του Νίκου Παλάτου

Το θεματικό πάρκο Europa αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα τουριστικά αξιοθέατα της Γερμανίας, προσελκύοντας περισσότερους από έξι εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Καθώς φέτος συμπληρώθηκαν πενήντα χρόνια από την ίδρυσή του, η ιδιοκτήτρια εταιρεία του έδωσε εντολή σε… θυγατρική της (που καταπιάνεται με παραγωγές ταινιών), όπως γυρίσει «εορταστικό» animation προκειμένου (θεωρητικά) να δοθεί έμφαση στην επέτειο. Στην πράξη, ωστόσο, τούτο το «Grand Prix» ελάχιστη σχέση έχει με το εν λόγω Europa Park! Ενώ η υπόθεσή του περιστρέφεται γύρω από τη διάσωση ενός κάποιου θεματικού πάρκου, το οποίο κινδυνεύει με λουκέτο εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων, θέτοντας στο προσκήνιο ως πρωταγωνιστές του στόρι τους ποντικούς Εντ και Έντα (τουτέστιν, οι δύο mascot του πραγματικού Europa Park), ελάχιστα (έως καθόλου) λειτουργεί στο πλαίσιο παραγγελιάς διαφημιστικού τύπου. Περισσότερο μοιάζει με animated μείξη από «Speed Racer» (2008) με το «Η Μεγάλη Κούρσα Γύρω από τον Κόσμο» (1965), παρά με κάτι που εξυπηρετεί συγκεκριμένους προωθητικούς σκοπούς.

Η ποντικίνα Έντα βοηθά τον πατέρα της στη λειτουργία του οικογενειακού θεματικού τους πάρκου, όμως, αντί να φτιάχνει milkshake και να κόβει εισιτήρια, ονειρεύεται αυτοκίνητα και μαζί την ώρα που θα λάβει μέρος στο περίφημο Grand Prix της Ευρώπης. Ο κορυφαίος οδηγός στον κόσμο είναι ο ποντικός Εντ, ο οποίος είναι έτοιμος να πανηγυρίσει την πέμπτη σερί νίκη του στον θεσμό. Για κακή του τύχη, εν τούτοις, μια μέρα πριν πέσει η καρό σημαία, σπάει το χέρι του, γεγονός που τον αναγκάζει να καταφύγει σε απελπισμένη λύση ανάγκης. Προκειμένου να μη χάσει τη δόξα μιας βέβαιης νίκης, απογοητεύοντας τους χιλιάδες οπαδούς του και εκμεταλλευόμενος την ομοιότητα του με την Έντα, της παραχωρεί τη θέση του αφήνοντάς την να τρέξει στον αγώνα ωσάν να είναι αυτός, με τον ίδιο να τη συμβουλεύει από το παρασκήνιο! Πρόκειται για κατάσταση win-win, καθώς ο μεν Εντ θα τερματίσει πρώτος, η δε Έντα θα αποκομίσει κέρδη ικανά να σώσουν τη δουλειά του μπαμπά της. Άραγε, τι μπορεί να πάει στραβά;

Θυμίζοντας χολιγουντιανά πρότυπα εκτέλεσης, τούτη η γερμανοαγγλική παραγωγή ξεφεύγει από τα συνήθη χαμηλά standard των (πολλών) ευρωπαϊκών animation, ποντάροντας στην ασταμάτητη δράση, αλλά και στην… αναληθοφάνεια που μπορεί να προσφέρει αφειδώς το genre. Καθώς ο αγώνας διασχίζει τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες πριν να καταλήξει στο Λονδίνο, με τους οδηγούς να έχουν ν’ αντιμετωπίσουν τα ποικίλα εμπόδια που η διοργανώτρια αρχή έχει ρίξει στο διάβα τους, η διάθεση για slapstick καταστάσεις γίνεται ολοφάνερη. Το δε «αστυνομικού» τύπου μυστήριο σχετικά με τον ύποπτο saboteur που έχει βάλει στο μάτι το αυτοκίνητο του Εντ, προσθέτει αινιγματική υποπλοκή που βάζει μια δόση από… πιπέρι στο στόρι. Από την άλλη, βέβαια, το χιούμορ δεν μπορεί να κριθεί υψηλού επιπέδου για το ενήλικο κοινό (αν και το επαναλαμβανόμενο αστείο με τους sportscaster έχει γούστο), η δε πορεία της αφήγησης διατηρεί από αρχής μέχρι τέλους τη λογική «πίστας» σε… όλα τα επίπεδα. Από τη Γαλλία, στην Ελβετία και μετά στην Ιταλία, με σχετικές εναλλαγές τοπίων και παραστάσεων (η δουλειά που έχει γίνει σε αυτόν τον τομέα είναι αξιοπρόσεχτη), δίχως να φαίνεται πως κάποιος από τους πέντε γραφιάδες του φιλμ έχει σκοτιστεί ιδιαίτερα για κάτι πέραν του… ασταμάτητου γκαζιού και των απίθανων αυτοκινητικών ακροβατικών κόλπων.

Το πραγματικό Europa Park διατηρεί μια παρόμοια λογική θεματικών ενοτήτων αφιερωμένων σε διάφορες χώρες της Ευρώπης, αλλά θα πρέπει να… ψάξεις τη σχετική πληροφορία για τη μάθεις. Τα μηνύματα της φιλίας και της οικογενειακής ενότητας εμφανίζονται για ακόμη μια φορά σε ταινία του είδους, όμως, πάντα υπό το πρίσμα της ταχύτητας και της συνεχούς δράσης.