FreeCinema

Follow us

ΑΟΡΑΤΟΣ ΕΧΘΡΟΣ (2016)

(EYE IN THE SKY)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματικό Πολεμικό Θρίλερ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκάβιν Χουντ
  • ΚΑΣΤ: Έλεν Μίρεν, Άαρον Πολ, Άλαν Ρίκμαν, Μπαρχάντ Αμπντί, Φίμπι Φοξ, Τζέρεμι Νόρθαμ, Ίαν Γκλεν, Αΐσα Τακόου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 102'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: FEELGOOD

Δεν θα μπορούσα να το πω καλύτερα από την αφίσα της ταινίας: «Η Διοικητής είναι στην Αγγλία. Ο πιλότος του μη επανδρωμένου αεροσκάφους (drone) στην Αμερική. Οι τρομοκράτες στην Κένυα. Και η διαταγή για τον βομβαρδισμό στον αέρα. Καλώς ήρθατε στη νέα πρώτη γραμμή πολέμου». Και με τις παράπλευρες απώλειες, τι γίνεται;

Αφετηρία αυτής της ταινίας είναι η Αλία. Ένα κοριτσάκι στην Κένυα βρίσκει την ευτυχία (και της αρκεί) στο να παίζει / χορεύει με τα απίθανα hula hoop που της φτιάχνει ο μπαμπάς της. Καθώς το πλάνο ανοίγει και… ίπταται για να αποκαλύψει τον τίτλο της ταινίας, και η δράση μεταφέρεται πρώτα στην Αγγλία, με οδηγό τη Διοικητή – κυνηγό τρομοκρατών Κάθριν Πάουελ της Μίρεν, και μετά στις ΗΠΑ, θεωρείς ότι η Αλία δεν έχει σημασία. Είναι απλά ένα McGuffin. Η ταινία, όμως, επιμένει. Επιστρέφει στην Αλία συχνά πυκνά. Μέχρι που το puzzle της πλοκής έχει συμπληρωθεί αρκετά για να καταλάβεις πως αυτό το κοριτσάκι στέκεται εμπόδιο στα σχέδια της Πάουελ! Και είναι σημαντικό. Όσο κι αν η Πάουελ προσπαθεί να πείσει υφισταμένους και προϊσταμένους της, αλλά κυρίως τον ίδιο της τον εαυτό πως η Αλία είναι απλά ένα McGuffin. Και η αναγωγή της σε πιθανή παράπλευρη απώλεια της επιχείρησής της, ένα αναγκαίο κακό.

Συνταιριάζοντας υπομονετικά, συναρπαστικά τα διάσπαρτα σε διαφορετικά σημεία τού πλανήτη κομμάτια της ιστορίας του, συνεπικουρούμενος καταλυτικά από τους… υποδόριους ηθοποιούς του, ο Χουντ στήνει ύπουλο σασπένς και εμπλέκει αμετάκλητα τον θεατή σε αβάσταχτα, επίκαιρα, μεγάλα ηθικά διλήμματα. Για να αποκαλύψει την οδυνηρή για κάθε πλευρά σιγουριά τού στρατού (30% των χειριστών drones, λένε, πάσχει από Μετατραυματική Αγχώδη Διαταραχή ή PTSD) και την τραγική αδυναμία της πολιτικής εξουσίας να αναλάβει την ευθύνη. Να δείξει πόσο κυριολεκτικά ουδέν κρυπτόν υπό τα μύρια μάτια και αυτιά του Μεγάλου Αδερφού. Να αναρωτηθεί για το αν είναι πραγματικά λιγότερο απάνθρωπος, αποκρουστικός και… συγγενής της τρομοκρατίας ο σύγχρονος πόλεμος, έστω κι αν μπορεί να διεξαχθεί «ασφαλώς». Μπροστά από monitors. Με το πάτημα μερικών κουμπιών. Ως video game. Μειώνοντας στο ελάχιστο τις παράπλευρες απώλειες. Για να σ’ αφήσει μόνο υπεύθυνο να αναμετρηθείς με τις δύσκολες αποφάσεις, τις σωστές απαντήσεις που δεν υπάρχουν, το ατελές, μικρό και λίγο της ανθρώπινης φύσης (σου). Και την έτσι κι αλλιώς άπιαστη στην ολότητά της αλήθεια που, όπως λέει το απόσπασμα του Αισχύλου στους τίτλους της αρχής, είναι πάντα η πρώτη απώλεια του πολέμου.

Έντιμη, κάθε άλλο παρά δημαγωγική ή εκβιαστικά διδακτική, αρκούντως συγκινητική, και τελευταία δουλειά του πολυαγαπημένου, ατρόμητου ποιητή ήθους Άλαν Ρίκμαν, αυτή η ταινία κρύβει καλά τον σεμνό, συγκρατημένο προϋπολογισμό της. Όχι, όμως, και τις… όχι μεγάλες προσδοκίες της. Ούτε ιδιαίτερα πρωτότυπη, ούτε ιδιαίτερα τολμηρή, δεν θα σε αφήσει με την ψυχή στο στόμα και βαθιά, ανεξίτηλα σημάδια στο θυμικό. Κλασική δεν θα μείνει. Ούτε, όμως, κι εσύ ασφαλής. Θα έχεις γνωρίσει την Αλία. Και αυτό αρκεί.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η καλύτερη δουλειά της τελευταίας δεκαετίας για έναν – βραβευμένο με Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας για το «Tsotsi» του 2005 – Νοτιοαφρικανό σκηνοθέτη, που παραμένει ακόμα μόνο εν δυνάμει σπουδαίος. Δεν συγκλονίζει. Γεμίζει, όμως, ικανοποιητικά το παραλίγο δίωρο της διάρκειάς του, εμπλέκοντας και το μυαλό και την καρδιά του θεατή στα δρώμενά του, ώστε να μην απογοητεύσει ούτε αυτούς που αναζητούν σκεπτόμενη διασκέδαση, ούτε αυτούς που γουστάρουν απλά ένα καλό, απέριττο θρίλερ.


MORE REVIEWS

ΑΓΡΙΑ ΝΥΧΤΑ

Παραμονή Χριστουγέννων, έπαυλη ζάμπλουτης κληρονόμου με «φορτωμένο» θησαυροφυλάκιο δέχεται οργανωμένη επίθεση συμμορίας διαρρηκτών που εξολοθρεύει το προσωπικό ασφαλείας (και όχι μόνο) και απειλεί ν’ αρχίσει να σκοτώνει τα μέλη της οικογένειας αν δεν καταφέρει να φύγει με το παραδάκι. Και κάπου εκεί εμφανίζεται ο Άι Βασίλης. Ο πραγματικός Άι Βασίλης!

Η ΠΗΓΗ ΤΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Μεσαίωνα στη Σουηδία, κοπέλα αγνή πέφτει θύμα κακοποίησης από κακούς αδελφούς βοσκούς. Οι φονιάδες στους γονείς της τα λιλιά της ανεπίγνωστα θα πάνε να πουλήσουν, φιλοξενία και τροφή αφού ζητήσουν. Από τα χέρια του πατέρα θα βρουν την εκδίκηση ή θα προλάβουν να ξεγλιστρήσουν; Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας και, παραδόξως, η... πηγή έμπνευσης για το «Last House on the Left» (1972) του Γουές Κρέιβεν!

R.M.N.

Ρουμάνος εμιγκρές στη Γερμανία, υπό τον φόβο μπλεξίματος με τον Νόμο, επιστρέφει άρον-άρον πίσω στην πατρίδα, ξαναβρίσκοντας πατέρα, γιο, σύζυγο κι ερωμένη. Η πρόσληψη αλλοδαπών εργατών από το τοπικό αρτοποιείο κάνει την ατμόσφαιρα στο χωριό του να μυρίζει μπαρούτι.

ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΔΙΑΒΟΛΟΙ

Η Ζοάν ζει αρκετά συνηθισμένα με την κόρη της Βικί και το σύζυγό της Τζίμι σε μια μικρή κοινότητα των Γαλλικών Άλπεων, τουλάχιστον μέχρι τη στιγμή που ο ερχομός της αδελφής εκείνου ανατρέψει τις εύθραυστες οικογενειακές ισορροπίες.

ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΠΟΤΕ

Η Ελέν πάσχει από σπάνια ανίατη ασθένεια, αλλά δεν θέλει να την λυπούνται. Ταξιδεύει σε κουκίδα του χάρτη της Νορβηγίας, προκειμένου να ζήσει έστω για λίγο ελεύθερη. Ή μήπως για να πεθάνει μόνη;