FreeCinema

Follow us

ΑΓΕΛΑΔΑ (2022)

(COW)

  • ΕΙΔΟΣ: Ντοκιμαντέρ
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Άντρεα Άρνολντ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 94'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: CINOBO

Η ζωή μιας αγελάδας, της Λούμα, στη φάρμα όπου ζει, γεννάει, εργάζεται και πεθαίνει. Ο κύκλος ζωής ενός θηλαστικού που θεωρούμε δεδομένο, ανόητο και εύκολα αναλώσιμο. Ας την κοιτάξουμε καλύτερα, όμως.

Με μία από τις πιο δυνατές και ασυμβίβαστα ιδιοσυγκρασιακές δημιουργούς του βρετανικού (αλλά και του παγκόσμιου) σινεμά, η Άντρεα Άρνολντ μας εξέπληξε παραπάνω από ευχάριστα όταν πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα αυτού του φαινομενικά απλοϊκού και – για πολλούς – θεματικά αστείου ντοκιμαντέρ στο περσινό κινηματογραφικό Φεστιβάλ Λονδίνου. Όπως, όμως, θα περιμέναμε από την Άρνολντ, δεν υπάρχει τίποτα το αστείο στην επιλογή, τη δημιουργία, την εκτέλεση και την αφοσίωσή της σε τούτο το φιλμ, ίσως το πιο αναπάντεχα προσωπικό της έργο μέχρι σήμερα, μαζί και το πρώτο της ντοκιμαντέρ. Η Άρνολντ πέρασε τέσσερα χρόνια επιστρέφοντας ξανά και ξανά σε μία γαλακτοκομική φάρμα στη Νότια Αγγλία, για να καταγράψει στιγμές της ζωής της αγελάδας με το όνομα Λούμα και να χαρτογραφήσει τον μελαγχολικό, μα και σκληρό κύκλο της ζωής της, με τη συγκεκριμένη αγελάδα να εκπροσωπεί όλες τις αμέτρητες, ανώνυμες «Λούμα» ανά τον κόσμο, οι οποίες δεν χρίζονται ως είδος αρκετά ενδιαφέρουσες, χαριτωμένες, έξυπνες, γενναίες ή και «εξωτικές», ώστε να φιγουράρουν σε ντοκιμαντέρ για τη Φύση και την πανίδα αυτού του πλανήτη. Αυτός ακριβώς ήταν και ο λόγος που η Άρνολντ αποφάσισε να επιλέξει την Λούμα ως πρωταγωνίστρια της «Αγελάδας», ανάγοντάς την (αφηγηματικά στην πορεία) σε τραγική κινηματογραφική ηρωίδα.

Η χειροκίνητη κάμερα κατεβαίνει στο οπτικό Point Of View της Λούμα και κινηματογραφεί μια εκείνη και μια όσα εκείνη βλέπει, στα χρονικά περιορισμένα και εντελώς πειθαρχημένα χρόνια ζωής της. Με αυτόν τον τρόπο, η ματιά της Λούμα γίνεται η ματιά της Άρνολντ, συνεπώς και του θεατή, ο οποίος εξαρχής εισέρχεται σε μια καθηλωτική εμπειρία χωρίς διάλογο και μουσικά «χαλιά», μόνο με τις σποραδικές μισοακουσμένες συζητήσεις των υπαλλήλων, αποσπάσματα τραγουδιών που παίζουν στο ραδιόφωνο και τους υπόλοιπους φυσικούς ήχους που φτάνουν στ’ αυτιά της Λούμα. Τα μουγκανητά των υπόλοιπων αγελάδων, οι ήχοι των μηχανημάτων που αρμέγουν καθημερινά το γάλα τους, ο ήχος των οπλών τους στο χώμα, τα τρακτέρ, οι μεταλλικοί φράχτες που ανοιγοκλείνουν, οι τρομοκρατημένες «φωνούλες» των μωρών μοσχαριών που απομακρύνονται από τη μητέρα τους, ο αέρας και ενίοτε ο σπάνιος ήχος της σιωπής, στις επίσης σπάνιες περιπτώσεις όπου οι συνήθως στοιβαγμένες αγελάδες πηγαίνουν «εκδρομή» στο ανοιχτό λιβάδι για να βοσκήσουν. Τέτοιον αντίκτυπο έχει η άμεση κινηματογράφηση της Άρνολντ, σε βαθμό ο θεατής να μυρίζει σχεδόν τις έντονες μυρωδιές της φάρμας ή να αισθάνεται τη σκόνη από το χώμα πάνω του.

Η ιστορία της Λούμα είναι βαρετή μα και δραματική, φαινομενικά άνετη, μα αποδεδειγμένα τραγική, μια ζωή πειθαρχημένης ρουτίνας, εργασίας, απώλειας, «αποδεκτής» βίας, πόνου και του αναπόφευκτου, τυπικού, αναξιοπρεπούς θανάτου που το κοινό περιμένει πως θ’ αναγκαστεί να δει στο τέλος (ναι, δεν πρόκειται περί κάποιου τεράστιου spoiler, δεδομένης της ιστορίας). Όταν εκείνος έρχεται, μιάμιση ώρα μετά την τόσο άμεση και προσωπική γνωριμία του θεατή με την κεντρική ηρωίδα, η επίδρασή του βιώνεται σχεδόν οργανικά, σαν φυσικό χαστούκι που προεκτείνεται έξω από τη μεγάλη οθόνη! Η Άρνολντ έχει εκτελέσει την αποστολή της με επιτυχία: έχει προβιβάσει ένα «ταπεινό» είδος θηλαστικού σε τραγική ιστορία μιας μητέρας, μιας εργαζόμενης σκλάβας, ενός καταπιεσμένου και παραμελημένου, σκεπτόμενου ζωντανού όντος, με συναισθήματα και υψηλό ένστικτο, καταγράφοντας τη ζωή και τον θάνατό της με θαρρείς αποστασιοποιημένη διαύγεια και επαγγελματισμό, αλλά ταυτόχρονα με απέραντη συμπάθεια, ακλόνητη ενσυναίσθηση και μια κρυφή υπόσχεση στην ηρωίδα της: να κάνει τον ανθρώπινο κόσμο να την προσέξει έστω και για πρώτη (και πάλι, ίσως τελευταία) φορά, να την εκτιμήσει, να τη σεβαστεί, να την αγαπήσει, να την ευχαριστήσει. Την Λούμα, το σύμβολο για την κάθε «Λούμα» που ζει και πεθαίνει απαρατήρητη, υποτιμημένη, ξεχασμένη από τη στιγμή που γεννήθηκε, μα τόσο χρήσιμη για το (απρόσωπο) ανθρώπινο είδος. Η Άρνολντ έχει δηλώσει πως, κατά τη διάρκεια του μοντάζ, επαναλάμβανε ασυνείδητα αυτές τις μικρές φράσεις: «Σε βλέπω, Λούμα. Μην ανησυχείς, σε βλέπουμε…». Η αποστολή της, λοιπόν, εξετελέσθη. Σε βλέπουμε, Λούμα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Τίμιο και άμεσο ντοκιμαντέρ, που αφήνει την εξαιρετικά χαρτογραφημένη αφήγησή του να μιλήσει, χωρίς τα γνωστά και πλέον αναμενόμενα «φρου φρου» έντονων μουσικών «χαλιών» και talking heads ή (έστω) κάποιων «επεξηγηματικών» διαλόγων. Στόχος της Άντρεα Άρνολντ, η άμεση, σχεδόν διαδραστική εμπειρία γνωριμίας με την αγελάδα Λούμα και η προσπάθεια ενσυναίσθησής μας προς αυτά τα τόσο υποτιμημένα ζώα, μα και την ευρύτερη σχέση μας με τη Φύση, ως έτερα θηλαστικά, αλλά και ως… καταναλωτές. Μην πάτε για χαβαλέ, δεν θα σας βγει σε καλό (και ίσως οφείλετε να το αποφύγετε) αν δεν έχετε γερό στομάχι σε σχέση με σκηνές θανάτωσης ή / και τραυματισμού ζώων. Κατά τα άλλα, η επίσκεψή σας στο σινεμά δεν θα σας ανταμείψει με άλλο ένα διεκπεραιωτικό ντοκιμαντέρ της σειράς, αλλά με ένα έντονο δράμα χαρακτήρων, το οποίο ενδέχεται να σας επηρεάσει περισσότερο από αυτό που περιμένατε λίγο πριν σβήσουν τα φώτα της αίθουσας.


MORE REVIEWS

Ο ΔΕΣΜΩΤΗΣ ΤΟΥ ΙΛΙΓΓΟΥ

Ντετέκτιβ του Σαν Φρανσίσκο, που πάσχει από ακροφοβία ύστερα από ένα μοιραίο ατύχημα εν ώρα υπηρεσίας στο Αστυνομικό Σώμα, καλείται από παλιό του φίλο να παρακολουθήσει τη σύζυγό του, μια αινιγματική γυναίκα με αυτοκαταστροφικές τάσεις και μια παράξενη ψύχωση με το παρελθόν. Φυσικά, θα γίνει το αντικείμενο του πόθου του, με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Όχι ακριβώς ικανοποιημένη με τον γάμο της, η σαραντάρα Σοφία βρίσκει ρωμαλέο αγόρι που της αλλάζει τα φώτα στο κρεβάτι κι αρχίζει να ενδιαφέρεται ξανά για τη ζωή και τον εαυτό της. Τα «βρίσκουν» (και) σε όλα τα υπόλοιπα, όμως;

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΑΜΑΡΙΕΡΑ

Νεαρή από την Κολομβία εργάζεται ως υπηρέτρια σε έπαυλη πλούσιας ισπανικής οικογένειας στην Κόστα Μπράβα. Οι μέρες της κυλούν ρουτινιάρικα και βαριεστημένα, μέχρι που συνειδητοποιεί ότι υπάρχουν και άλλοι, διαφορετικοί τρόποι απόλαυσης της θερινής ραστώνης.

ΣΥΜΠΕΘΕΡΟΙ ΑΠΟ ΣΟΪ

Δύο οικογένειες που πρόκειται να συμπεθερέψουν υποβάλλονται (δίχως να το γνωρίζουν) σε test DNA από τη μέλλουσα νύφη, με παράδοξα ανατρεπτικά αποτελέσματα σχετικά με την καταγωγή τους.

Η ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΩΝ ΔΡΑΚΩΝ

Στην Αυτοκρατορική Κίνα, οι δράκοι, κάποτε σύμμαχοι των ανθρώπων, κυνηγιούνται και φυλακίζονται. Μικρό ορφανό κορίτσι βοηθά τον τελευταίο εξ αυτών να δραπετεύσει και μαζί ξεκινούν μεγάλο ταξίδι σωτηρίας μαγικού αυγού, ώστε να διασωθεί το είδος.