Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ Β΄ ΚΑΠΗ ΑΛΙΜΟΥ (2026)
- ΕΙΔΟΣ: Κωμωδία
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αθανάσιος Τόμμυ Σκλάβος
- ΚΑΣΤ: Λυδία Μπαγεώργου, Νίκος Δαμουλής, Άρης Κρούσκος, Έλλη Ξείπα, Όλγα Θυμαρά, Δέσποινα Δημητριάδου, Μέλπω Παπαδοπούλου, Μάρθα Ρούτσου, Φρόσω Νεοκοσμίδου, Λήδα Σιουρούνη, Βίκη Συβίτου, Στευή Κεσκινίδη, Γιώτα Παπανίκου, Μάρθα Γιαννακοπούλου, Βάσω Αντωνίου, Δέσποινα Κατσαρού, Βαγγέλης Παπαδάκης, Νικόλ Κρούσκου, Γιώργος Παναγιώτου, Κώστας Αθανασίου, Γιώργος Κοντός, Αθηνά Ζηκοπούλου, Κίκα Σουρούλλα, Ρείνα Χατζή, Αλέξης Γιαννακόπουλος, Γιάννης Αβράμης, Έρη Λούκα, Έφη Σβίγκα, Κώστας Καμπουράκης, Ρενάτα Μαρ, Ελένα Πλατάνα, Κατερίνα Πέτσου, Ελισάβετ Μακρή, Μάρκος Κρούσκος, Γιάννης Ζωγραφάκης, Δημήτρης Ζωγραφάκης, Ανδρέας Κονδύλης, Μαρία Ξένου
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
- ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER
Συνεργείο γυρισμάτων ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ για λογαριασμό του Δήμου Αλίμου, επιχειρώντας ν’ αποκαλύψει την αλήθεια πίσω από μια πολύνεκρη έκρηξη σε τοπικό ΚΑΠΗ προ πενταετίας.
Μερικές φορές, το απλό μπορεί να σε κερδίσει. Με ελάχιστο budget, την υποστήριξη ενός Δήμου, χωρίς επαγγελματίες ηθοποιούς, αλλά μ’ ένα έξυπνο και πρωτότυπο σενάριο, «Η Μεγάλη Σφαγή των Β΄ ΚΑΠΗ Αλίμου» δίνει μια γερή… σφαλιάρα στο auteur-ίστικο ελληνικό σινεμά των φεστιβαλικών περγαμηνών! Δεν έχει «καλλιτεχνικές αξιώσεις»; Ε, και; Ο κάθε θεατής (και ουχί μονάχα ένας δημότης Αλίμου) μπορεί να την απολαύσει και να βγει από τον κινηματογράφο με την αίσθηση ολοκληρωμένης φιλμικής πρότασης.
Το αρχικό «σοκ» σαστιμάρας με το καταστασιακό (παλαβές κι εντελώς ανοργάνωτες λεσβίες προσπαθούν με το – ο Θεός να το κάνει – συνεργείο τους να τραβήξουν υλικό συνεντεύξεων για τις ανάγκες ντοκιμαντέρ τοπικού ενδιαφέροντος) διαδέχεται το χαμόγελο, το οποίο δίνει τη θέση του στο ηχηρό γέλιο, που σταδιακά μετατρέπεται σε έκπληξη ποικίλων συναισθημάτων. Με αφορμή μια θανάσιμη έκρηξη από το πρόσφατο παρελθόν, επιζώντες, συγγενείς ή γείτονες καλούνται να θυμηθούν το συμβάν και να φωτίσουν πτυχές του που μπορεί να οδηγήσουν στην επίλυση του μυστηρίου: που στο διάβολο βρέθηκαν εκρηκτικές ύλες σε συνοικιακό ΚΑΠΗ;
Γύρω από το συνεργείο στήνεται ένας σχεδόν σπονδυλωτός καμβάς ιστοριών ανθρώπινων χαρακτήρων με κοινωνική προσέγγιση που αφορά στη σεξουαλικότητα, την τρίτη ηλικία, την αποδοχή της απώλειας, τον ρατσισμό, τον φασισμό, τη διανοητική υγεία, θέματα ιδιαίτερα σοβαρά τα οποία σπάνια συναντάς μαζεμένα σε μία και μόνο ελληνική παραγωγή και μάλιστα με μια διακριτική αίσθηση του χιούμορ!
Τίποτα δεν πάει χαμένο ή ξεχνιέται στο σενάριο του Αθανάσιου Τόμμυ Σκλάβου, που συναρμολογεί ικανότατα μια μεγάλη «τοιχογραφία» καθημερινών ανθρώπων και συμπεριφορών, δίχως να επιδιώκει μια χαρούμενη και θετική λύτρωση για όλους, αφήνοντας τον θεατή ν’ ανακαλύψει το «μυστικό» του κάθε ήρωα ο οποίος συνοδεύεται από έναν ονομαστικό μεσότιτλο και το «δικό του» φιλμάκι, πριν καταλήξει η πλοκή τούτης της «Μεγάλης Σφαγής» στο «άκυρο» της σουρεαλιστικής μακαβριότητας του φινάλε, που υπενθυμίζει την επιρροή τρομακτικών «φαντασμάτων» από το παρελθόν στη ζωή και το μυαλό μας, σήμερα και για πάντα. Δεν έχω τίποτε άλλο να προσθέσω. Πραγματικά, εξεπλάγην!
