλοξενηθεί από την Πέμπτη 24/11 μέχρι την Τετάρτη 30/11 στους αθηναϊκούς κινηματογράφους ΕΛΛΗ και ΑΝΔΟΡΑ.