του Ηλία Φραγκούλη

Χαράς Ευαγγέλιο! Η Pixar και η Disney μας προσφέρουν ξανά μία animated ταινία στην οποία δεν κυριαρχούν οι… εθνικές μειονότητες, η σεξουαλικότητα, ο δικαιωματισμός, η κάθε «agenda» πολιτικής ορθότητας και άλλα ασύμβατα με το παιδικό (πρωτίστως) θέαμα θέματα! «Στον Κόσμο των Ζώων» υπάρχει το μήνυμα (που είναι απόλυτα σεβαστό και κατανοητό από κάθε ηλικιακό target group), αλλά αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι το έργο ν’ αγγίξει (και να ψυχαγωγήσει) τους μικρούς φίλους του genre. Πως επιτυγχάνεται αυτό; Στην ταινία πρωταγωνιστούν… ζωάκια.

Η άνωθεν πλοκή μπορεί να ξενίζει σαν κάτι το πιο «adult», όμως, όταν η έφηβη ηρωίδα χρησιμοποιεί πειραματική επιστημονική ανακάλυψη που της επιτρέπει να «μεταπηδήσει» από την ανθρώπινη συνείδησή της σε ρομποτικά ζώα (όπως έναν κάστορα για την περίπτωσή της) απόλυτα αληθοφανή, μιλώντας και επικοινωνώντας με τα πραγματικά ζώα του δάσους στη δική τους γλώσσα, τότε η φαντασία του σεναρίου απογειώνει το φιλμικό αποτέλεσμα και το joyride χαράς και συγκίνησης αποκτά την αξία που οφείλουμε ν’ αναζητούμε στις ταινίες κινουμένων σχεδίων, και για τα παιδιά και για τους μεγάλους (είναι πιο δίκαιο έτσι).

Το «Στον Κόσμο των Ζώων» χαρακτηρίζεται από μία σουρεαλιστικά δημιουργική τρέλα στο καταστασιακό του, εμπεριέχει αγνό συναίσθημα και ανθρωπιά (στο κομμάτι με τη γιαγιά της ηρωίδας Μέιμπελ), πείθει για τον εκπαιδευτικό του χαρακτήρα στο οικολογικό μέρος του θέματος και κάνει τον θεατή να θέλει να αισθανθεί την ηρεμία (και την καθαρότητα) της Φύσης όπως παλιά, δίχως να αντιμετωπίζει τη δράση και το γέλιο σαν υποδεέστερα συστατικά και στόχους για ένα animated φιλμ.

Μιλώντας περί δράσης, στο τελευταίο ημίωρο κάπου ξεφεύγει το πράγμα με τον «ιπτάμενο» καρχαρία (!) και τις σεκάνς καταδίωξης (που μου φάνηκαν ολίγον «κλεμμένες» από αντίστοιχα παλαβιάρικες στιγμές της τηλεοπτικής σειράς «Grizzy & the Lemmings»…), όμως, μπροστά στην ικανοποίηση που σου προσφέρει η ομορφιά του ζωικού βασιλείου (και το τόσο διαφορετικών ειδών πολυπληθές Συμβούλιό του), η αυστηρότητα της κριτικής πηγαίνει περίπατο και το μειδίαμα «κολλάει» στα χείλη για περισσότερο από μιάμιση ώρα. Γιατί η ταινία σε έχει κερδίσει.