του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Σε κάποιους φάνηκε καλή ιδέα να βάλουν στην ίδια ταινία τους δύο διασημότερους μποξέρ του σινεμά, τον Τζέικ ΛαΜότα και τον Ρόκι Μπαλμπόα. Και πολύ ανατρεπτικό – και ίσως φιλικό στα ταμεία – να τους βάλουν να παίξουν μαζί σε κωμωδία. Ήταν, τελικά, κακή ιδέα. Η «Επιστροφή στο Ρινγκ», που προτείνεται ως κωμωδία, δεν είναι ιδιαίτερα αστεία (αν εξαιρέσεις την παρουσία των δευτεραγωνιστών Άρκιν και Χαρτ), δεν έχει πολύ μποξ, εκτός από την τελική σκηνή της αναμέτρησης, και χρησιμοποιεί κάθε πιθανό κλισέ για να συγκινήσει (ανεπιτυχώς). Το πιο ενοχλητικό στην ταινία, ωστόσο, είναι η ευκολία με την οποία οι δύο πρωταγωνιστές εξευτελίζουν ρόλους που τους έφτιαξαν την καριέρα. Ειδικά ο Ντε Νίρο που ολοφάνερα βλέπει την «Επιστροφή στο Ρινγκ» σαν αρπαχτή, παίζοντας βαριεστημένα και τεμπέλικα. Ο Σταλόνε, από την άλλη πλευρά, ακόμη και με τις εξαιρετικά περιορισμένες υποκριτικές του δυνατότητες, δείχνει να αντιμετωπίζει το όλο σχέδιο με μεγαλύτερη αφοσίωση και αξιοπρέπεια.

Ο Ρέιζορ (Σταλόνε) και ο Κιντ (Ντε Νίρο) είναι διαφορετικοί χαρακτήρες, που αν και δεν αποτελούν ακριβή αντίγραφα των Ρόκι και ΛαΜότα, πατούν σε χαρακτηριστικά τους. Ο Ρέιζορ επέλεξε μια απλή ζωή μετά το τέλος της καριέρας του, δουλεύοντας σε εργοστάσιο και φροντίζοντας τον ηλικιωμένο προπονητή του. Ο Κιντ, από την άλλη, γύρισε διαφημίσεις, είχε πολλές γυναίκες (ανάμεσά τους και την αγαπημένη τού Ρέιζορ) και έχει καταλήξει να κάνει ένα κωμικό νούμερο βασισμένο στις εμπειρίες του. Στην κοινή τους ιστορία έχει μείνει σε εκκρεμότητα ένας αγώνας που δεν έγινε ποτέ και θα καθορίσει το νικητή στις ισόπαλες αναμετρήσεις τους. Και ο καθένας τους έχει διαφορετικούς λόγους για να δεχτεί, όταν ένας καβγάς τους ανεβαίνει στο YouTube και γίνεται viral.

Υπάρχουν αρκετές τέτοιες στιγμές στην ταινία, όπου οι γερο-γκρινιάρηδες γίνονται ανέκδοτο και μετρούν χιλιάδες χτυπήματα στα social media, χωρίς να καταλαβαίνουν καλά καλά τι συμβαίνει. Στην αρχή έχει λίγη πλάκα, αλλά στη συνέχεια το αστείο παρατραβά, γίνεται απολύτως προβλέψιμο και ξεθυμασμένο. Κατά τα άλλα, αν φαίνεται σε κανέναν αστεία η πρωκτολογική εξέταση του Σταλόνε ή τα κρεμασμένα βυζιά τού ΝτεΝίρο και το αν χρειάζονται σουτιέν ή όχι, να μας το πει κι εμάς. Υπάρχει και το «δραματικό» μέρος τής ταινίας, με ένα παιδί – τι παιδί, κοτζάμ μαντράχαλος – που μαθαίνει ότι πατέρας του είναι ένας από τους πυγμάχους και με την Κιμ Μπέισινγκερ ανέκφραστη (αλλά όμορφη στα 60 της) να προκαλεί ακόμη πάθη ανάμεσά τους.