FreeCinema

Follow us

ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΛΙΟ ΓΚΡΑΝΤΕ (2022)

(GOOD LUCK TO YOU, LEO GRANDE)

  • ΕΙΔΟΣ: Ερωτική Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σόφι Χάιντ
  • ΚΑΣΤ: Έμμα Τόμσον, Ντάριλ ΜακΚόρμακ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 97'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER

Γυναίκα μέσης ηλικίας με στερημένη σεξουαλική ζωή κλείνει δωμάτιο ξενοδοχείου και… συνοδό κυριών, προκειμένου να ζήσει (επιτέλους!) αυτό που για χρόνια είχε χάσει. Μια φορά, όμως, δεν είναι ποτέ αρκετή.

Θα μπορούσε ν’ αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά θεατρικού έργου, εντούτοις το «Καλή Τύχη Λίο Γκράντε» της Αυστραλέζας Σόφι Χάιντ είναι γραμμένο κατευθείαν για τη μεγάλη οθόνη. Δύο ηθοποιοί, ένα δωμάτιο ξενοδοχείου κι ατελείωτο μπλα-μπλα γύρω από την επίδοξη σεξουαλική αφύπνιση μιας πενηντάρας γυναίκας, σ’ ένα εντελώς ακομπλεξάριστο φιλμ το οποίο δεν κωλώνει μπροστά στα taboo που ενδεχομένως το θέμα του προτάσσει, καταλήγοντας να είναι περισσότερο αναζωογονητικό από άβολο. Φανταστείτε κάτι σαν «Το Δείπνο μου με τον Αντρέ» (1981), με τη διαφορά πως οι διάλογοι εδώ δεν άπτονται της φιλοσοφίας και των Τεχνών, αλλά περιστρέφονται γύρω από τις προσωπικές ζωές των δύο ηρώων, με έμφαση στο σεξ και τη συναισθηματική σύνδεση.

Η συνταξιούχος και άρτι χηρεύσασα δασκάλα Νάνσι έχει ζήσει επί τριανταένα συναπτά έτη μια αφόρητα βαρετή σεξουαλική ζωή, μην έχοντας (επιπροσθέτως) πέσει στο κρεβάτι με άλλον άνδρα, πέραν του μακαρίτη πια συζύγου της. Ενστερνιζόμενη το γνωμικό «κάλλιο αργά παρά ποτέ», επιδιώκει να κερδίσει το χαμένο χρόνο προσλαμβάνοντας για μια νύχτα μόνο τον gigolo Λίο Γκραντ. Εκείνος, διαθέτοντας νιάτα και γοητεία, καταφέρνει με τον ήρεμο κι αποφασιστικό τόνο της φωνής του να διαλύσει τις αναστολές της Νάνσι, πετυχαίνοντας να «κερδίσει» επιπλέον βραδιές μαζί της. Το καρέ των ερωτικών τους συνευρέσεων θα εξελιχθεί σε εξομολογητήριο, όχι μόνο των σεξουαλικών τους βίτσιων, αλλά και των προσωπικών τους μυστικών, που (πιθανότατα) σε κανέναν άλλο δεν είχαν τολμήσει να εκμυστηρευτούν.

Λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική ορθότητα της σημερινής εποχής, όπου η σεξουαλικότητα αποτελεί για τον κινηματογράφο σχεδόν απαγορευμένο καρπό, είναι τουλάχιστον ανακουφιστικό να προκύπτει μια ταινία η οποία αντιμετωπίζει την (πληρωμένη, έστω) σεξουαλική οικειότητα ως κάτι το απολύτως φυσιολογικό. Η αρχική νευρικότητα της Νάνσι και η επιφυλακτικότητά της σχετικά με την απόφαση που έχει πάρει, προσδίδουν σπουδαίο τόνο αληθοφάνειας στον χαρακτήρα της, με τη σταδιακή αυτοπεποίθηση την οποία αποκτά (σε σημείο να εμφανίζει λίστα με επιθυμητές ερωτικές στάσεις!) ν’ αποτελεί λογική απόρροια του αφοπλιστικού επαγγελματισμού που ο Λίο διαθέτει. Ο τελευταίος αντιμετωπίζεται από το στόρι ως ένας οποιοσδήποτε εργαζόμενος καριέρας, προς επίρρωση της προοδευτικότητας του φιλμ.

Υπάρχουν στιγμές που οι συζητήσεις των δυο τους ολισθαίνουν προς την επαναληπτικότητα (ειδικά σε ό,τι αφορά τις σχέσεις του Λίο με τη μητέρα του), όμως αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα. Η φυσικότητα των ερμηνειών της Έμμα Τόμσον και του ανερχόμενου Ντάριλ ΜακΚόρμακ στέκει σε θαυμαστά επίπεδα, γεγονός που λειτουργεί ευεργετικά για το φιλμ. Το αυτό ισχύει για τις στιγμές εκείνες που τα όρια μιας αμιγούς επαγγελματικής συμφωνίας ξεπερνιούνται, με αποτέλεσμα να βγαίνουν στην επιφάνεια οι τύψεις, οι ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τα όνειρα ετών. Μοιραία, βέβαια, το θέμα που θα συζητηθεί περισσότερο έπειτα από τη θέαση της ταινίας, δεν είναι το κατά πόσο η Νάνσι υπήρξε καλή μητέρα ή ο Λίο άξιος γιος, αλλά… οι ερωτικές σκηνές ανάμεσα στους δύο πρωταγωνιστές, καθώς και η ολόγυμνη εμφάνιση της Αγγλίδας ηθοποιού.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο σκέλος, θα χαρακτήριζα το έργο αρκετά γενναίο. Η Χάιντ παρουσιάζει τη σεξουαλική ικανοποίηση ως εκ των ων ου άνευ, γκρεμίζοντας στερεότυπα ηλικίας και εμφάνισης, θέτοντας ευθέως το ερώτημα του γιατί να πρέπει να θεωρείται παράξενη μια καθαρόαιμη ερωτική ιστορία με ηρωίδα μια μεγαλύτερης ηλικίας γυναίκα. Ως προς το δεύτερο σκέλος, το full frontal της Τόμσον (τη στιγμή και με τον τρόπο με τον οποίο έρχεται) θα το χαρακτήριζα αχρείαστο. Όλα όσα είχε να πει για το σώμα της και τις ατέλειές του… προϊόντος του χρόνου, έχουν ήδη γίνει σαφή, έχουν αναλυθεί και κινηματογραφηθεί πλείστες όσες φορές. Η τελειωτική «ολόγυμνη αλήθεια» μπροστά στον καθρέφτη, θαρρώ πως δεν προσφέρει τίποτα παραπάνω, πέραν ενός θέματος για «εύκολη» συζήτηση σε panel πρωινάδικων εκπομπών.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Μόνο για ενήλικο κοινό που δεν αισθάνεται άβολα με τέτοιου είδους θεματολογία. Ειλικρινής και ξεκάθαρη απεικόνιση της σεξουαλικότητας μια ώριμης γυναίκας, τόσο λεκτικά, όσο και οπτικά, χωρίς ν’ αποφεύγει τις μικρές παγίδες των εύκολων συμπερασμάτων του τύπου «να είσαι ο εαυτός σου». Οι πιστοί του βρετανικού φλέγματος πάνε τρέχοντας. Οι multiplex-άδες ας ευχηθούν «Καλή Τύχη Λίο Γκράντε», αλλά από απόσταση.


MORE REVIEWS

BLOW-UP

Mod φωτογράφος μόδας κυκλοφορεί αμέριμνος σε λονδρέζικο πάρκο και τραβά ό,τι του αποσπά την προσοχή. Ανάμεσα στις εικόνες που θα εμφανίσει αργότερα, θα εντοπίσει ένα χέρι μ’ ένα πιστόλι που σημαδεύει δυο εραστές και θα πιστέψει εμμονικά πως υπήρξε μάρτυρας φόνου.

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΡΗ

Αγγλίδα μόνη, σε διακοπές στις Σπέτσες, παρατηρεί φασαριόζικη οικογένεια λουόμενων και, συνειρμικά, ο νους της «σκαλίζει» διαρκώς τραύματα του δικού της νεανικού παρελθόντος, λάθη μητρότητας κι επιλογές μιας ζωής που… έχασε.

ΟΥΠΣ 2! Ο ΝΩΕ ΞΑΝΑ ΕΦΥΓΕ...

Οι περιπέτειες του Φίνι και της Λία συνεχίζονται, αυτή τη φορά εκτός κιβωτού, όταν μετά από ένα απρόσμενο συμβάν καταλήγουν στον ωκεανό. Τώρα θα πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους προκειμένου να επανενωθούν με την οικογένειά τους πριν να είναι αργά!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ

Τρεις οικογένειες, οι οποίες διαμένουν σε τριώροφο κτήριο στα προάστια της Ρώμης, αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων στις εσωτερικές σχέσεις τους, που δεν λένε να λυθούν όσα χρόνια κι αν περάσουν.

ΜΑΪΣΑΜΠΕΛ

Χήρα δολοφονημένου Βάσκου πολιτικού λαμβάνει επιστολή από τον φυλακισμένο, πλέον, εκτελεστή του συζύγου της, ο οποίος εκφράζει την επιθυμία να τη συναντήσει. Τα έντεκα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, άραγε, μπορούν να έχουν γιατρέψει τις πληγές;