ΕΓΩ Ο ΑΠΑΙΣΙΟΤΑΤΟΣ 4 (2024)
(DESPICABLE ME 4)
- ΕΙΔΟΣ: Animation
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κρις Ρενό, Πατρίκ Ντελάζ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94'
- ΔΙΑΝΟΜΗ: TANWEER
Η οικογένεια του Γκρου μεγαλώνει, πια, κι εκείνος εξελίσσεται ως πράκτορας της Anti-Villain League, αντιμετωπίζοντας έναν παλιό και άσπονδο συνέταιρο στο έγκλημα, τον Μαξίμ Λε Μαλ, ο οποίος εκμεταλλεύεται τη δύναμη που του προσφέρει τεχνολογικό επίτευγμα, μετατρέποντας τους αντιπάλους του σε… έντομα!
Η τέταρτη ταινία αυτού του υπερεπιτυχημένου franchise της εταιρείας Illumination, αν και πανέμορφη στο μάτι ως δουλειά, φανερώνει μια κόπωση ευρηματικότητας και μαστίζεται από έναν αδιέξοδο προσανατολισμό… ηλικιακού ενδιαφέροντος. Πιο… κοριτσίστικο (!) από ποτέ, όσο και παιδιάστικο, ξεχνά πως έχτισε τη δημοφιλία του και χάρη στο ενήλικο κοινό, κερδίζοντάς το αφηγηματικά (με τις… απαισιότατης δράσης ιστορίες του) όσο και ξεκαρδιστικά (με την ύπαρξη των κοσμαγάπητων Minions, τα οποία στη συνέχεια απέκτησαν και δικό τους spin–off). Δυστυχώς, σεναριακά το «Εγώ ο Απαισιότατος 4» βαλτώνει ενοχλητικά, προσφέροντας χαρά μονάχα σε θεατές ηλικιών που σίγουρα θα δυσκολεύονταν να διαβάσουν την παρούσα κριτική…
Υπό τη συνθήκη της ικανότητας να διαβάζει κανείς τούτη την κριτική, να πως με στεναχώρια (διότι έχω περάσει εξαιρετικά καλά με τα περισσότερα από τα προηγούμενα φιλμ της σειράς) διαπίστωσα την ανεξήγητη αδυναμία των σεναριογράφων να πλάσουν ένα story ιντριγκαδόρικο για όλους (μας), κατεβάζοντας ταυτόχρονα και τους τόνους… κακιούλας που χαρακτήριζε πάντοτε τους αντίπαλους του Γκρου. Εάν το 2017 μιλούσαμε για «ξαναζεσταμένο φαγητό», εδώ το déjà vu των αναφορών στην pop κουλτούρα δεν αρκεί για να ψυχαγωγήσει εκείνους που θα τις «πιάσουν», καθώς θ’ αναζητούν μια κάποια δομή ενιαίου αφηγηματικού ιστού για ν’ ακολουθήσουν τα ευτράπελα μιας σειράς από χύμα σεκάνς που δίνουν την εντύπωση πως σκόρπιες σελίδες πλοκής και διαλόγων έγιναν «ένα» με τη χρήση… συρραπτικού!
Ουσιαστικά, το συστατικό που σε κάνει να θέλεις να παρακολουθείς τον τέταρτο «Απαισιότατο» είναι (κυριολεκτικά αναμενόμενα και προβλέψιμα)… τα Minions, ειδικότερα στην «υποπλοκή» των μεταλλαγμένων εκδοχών τους που θυμίζουν τους υπερ-ηρωικούς Fantastic Four (!), όπου αντί για καλές και σωτήριες για τους ανθρώπους πράξεις προκαλούν ξεκαρδιστικές καταστροφές. Εννοείται πως ο στόχος είναι να κανιβαλιστούν οι κομιξάδικοι ήρωες της Marvel και μαζί και το studio της Disney, με το αποτέλεσμα (δικαίως) να κλέβει την παράσταση. Όλα αυτά τα visual gags, όμως, θα εκτιμηθούν κυρίως από το adult κοινό που θα κάνει τη σύνδεση με τη σάτιρα, αλλά με το υπόλοιπο φιλμ θα νιώσει μάλλον… άβολα, ανάμεσα σε λαό (η εμπορική επιτυχία είναι εξασφαλισμένη) από τσιρίζοντα ανήλικα.
