FreeCinema

Follow us

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑ (2006)

(EL LABERINTO DEL FAUNO)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Γκιγέρμο ντελ Τόρο
  • ΚΑΣΤ: Ιβάνα Μπακέρο, Σέρτζι Λόπεζ, Μαριμπέλ Βερντού, Νταγκ Τζόουνς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 118'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: WEIRD WAVE

Στην Ισπανία του ’44, η θετή κόρη ενός σαδιστή αξιωματικού αναζητά τη φυγή σε έναν φανταστικό «κάτω κόσμο» που σταδιακά την αιχμαλωτίζει όλο και πιο απειλητικά.

Στα 1944, ο Ισπανικός Εμφύλιος έχει κλείσει σχεδόν τη σελίδα του στην Ιστορία, ο Καπιτάν Βιντάλ όμως προσπαθεί ακόμη να κατατροπώσει τους αντάρτες στα δάση, αναζητώντας ουσιαστικά το λυτρωμό από το φάντασμα του ακόμη πιο αυταρχικού γαλονά πατέρα του που πέθανε στο μέτωπο. Αναμένοντας το διάδοχο, προσκαλεί την έγκυο σύζυγό του μαζί με την θετή του κόρη σε μια επαρχιακή άκρη του πουθενά, ιδανικό τόπο φυγής για τη μικρή Οφηλία, η οποία θ’ ανακαλύψει έναν μυστικό «κάτω κόσμο» στο κέντρο ενός μισοερειπωμένου λαβύρινθου. Ο τερατόμορφος φύλακάς του θα της πει μια ιστορία για μια πριγκίπισσα που χάθηκε στον κόσμο των θνητών μια φορά κι έναν καιρό. Μπορεί η Οφηλία να είναι η μετενσάρκωσή της; Τρεις σκληρές δοκιμασίες θα μας βοηθήσουν να βγάλουμε την ετυμηγορία ως το τέλος του παραμυθιού.

Στην πιο δημιουργική φάση της καριέρας του, ο Μεξικανός Γκιγιέρμο ντελ Τόρο υπογράφει ένα παραμύθι φαντασίας γυρισμένο από την ανάποδη, με την πραγματικότητα να τρομάζει ακόμη περισσότερο κι από τα τέρατα που μπορούν να μας επισκέπτονται τη νύχτα στα όνειρά μας, καταλήγοντας σ’ έναν επίλογο τόσο τραυματικό που μόνο ενήλικες θεατές θ’ αντέξουν. Ο «Λαβύρινθος του Πάνα» δικαιώνει την φαντασία της παιδικής ψυχής που ζει εγκλωβισμένη στα πιο ώριμα μυαλά, τυλίγεται μέσα σ’ ένα πέπλο νοσηρότητας, πεσιμισμού και γοτθικού τρόμου και δίνει νέα υπόσταση στον φόβο για το άγνωστο που λέγεται ανθρώπινη ψυχή. Αν είχε μυρωδιά, θα σε πήγαινε πίσω στις εποχές που έβρεχες το κρεβάτι σου, πιστεύοντας πως οτιδήποτε ηχηρό γύρω σου συνωμοτούσε εναντίον σου στο σκοτάδι. Κι αν ελπίζεις ακόμη να δεις λίγες αχτίδες φωτός να μπαίνουν στο δωμάτιο, λυπάμαι, μα ο ντελ Τόρο δεν θα σταθεί στο προσκεφάλι σου με τέτοιο σκοπό. Ούτε χώρες των θαυμάτων, ούτε δρόμοι χτισμένοι από χρυσαφένια, κίτρινα τούβλα. Η Αλίκη δε μένει πια εδώ κι η Ντόροθι δεν γλιτώνει από τα χέρια της κακιάς μάγισσας της Δύσης… Το τέλος της Οφηλίας είναι προδιαγεγραμμένο αιώνες πριν. Μπορεί να σου φανεί στενάχωρο αλλά, πάλι, μονάχα το παιδί μέσα σου μπορεί να το κρίνει αυτό.

Η αλήθεια είναι πως η μαστοριά του ντελ Τόρο ως αφηγητής – σεναριογράφος ενίοτε σκαλώνει, κυρίως στην ψυχογράφηση των ενήλικων χαρακτήρων της αληθινής ζωής, με ελλείψεις γύρω από το παρελθόν του Βιντάλ και τη σχέση του με το μακαρίτη πατέρα του. Γενικότερα, οι γονικές φιγούρες ισορροπούν πάνω σε εύκολα στερεότυπα, ενώ το φασιστικό ιδεώδες στο background υποστηρίζει μια περισσότερο γκροτέσκα οπτική παρά μια πολιτική τοποθέτηση. Εκεί που υποκλίνεσαι, φυσικά, είναι στο κάθε πέρασμα προς το φανταστικό, είτε αυτό είναι ο κορμός ενός δέντρου είτε το αψεγάδιαστα παραμυθένιο σύμπαν ενός παράλληλου κόσμου στον οποίο δείχνει να ανήκει η Οφηλία. Σε αυτές τις στιγμές, βουλιάζεις στο κάθισμά σου και, απλά, ζηλεύεις που εσύ βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά…

Με έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, την παγκόσμια αποδοχή από την κριτική και με τους θεατές να μένουν ακίνητοι, πνιγμένοι στα δάκρυα, μπροστά στο αφάνταστα λυρικό φινάλε, ο «Λαβύρινθος του Πάνα» προσφέρει στην Οφηλία μια θέση στην αιωνιότητα. Πιάστε της το χέρι κι ακολουθήστε την. Το αξίζει.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η άνωθεν κριτική της ταινίας γράφτηκε και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις αρχές Φεβρουαρίου του 2007, πριν γνωρίσει μεγάλη εμπορική επιτυχία στους ελληνικούς κινηματογράφους και τιμηθεί και με τρία Όσκαρ (φωτογραφίας, σκηνικών και μακιγιάζ). Σχεδόν μια ντουζίνα έτη αργότερα, επιστρέφει στα θερινά σινεμά, χωρίς να έχουν αλλάξει πολλά για το ίδιο το φιλμ σαν ανάμνηση (αλλά και αξία). Ο Γκιγέρμο ντελ Τόρο, από την άλλη, έχει (σαφώς) εξελιχθεί δημιουργικά και φέτος βρίσκεται στο αποκορύφωμα της καριέρας του (βλέπε το θριαμβευτικά οσκαρικό «Η Μορφή του Νερού»). Θεατές που δεν είχαν την εμπειρία να χαρούν τον «Πάνα» στη μεγάλη οθόνη, θα ζήσουν ένα όμορφο και πλέον σκοτεινό παραμύθι, το οποίο ίσως χρειαζόταν κι άλλο χρόνο για να ωριμάσει ως επιλογή καλοκαιρινής επανέκδοσης (σχετικά πεταμένη στο επταήμερο που ξεκινά αμέσως μετά την έξοδο / εορτή του Δεκαπενταύγουστου…).


MORE REVIEWS

ΣΤΕΝΕΣ ΕΠΑΦΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ

Στα 1977, ένα βραδινό τηλεοπτικό talk show με θέμα τον εορτασμό του Halloween και καλεσμένους με ειδίκευση στο μεταφυσικό εξελίσσεται με τον εντελώς λάθος και εκτός προγραμματισμού τρόπο σε ζωντανή μετάδοση.

BACK TO BLACK

Η σύντομη πορεία της μουσικής καριέρας της Έιμι Γουάινχαουζ, παράλληλα με προσωπικές στιγμές που την οδήγησαν σε ένα τόσο απότομο και άδοξο τέλος.

GHOSTBUSTERS: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δαιμονική οντότητα που (πίσω στα 1904) προσπάθησε να κατακτήσει τον κόσμο με στρατιά από φαντάσματα, τρεφόμενη με αρνητικά συναισθήματα ώστε να μειώσει τις θερμοκρασίες στο απόλυτο μηδέν, επιστρέφει στη Νέα Υόρκη του σήμερα για να… το προσπαθήσει ξανά! Who you gonna call?

ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΕΟΙ

Οι ελπίδες και τα όνειρα μιας χούφτας επίδοξων ηθοποιών του περίφημου Théâtre des Amandiers στο Παρίσι των μέσων της δεκαετίας του ‘80.

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ

Αμερικανική οικογένεια μετακομίζει σε εξοχική αγγλική έπαυλη, δίχως να λογαριάζει τη φήμη πως το νέο τους σπίτι είναι… στοιχειωμένο εδώ και τρεις αιώνες. Και το φάντασμα του Σερ Σάιμον δεν πολυγουστάρει τους απρόσκλητους επισκέπτες!