FreeCinema

Follow us

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ (2006)

(EL LABERINTO DEL FAUNO)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκιγέρμο ντελ Τόρο
  • ΚΑΣΤ: Ιβάνα Μπακέρο, Σέρζι Λόπεθ, Μαριμπέλ Βερντού, Νταγκ Τζόουνς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Στην Ισπανία του ’44, η θετή κόρη ενός σαδιστή αξιωματικού αναζητά τη φυγή σε έναν φανταστικό «κάτω κόσμο» που σταδιακά την αιχμαλωτίζει όλο και πιο απειλητικά.

Στα 1944, ο Ισπανικός Εμφύλιος έχει κλείσει σχεδόν τη σελίδα του στην Ιστορία, ο Καπιτάν Βιντάλ όμως προσπαθεί ακόμη να κατατροπώσει τους αντάρτες στα δάση, αναζητώντας ουσιαστικά το λυτρωμό από το φάντασμα του ακόμη πιο αυταρχικού γαλονά πατέρα του που πέθανε στο μέτωπο. Αναμένοντας το διάδοχο, προσκαλεί την έγκυο σύζυγό του μαζί με την θετή του κόρη σε μια επαρχιακή άκρη του πουθενά, ιδανικό τόπο φυγής για τη μικρή Οφηλία, η οποία θ’ ανακαλύψει έναν μυστικό «κάτω κόσμο» στο κέντρο ενός μισοερειπωμένου λαβύρινθου. Ο τερατόμορφος φύλακάς του θα της πει μια ιστορία για μια πριγκίπισσα που χάθηκε στον κόσμο των θνητών μια φορά κι έναν καιρό. Μπορεί η Οφηλία να είναι η μετενσάρκωσή της; Τρεις σκληρές δοκιμασίες θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε την ετυμηγορία ως το τέλος του παραμυθιού.

Στην πιο δημιουργική φάση της καριέρας του, ο Μεξικανός Γκιγιέρμο ντελ Τόρο υπογράφει ένα παραμύθι φαντασίας γυρισμένο από την ανάποδη, με την πραγματικότητα να τρομάζει ακόμη περισσότερο κι από τα τέρατα που μπορούν να μας επισκέπτονται τη νύχτα στα όνειρά μας, καταλήγοντας σ’ έναν επίλογο τόσο τραυματικό που μόνο ενήλικες θεατές θ’ αντέξουν. Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» δικαιώνει την φαντασία της παιδικής ψυχής που ζει εγκλωβισμένη στα πιο ώριμα μυαλά, τυλίγεται μέσα σ’ ένα πέπλο νοσηρότητας, πεσιμισμού και γοτθικού τρόμου και δίνει νέα υπόσταση στον φόβο για το άγνωστο που λέγεται ανθρώπινη ψυχή. Αν είχε μυρωδιά, θα σε πήγαινε πίσω στις εποχές που έβρεχες το κρεβάτι σου, πιστεύοντας πως οτιδήποτε ηχηρό γύρω σου συνωμοτούσε εναντίον σου στο σκοτάδι. Κι αν ελπίζεις ακόμη να δεις λίγες αχτίδες φωτός να μπαίνουν στο δωμάτιο, λυπάμαι, μα ο ντελ Τόρο δεν θα σταθεί στο προσκεφάλι σου με τέτοιο σκοπό. Ούτε χώρες των θαυμάτων, ούτε δρόμοι χτισμένοι από χρυσαφένια, κίτρινα τούβλα. Η Αλίκη δε μένει πια εδώ κι η Ντόροθι δεν γλιτώνει από τα χέρια της κακιάς μάγισσας της Δύσης… Το τέλος της Οφηλίας είναι προδιαγεγραμμένο αιώνες πριν. Μπορεί να σου φανεί στενάχωρο αλλά, πάλι, μονάχα το παιδί μέσα σου μπορεί να το κρίνει αυτό.

Η αλήθεια είναι πως η μαστοριά του ντελ Τόρο ως αφηγητής – σεναριογράφος ενίοτε σκαλώνει, κυρίως στην ψυχογράφηση των ενήλικων χαρακτήρων της αληθινής ζωής, με ελλείψεις γύρω από το παρελθόν του Βιντάλ και τη σχέση του με το μακαρίτη πατέρα του. Γενικότερα, οι γονικές φιγούρες ισορροπούν πάνω σε εύκολα στερεότυπα, ενώ το φασιστικό ιδεώδες στο background υποστηρίζει μια περισσότερο γκροτέσκα οπτική παρά μια πολιτική τοποθέτηση. Εκεί που υποκλίνεσαι, φυσικά, είναι στο κάθε πέρασμα προς το φανταστικό, είτε αυτό είναι ο κορμός ενός δέντρου είτε το αψεγάδιαστα παραμυθένιο σύμπαν ενός παράλληλου κόσμου στον οποίο δείχνει να ανήκει η Οφηλία. Σε αυτές τις στιγμές, βουλιάζεις στο κάθισμά σου και, απλά, ζηλεύεις που εσύ βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά…

Με έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, την παγκόσμια αποδοχή από την κριτική και με τους θεατές να μένουν ακίνητοι, πνιγμένοι στα δάκρυα, μπροστά στο αφάνταστα λυρικό φινάλε, ο «Λαβύρινθος του Πάνα» προσφέρει στην Οφηλία μια θέση στην αιωνιότητα. Πιάστε της το χέρι κι ακολουθήστε την. Το αξίζει.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η άνωθεν κριτική της ταινίας γράφτηκε και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις αρχές Φεβρουαρίου του 2007, πριν γνωρίσει μεγάλη εμπορική επιτυχία στους ελληνικούς κινηματογράφους και τιμηθεί και με τρία Όσκαρ (φωτογραφίας, σκηνικών και μακιγιάζ). Σχεδόν μια ντουζίνα έτη αργότερα, επιστρέφει στα θερινά σινεμά, χωρίς να έχουν αλλάξει πολλά για το ίδιο το φιλμ σαν ανάμνηση (αλλά και αξία). Ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο, από την άλλη, έχει (σαφώς) εξελιχθεί δημιουργικά και φέτος βρίσκεται στο αποκορύφωμα της καριέρας του (βλέπε το θριαμβευτικά οσκαρικό «Η Μορφή του Νερού»). Θεατές που δεν είχαν την εμπειρία να χαρούν τον «Πάνα» στη μεγάλη οθόνη, θα ζήσουν ένα όμορφο και πλέον σκοτεινό παραμύθι, το οποίο ίσως χρειαζόταν κι άλλο χρόνο για να ωριμάσει ως επιλογή καλοκαιρινής επανέκδοσης (σχετικά πεταμένη στο επταήμερο που ξεκινά αμέσως μετά την έξοδο / εορτή του Δεκαπενταύγουστου…).


MORE REVIEWS

JIU JITSU

Εξωγήινος εισβολέας καταφθάνει κάθε έξι χρόνια στη Γη με σκοπό να την καταστρέψει, εκτός κι αν ηττηθεί σε μάχη jiu jitsu από τον εκλεκτό που θα τολμήσει να τα βάλει μαζί του. Λόγος ανησυχίας ουδείς, όμως, μιας και έχουν γνώση οι συνετοί φύλακες...

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΛΛΙΝΙ

Ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει την πρώτη μεγάλη υπόθεση της καριέρας του, μία φαινομενικά ξεκάθαρη δολοφονία υψηλά ιστάμενου επιχειρηματία στη Γερμανία. Όσο περισσότερο «σκαλίζει» τη δικογραφία, όμως, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως το έγκλημα αυτό κρύβει πίσω του μυστικά… πολλών δεκαετιών.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ληστής καταδιωκόμενος από την αστυνομία, θάβει τη λεία της τελευταίας του δουλειάς σε απομονωμένο λόφο, στη μέση του πουθενά της μαροκινής ερήμου. Όταν μετά την αποφυλάκισή του επιστρέφει εκεί, αντικρίζει στη θέση του τάφου που είχε σκάψει… μαυσωλείο προς τιμήν του θαυματουργού «Αγνώστου Αγίου». Θα γίνει το θαύμα που επιθυμεί;

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Ο 8χρονος Όλιβερ πάσχει από αυτισμό και η επικοινωνία του με τον έξω κόσμο εξαρτάται κυρίως από κινητά και tablets τα οποία χρησιμοποιεί για να «μιλήσει», είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο. Σε μία από αυτές τις συσκευές θα κάνει την εμφάνισή του ο Λάρι, ένα μοναχικό τέρας που τον παρακολουθεί από την άλλη πλευρά των γήινων οθονών και θέλει να γίνουν «φίλοι», ώστε να τον τραβήξει στη δική του διάσταση.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένα νεαρό ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, όταν λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η οικογενειακή γαλήνη θα δοκιμαστεί και από την αναπάντεχη έλευση του πρόσφατα αποφυλακισθέντος παππού.

MR KLEIN

MR KLEIN

Είναι ένα κοριτσάκι που φαντάζεται ότι είναι πριγκίπισσα ενός άλλου κόσμου, εκεί όπου ζει το κακό το τέρας. Που ‘σαι Φρόιντ να κάνεις πάρτι…