ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΟΥΜΠΟΪΣΣΕΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΟΥΝ (1994)
(EVEN COWGIRLS GET THE BLUES)
- ΕΙΔΟΣ: Δραματική Κομεντί
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκας Βαν Σαντ
- ΚΑΣΤ: Ούμα Θέρμαν, Λορέιν Μπράκο, Άντζι Ντίκινσον, Πατ Μορίτα, Κιάνου Ριβς, Τζον Χερτ, Ρέιν Φίνιξ, Εντ Μπέγκλεϊ Τζούνιορ, Κάρολ Κέιν, Σον Γιανγκ, Κρίσπιν Γκλόβερ, Ροζάν Μπαρ, Μπακ Χένρι, Γκρέις Ζαμπρίσκι, Χέδερ Γκρέιαμ, Ούντο Κίερ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 106'
- ΔΙΑΝΟΜΗ: ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
Αν κάνατε οτοστόπ και σταματούσε να σας πάρει με το αμάξι του ο Γκας Βαν Ζαντ, τι θα κάνατε; Εμείς; Θα το βάζαμε στα πόδια…
Θα μπορούσε να γίνει μια νευρωτική συμφορά. Η Σίσι Χάνκσο, το μικρό κορίτσι με τους μεγάλους αντίχειρες, για τους οποίους όλοι της έκαναν πλάκα, μεγαλώνοντας ανακάλυψε πως ήταν πλασμένη για ένα και μοναδικό πράγμα. Έτσι, έγινε σπουδαία στο οτοστόπ! Το οτοστόπ έγινε τρόπος μετακίνησης και τρόπος ζωής της. Η Σίσι έμαθε να κρατάει τον κόσμο στους αντίχειρές της, διασχίζοντας την Αμερική. Ξαφνικά, κουρασμένη μετά από έντεκα χρόνια και κάτι μήνες συνεχόμενων διαδρομών, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη όπου είχε κάνει καριέρα ως φωτομοντέλο και μπλέκεται σε νέες περιπέτειες. Μετά το αποτυχημένο ειδύλλιο με έναν καθαρόαιμο Ινδιάνο ζωγράφο με άσθμα, καταλήγει στην Άγρια Δύση και σε ένα ράντσο ομορφιάς για δυστυχισμένες ζωντοχήρες και χήρες, οι οποίες ομορφαίνουν και προετοιμάζονται για την επόμενη απογοήτευσή τους. Η Σίσι θα κάνει το λάθος και θα γνωρίσει τις καουμπόισσες, μια ομάδα από μαχητικές λεσβίες φεμινίστριες που δουλεύουν εκεί και θα ερωτευθεί την αρχηγό τους, Μπονάντζα Τζέλιμπιν. Οι καουμπόισσες αποφασίζουν να επιτεθούν ενάντια στην πατριαρχική κοινωνία, καταλαμβάνοντας το ράντσο, με όπλο τα άπλυτα… αιδοία τους! Ακόμα και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ανησυχεί για τις εξελίξεις, αφού στο ράντσο αποδημούν οι τελευταίοι αμερικάνικοι ερωδιοί…
Χρειάζεται να πούμε κι άλλα; Σίγουρα καταλάβατε ότι το χάος είναι αυτό που κυριαρχεί στην τελευταία ταινία του Γκας Βαν Σαντ, βασισμένη στην πολυδιαβασμένη και αμφιλεγόμενη νουβέλα του Τομ Ρόμπινς με τον ίδιο τίτλο. Το βιβλίο δεν ήταν εύκολο να μεταφερθεί στην οθόνη και ο Βαν Σαντ άργησε να το συνειδητοποιήσει. Μετά την προβολή της στο προπέρσινο Φεστιβάλ Βενετίας, η ταινία επέστρεψε για νέο μοντάζ που τράβηξε σχεδόν ένα χρόνο, με το ενδεχόμενο να μη βγει ποτέ στις αίθουσες. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μία εξοργιστική παρέλαση kitsch και εκκεντρικότητας, που δεν έχει καμία σχέση με το φιλελεύθερο πνεύμα των ’70s. Χωρίς καμία διάθεση ειρωνείας και με βεβαιότητα ότι γύρισε ένα ψυχεδελικό «trip» (που μόνο μια χούφτα ασπιρίνες μπορούν να σε «κατεβάσουν» απ’ αυτό…), ο Βαν Σαντ εγκατέλειψε ένα πλήθος ηθοποιών σε ρόλους καρικατούρας ή κομπάρσου και ολοκλήρωσε μια κακόγουστη φάρσα που δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε με το πιο κακό ανέκδοτο που ακούσατε ποτέ σας.
Μέσα στην όλη υπερβολή των ερμηνειών, η Ούμα Θέρμαν στέκεται διακριτικά, με το αθώο παρθενικό βλέμμα της ηρωίδας, ενώ η Ρέιν Φίνιξ όχι μόνο δε θα έπρεπε να παίζει (φανταστείτε την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ σε ρόλο καουμπόισσας…), αλλά θα έπρεπε να είχε ζητήσει να αφαιρεθεί (και) η αφιέρωση «για τον Ρίβερ», τον αδικοχαμένο αδελφό της, από μια τέτοια ταινία. Πάντως, τα τραγούδια της k.d. lang είναι καταπληκτικά και μακάρι όλη η ταινία να ήταν ένα τεράστιο music video.
Η αρχή του τέλους για έναν από τους καλύτερους σκηνοθέτες του ανεξάρτητου αμερικάνικου σινεμά; Ας ελπίσουμε πως ήταν μόνο μια λανθασμένη εξαίρεση. Όπως εξαίρεση, και μάλιστα παράδοξη, είναι και αυτό που συνέβη στην Ελλάδα. Λίγο πριν κάνει την πρεμιέρα της σε κινηματογραφική αίθουσα της Αθήνας, η ταινία κυκλοφορούσε κανονικά στα video club! Επαναστατικό…
