του Ηλία Φραγκούλη

Σχεδόν σε στυλ σπονδυλωτής ταινίας, με ιστορίες που ακόμη κι αν διασταυρώνονται… ελάχιστη σημασία έχει, η Αλίς Βινοκούρ μας ξεναγεί στον κόσμο της μόδας και των γυναικών, στο πλαίσιο της παριζιάνικης Fashion Week. Κυριαρχεί μία προφανής φεμινιστική διάθεση, ένα άγγιγμα κατανόησης προς τις ηρωίδες του σεναρίου της, όμως, το «Couture» δεν αποκτά ποτέ ψυχή ή ένα ενδιαφέρον νοιαξίματος για τους χαρακτήρες του, που απλά περιφέρονται στην Πόλη του Φωτός σε αναζήτηση ουσιαστικής ταυτότητας. Ατυχώς, το catwalk δεν προσφέρεται για τέτοιου είδους «ανησυχίες»…

Με κεντρικό άξονα τον ερχομό της Μαξίν Γουόκερ στο Παρίσι, Αμερικανίδας σκηνοθέτιδας που έχει αναλάβει να ολοκληρώσει εκεί το συνοδευτικό video για μια επίδειξη μόδας, το φιλμ προσθέτει γύρω της ένα νεαρό κορίτσι από το Νότιο Σουδάν που έχει «δραπετεύσει» από την οικογένειά του για να βγάλει χρήματα από το modelling, μία make-up artist που προσπαθεί να πασάρει ένα αυτοβιογραφικό της σενάριο σε πιθανούς χρηματοδότες και μια ράφτρα που αγχώνεται για να ολοκληρώσει το φόρεμα που ανοίγει την επίδειξη.

Όταν η Μαξίν υποχρεώνεται να επισκεφτεί έναν γιατρό που πρέπει να τσεκάρει τις πρόσφατες εξετάσεις που είχε κάνει στην πατρίδα της, ανακαλύπτει πως έχει καρκίνο του μαστού κι αισθάνεται να χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της. Όντας σε διάσταση με τον σύζυγό της και συνειδητοποιώντας το χάσμα που έχει δημιουργηθεί με την ανήλικη κόρη της να μεγαλώνει, η Μαξίν θ’ αναζητήσει ένα κάποιο στήριγμα στο πρόσωπο του Γάλλου βοηθού της, όμως, ούτε η ερωτική του έλξη θα καλύψει το υπαρξιακό της κενό.

Χαρακτήρες που δεν εξελίσσονται, καταστάσεις που δεν εξυπηρετούν τους κανόνες του storytelling, ένα δράμα που αντί να «τσαλακώνεται», στέκεται μπροστά στον φακό της κάμερας και ποζάρει, μέχρι να ξεσπάσει μια καταιγίδα που καταστρέφει ακόμη κι αυτή την ταλαίπωρη και διόλου «αλληγορική» σε σημασία επίδειξη μόδας. Όλα σκηνοθετημένα από την Βινοκούρ με μία επιτήδευση «θηλυκής ματιάς», γνώσης και συναίσθησης του τι βιώνουν οι ηρωίδες της, προσπαθώντας να μη φανεί το πόσο άδειο είναι στο εσωτερικό του το «Couture». Κρίμα που η Αντζελίνα Τζολί δείχνει να το έχει πιστέψει ως project και εκτίθεται (πόσω μάλλον με σωματική γύμνια) σε κάτι που αδικεί με κάθε τρόπο την παρουσία της.