του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Στο χώρο της περίληψης παραθέτω το απόσπασμα που αναφερόταν στον κατάλογο του περασμένου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, γιατί προσωπικά αδυνατώ να περιγράψω τι και γιατί συμβαίνει σε αυτή την ταινία. Ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, που κατά καιρούς εμφανίζεται ως The Boy, παρουσίασε αυτό το φιλμ για πρώτη φορά στο Six D.O.G.S. ως πειραματικό project, αν και ο ίδιος αρνείται το χαρακτηρισμό. Επειδή, όμως, δε φαινόταν αρκετά «πειραματικό», ξαναγύρισε την ταινία τραβώντας την με την camera από την τηλεόραση, δίνοντας μια πολύ πιο «πειραματική» θολούρα στην εικόνα. Σκηνοθεσία, σενάριο, φωτογραφία, μοντάζ, ήχος και μουσική, έχουν την υπογραφή του The Boy, όπως και όλες οι φωνές των ηθοποιών που έχουν ντουμπλαριστεί από το σκηνοθέτη. Η παρακολούθηση της ταινίας – αν αντέξεις – είναι πραγματική εμπειρία, αλλά την κάνεις με αποκλειστικά δική σου ευθύνη για τις συνέπειες στην ψυχική σου υγεία.

Σε ό,τι αφορά την ιστορία, για τον τόπο αυτοεξορίας στο Μακρύ Νησί (παραπομπή στη Μακρόνησο του «Happy Day» του πατέρα Βούλγαρη) και τον Εφιάλτη Πατέρα, ίσως ένας ειδικός στην ψυχανάλυση θα ήταν καταλληλότερος να ερμηνεύσει τις περισσότερο από προφανείς αναφορές. Ό,τι συμβαίνει πάντως στην ταινία, το δυστοπικό μέλλον και μια ερωτική ιστορία α λα Ορφέας και Ευρυδίκη, δε βγάζουν απολύτως κανένα νόημα, με όσο καλή διάθεση κι αν θέλεις να τη δεις (που μάλλον δε θα έχεις και πολλή μετά από λίγα λεπτά). Η «Higuita» είναι από τα δείγματα ταινιών που έχουν βγάλει το κακό όνομα στο «σινεμά του δημιουργού» και, δυστυχώς υπάρχουν ακόμη αρκετοί υποστηρικτές τού δήθεν και του ψευτο-art. Αν θέλεις να τους ντροπιάσεις, ρώτα τους στο τέλος τι κατάλαβαν.

Το «Higuita» προβάλλεται σε κοινό πρόγραμμα με το «The Capsule» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη.