FreeCinema

Follow us

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΖΙΓΚΟΛΟ (2014)

(FADING GIGOLO)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τζον Τουρτούρο
  • ΚΑΣΤ: Τζον Τουρτούρο, Γούντι Άλεν, Βανέσα Παραντί, Λιβ Σράιμπερ, Σάρον Στόουν, Σοφία Βεργκάρα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: VILLAGE FILMS

Παλαιοβιβλιοπώλης της Νέας Υόρκης βρίσκει τη λύση για τα οικονομικά προβλήματα του καλύτερού του φίλου, μετατρέποντάς τον σε… ζιγκολό, απαιτώντας και ποσοστά επί των κερδών!

Η πέμπτη σκηνοθετική δουλειά του σεβαστού καρατερίστα ηθοποιού Τζον Τουρτούρο θέλει να πει πολλά πράγματα μαζί. Και τα περισσότερα από αυτά αφορούν τη γυναικεία ψυχοσύνθεση. Αμέσως, καταλαβαίνεις πως το όλο εγχείρημα εγκυμονεί κινδύνους ή φλερτάρει με το φιάσκο (το ξέρω ότι ακούγεται μισογύνικο, αλλά έτσι είναι, κορίτσια, μη βαράτε!)…

Αρχικά, ο Τουρτούρο είχε την εξυπνάδα να προσλάβει τον Γούντι Άλεν για συμπρωταγωνιστή του. Είναι κάτι που ο τελευταίος κάνει σπάνια, πλέον, και αυτό λειτουργεί σαφώς θετικά αλλά και ως πόλος έλξης για το θεατή. Ξέρεις πως ο Άλεν θα ξεστομίσει μερικές δυνατές punchlines, που και προσωπικά δικές του να μην είναι, το ύφος που βγάζει η στερεοτυπική του περσόνα θα τις «ντύσει» με το δικό του πνεύμα αστεϊσμού. Η πλάκα τού ευφυολογήματος περί Μικ Τζάγκερ και ερωτισμού ή η σκηνή της απαγωγής του από φανατισμένους χασιδικούς, αποτελούν λαμπερά παραδείγματα εδώ. Ο Άλεν, όμως, είναι κάτι σαν το ένα τρίτο αυτής της ταινίας.

Το σενάριο του Τουρτούρο έχει γραφτεί για να γίνει αντιληπτό από τις γυναίκες που θα παρακολουθήσουν τον «Ερασιτέχνη Ζιγκολό». Είναι σα να τους λέει πως τις μελετούσε για χρόνια, πως τις αγαπά, πως έχει νιώσει τον συναισθηματικό τους κόσμο, τις φαντασιώσεις τους, τις φοβίες της μοναξιάς τους, την απουσία της συντροφικότητας, αυτό που ψάχνουν στον άνδρα, είτε θέλουν να τον κάνουν δικό τους είτε θέλουν απλά να τον χρησιμοποιήσουν ως «ρόλο». Δεν τα ειρωνεύεται φαλλοκρατικά όλα αυτά. Θέλει να μπει στο μυαλό τους. Και πιστεύει ότι τα καταφέρνει. Κάπου εκεί, όμως, μπαίνει και ο δικός του ο ήρωας. Κι εκεί γίνεται ένας… νάρκισσος, ένας ιδανικός εραστής! Που ομολογεί, μεν, πως δεν έχει τα εξωτερικά χαρίσματα, αλλά πλασάρεται ως ο άνδρας που «βλέπει» τις γυναίκες (ατάκα που χρησιμοποιεί και η Βανέσα Παραντί σε τρυφερή στιγμή «ξεκλειδώματος» πουριτανισμού και έκφρασης του συναισθήματος της αγάπης από μεριάς της). Κάπου εκεί, λοιπόν, διχάζεσαι για την τιμιότητα της γραφής τού Τουρτούρο.

Επιπλέον, έχει τοποθετήσει την ιστορία του σε εβραϊκή συνοικία του Μπρούκλιν, παρατηρώντας μια ethnic κοινότητα με δικούς της κανόνες, παραδόσεις και, κυρίως, μια ανθρώπινα βασανιστική, θρησκευτικά κομμένη και ραμμένη ηθική, την οποία φιλμάρει ως παρατηρητής μιας ξένης κουλτούρας, κι ας είναι όλοι τους κάτοικοι της ίδιας πόλης. Σε αυτό το κομμάτι αφιερώνει την κορύφωση του φιλμ, όμως, όσο κι αν έχει προσπαθήσει να μας κάνει να τον νιώσουμε ως «γητευτή» των θηλυκών, εδώ αδυνατεί να ξεπεράσει την παρουσία του… «τουρίστα», ο οποίος κάπου θέλει να κάνει και χιούμορ, κάπου διστάζει λες και θα τον τιμωρήσει ο Θεός!

Το φινάλε μας αφήνει κάπως ξεκάρφωτους, μέσα στην αναποφασιστικότητα του κεντρικού ήρωα, ο οποίος πάσχει από ένα καίριο σεναριακό πρόβλημα: ποτέ δε μάθαμε ποιος είναι! Γι’ αυτό και ο θεατής ούτε θα ταυτιστεί ούτε και θα συμπονέσει. Αντιθέτως, ο χαρακτήρας της Αβιγκάλ (πόσο αναπάντεχα σωστό το κάστινγκ και ώριμη η ερμηνεία της Παραντί) βρίσκει την ολοκλήρωσή του μέσα από μια επιλογή που μπορεί να μην είναι η ρομαντική, αλλά η… τίμια, ζυγίζοντας τον… αχαρτογράφητο εσωτερικό κόσμο αυτού του κατά λάθος ζιγκολό.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Περισσότερο μια γλυκόπικρη κομεντί με multi-ethnic χαρακτήρα παρά κωμωδία καταστάσεων, η ταινία δεν προδίδει τον ενήλικα θεατή που θέλει κάτι ανάλαφρο για το θερινό σινεμά. Διαθέτει σωστά τοποθετημένο καστ πρωταγωνιστών, jazzy ηχητική μπάντα που θα ήθελε να έχει βγει από φιλμ του Γούντι Άλεν (ιδιαίτερη η επιλογή τού «Le Torrent» με την Νταλιντά) και μια Νέα Υόρκη που αναζητά τη «θεραπεία» μέσα από τον ηδονισμό και ουχί στην… ξάπλα του ψυχαναλυτή, ευτυχώς! Για το κοινό που ίσως πλησιάσει για τους… λάθος λόγους, ο Άλεν εδώ έχει μονάχα το ρόλο τού ηθοποιού και δεν παίζει «μάτι» (η Βεργκάρα παραμένει ντυμένη). Καταλάβαμε;


MORE REVIEWS

Ο ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΙΛΙΓΓΟΥ

Ντετέκτιβ του Σαν Φρανσίσκο, που πάσχει από ακροφοβία ύστερα από ένα μοιραίο ατύχημα εν ώρα υπηρεσίας στο Αστυνομικό Σώμα, καλείται από παλιό του φίλο να παρακολουθήσει τη σύζυγό του, μια αινιγματική γυναίκα με αυτοκαταστροφικές τάσεις και μια παράξενη ψύχωση με το παρελθόν. Φυσικά, θα γίνει το αντικείμενο του πόθου του, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Όχι ακριβώς ικανοποιημένη με τον γάμο της, η σαραντάρα Σοφία βρίσκει ρωμαλέο αγόρι που της αλλάζει τα φώτα στο κρεβάτι κι αρχίζει να ενδιαφέρεται ξανά για τη ζωή και τον εαυτό της. Τα «βρίσκουν» (και) σε όλα τα υπόλοιπα, όμως;

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ

Νεαρή από την Κολομβία εργάζεται ως υπηρέτρια σε έπαυλη πλούσιας ισπανικής οικογένειας στην Κόστα Μπράβα. Οι μέρες της κυλούν ρουτινιάρικα και βαριεστημένα, μέχρι που συνειδητοποιεί ότι υπάρχουν και άλλοι, διαφορετικοί τρόποι απόλαυσης της θερινής ραστώνης.

ΣΥΜΠΕΘΕΡΟΙ ΑΠΟ ΣΟΪ

Δύο οικογένειες που πρόκειται να συμπεθερέψουν υποβάλλονται (δίχως να το γνωρίζουν) σε test DNA από τη μέλλουσα νύφη, με παράδοξα ανατρεπτικά αποτελέσματα σχετικά με την καταγωγή τους.

Η ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΡΑΚΩΝ

Στην Αυτοκρατορική Κίνα, οι δράκοι, κάποτε σύμμαχοι των ανθρώπων, κυνηγιούνται και φυλακίζονται. Μικρό ορφανό κορίτσι βοηθά τον τελευταίο εξ αυτών να δραπετεύσει και μαζί ξεκινούν μεγάλο ταξίδι σωτηρίας μαγικού αυγού, ώστε να διασωθεί το είδος.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ένας κακομοίρης κι ασχημάντρας και τον βάζει ο Γούντι Άλεν να κάνει το ζιγκολό. Εντάξει, και η Γεωργία Βασιλειάδου σε μπλακάουτ κάτι θα έπιανε…