FreeCinema

Follow us

ΕΓΩ Η ΟΛΓΑ (2016)

(JÁ, OLGA HEPNAROVÁ)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Πετρ Κάζντα, Τομάς Βάινρεμπ
  • ΚΑΣΤ: Μιχαλίνα Ολζάνσκα, Μάρτιν Πεκλάτ, Κλάρα Μελίσκοβα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 105'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FILMBOY PICTURES

Η Όλγα είναι ένα κορίτσι με σοβαρά θέματα και πολύ θυμό για όλους τους άλλους. Θα τον εκδηλώσει με ένα φονικό ξέσπασμα, που θα οδηγήσει και στο δικό της τέλος.

Δεν υπάρχει spoiler στην ιστορία της Όλγα Χεπνάροβα, όταν αναφέρουμε ότι στο τέλος της ταινίας η ηρωίδα πεθαίνει. Άλλωστε, η ταινία βασίζεται στο γεγονός ότι η Όλγα ήταν το τελευταίο πρόσωπο που εκτελέστηκε στη δεκαετία του ’70 στην πάλαι ποτέ Τσεχοσλοβακία, επειδή έπεσε με το φορτηγό το οποίο οδηγούσε επάνω σε πλήθος που περίμενε σε στάση. Οκτώ άνθρωποι πέθαναν, είκοσι τραυματίστηκαν και η Όλγα κατέληξε στην αγχόνη. Η ταινία των πρωτοεμφανιζόμενων Κάζντα και Βάινρεμπ θέλει να είναι κάτι περισσότερο από μια ιστορία μαζικής δολοφονίας. Επιχειρεί να είναι το πορτρέτο ενός δύσκολου, βασανισμένου και προβληματικού χαρακτήρα. Η αλήθεια είναι ότι η Όλγα Χεπνάροβα είχε πολύ υλικό να τους προσφέρει, αλλά το αποτέλεσμα είναι χλιαρό και σε έναν βαθμό φλερτάρει με μερικά εξαντλημένα κλισέ του art-house σινεμά.

Από τα εφηβικά της χρόνια, η Όλγα ήταν ένα κορίτσι που πήγαινε κόντρα. Κυρίως στη μητέρα της, αλλά και σε όλους τους άλλους, χωρίς να εξαιρείται ούτε ο εαυτός της. Μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας (μετά την οποία πήρε από τη μάνα της την απάντηση «για να αυτοκτονήσεις χρειάζεται ισχυρή θέληση, κάτι που σίγουρα δεν έχεις»), εισάγεται σε ψυχιατρείο, απλώς και μόνο για να δεχτεί την κακοποίηση από τα άλλα κορίτσια. Όταν επιστρέψει, θα προσπαθήσει το ταχύτερο δυνατόν να φύγει από το σπίτι της, όπου οι εντάσεις με την οικογένειά της είναι διαρκείς.

Εκτός από τον θυμό της για τους άλλους, η Όλγα έχει ένα ακόμη χαρακτηριστικό που δυσκολεύει τη σχέση της με το κοινωνικό περιβάλλον. Είναι λεσβία, κάτι με το οποίο η ίδια δεν έχει κανένα πρόβλημα (τη βλέπουμε σε διάφορες, κάπως άτσαλα «χορογραφημένες» ερωτικές σκηνές), τη βάζει όμως σε ένα συγκεκριμένο ρόλο. Βρίσκει δουλειά σε ένα garage, κάνει αντροδουλειές, καπνίζει ασταμάτητα, περπατάει βαριά, έχει διάφορες σχέσεις που λήγουν γρήγορα και άδοξα.

Όσο περνά ο καιρός, η Όλγα θα αρχίσει να απομονώνεται όλο και περισσότερο και το μυαλό της να λιώνει από τις αρνητικές σκέψεις. Η μόνη λίγο πιο θερμή σχέση που έχει είναι η απροσδόκητη φιλία της με έναν άνδρα, που κι αυτή μένει μετέωρη. Ίσως επειδή το μόνο που σκέφτεται είναι το πόσο θυμωμένη είναι με τον κόσμο, πόσο κανείς δεν την καταλαβαίνει, πόσο θα πρέπει να τους τιμωρήσει, όλους, οποιονδήποτε. Μέχρι που θα φτάσει στο σημείο να γράψει μια επιστολή στις εφημερίδες, όπου εξηγεί αναλυτικά τους λόγους της επικείμενης πράξης της. Όταν, τελικά, πέσει πάνω στον κόσμο με το φορτηγό, θα είναι ψυχρή και απότομη και θα παραδεχτεί ότι το έκανε ηθελημένα. Από εκεί και πέρα, το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο.

Το βασικό καλό στοιχείο της ταινίας είναι η πρωταγωνίστρια, η Μιχαλίνα Ολζάνσκα, που δίνει μια πραγματικά αφιερωμένη στον χαρακτήρα ερμηνεία, έστω κι αν το σενάριο της προσφέρει έναν σχετικά μονοδιάστατο ρόλο. Βασικά, οι συνσεναριογράφοι και σκηνοθέτες τη βάζουν να περιφέρεται μουτρωμένη, να κάνει τσιγάρα και να απαγγέλλει θυμωμένους μονολόγους. Παρ’ όλα αυτά, η Ολζάνσκα καταφέρνει να πείθει. Όχι τόσο και η ταινία, όμως, η οποία χρησιμοποιεί την καλή ασπρόμαυρη φωτογραφία για να δώσει βάθος και περιεχόμενο που χρειαζόταν περισσότερη επεξεργασία.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Με μια ενδιαφέρουσα, αλλά αναμενόμενα λειτουργική μαυρόασπρη φωτογραφία και μια καλή πρωταγωνίστρια, οι πρωτοεμφανιζόμενοι δημιουργοί δείχνουν να θεωρούν ότι έχουν ό,τι χρειάζεται για μια καλλιτεχνική ευρωπαϊκή ταινία (του γνωστού φεστιβαλικού «είδους»). Αν έχεις την ίδια αντίληψη για το ευρωπαϊκό art-house, πάσο. Δεν είναι πια όλο αυτό κάπως βαρετό και προβλέψιμο, όμως;


MORE REVIEWS

ΤΟ ΚΟΣΤΟΥΜΙ

Στο Σικάγο του 1956, το οργανωμένο έγκλημα χρησιμοποιεί το κατάστημα ρούχων ενός Βρετανού κόπτη για «βιτρίνα» των χρηματαποστολών του. Όλα πάνε ρολόι, μέχρι τη στιγμή που ο πληγωμένος από σφαίρα γιος ενός μεγαλογκάνγκστερ αναζητά καταφύγιο στο ραφείο του μαγαζιού.

ΛΟΥΙΣ ΓΟΥΕΪΝ: ΕΝΑΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

Βιογραφικό δράμα με τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς στον ομώνυμο ρόλο ενός εκκεντρικού καλλιτέχνη του 19ου αιώνα, ο οποίος έμεινε γνωστός για το τεράστιο ζωγραφικό του έργο που απεικόνιζε… ανθρωπόμορφες γάτες.

ΜΑΓΝΗΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ

Η Έλενα γυροφέρνει μ’ ένα αμάξι προς… το πουθενά. Το αυτοκίνητο του Αντώνη δεν παίρνει μπρος. Η μοίρα τους το ‘χε.

ΣΜΥΡΝΗ ΜΟΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ (ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ)

Η ζωή της οικογένειας Μπαλτατζή κλονίζεται τραγικά από τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταστροφή της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό του Μουσταφά Κεμάλ, το 1922.

ΝΙΤΡΑΜ

Ο Νίτραμ είναι ένα «ξεχωριστό» ενήλικο αγόρι που ζει ακόμα με τους γονείς του, έχει σχεδόν ανεξέλεγκτη συμπεριφορά και παιδαριώδεις απαιτήσεις. Θα κάνει προσπάθειες να συνυπάρξει με τους ανθρώπους μιας κοινωνίας με την οποία αδυνατεί να επικοινωνήσει, θα βιώνει διαρκείς περιορισμούς κι απογοητεύσεις, και κάποια στιγμή θ’ «απασφαλίσει».