FreeCinema

Follow us

COLOSSAL (2017)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Νάτσο Βιγκαλόντο
  • ΚΑΣΤ: Ανν Χάθαγουεϊ, Τζέισον Σουντέικις, Τιμ Μπλέικ Νέλσον, Όστιν Στόγουελ, Νταν Στίβενς
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Η Γκλόρια, ελαφρώς αλκοολική και με σχέση στα πρόθυρα της διάλυσης, επιστρέφει στα πάτρια σε μια απόπειρα να βρει ξανά τον εαυτό της. Θα συνδεθεί με παλιό συμμαθητή, θα τα πιούν μέχρι τελικής πτώσης και το επόμενο πρωί… ένα τεράστιο τέρας θα έχει χτυπήσει την πόλη της Σεούλ! Άσχετο;

Υπάρχουν ντροπιαστικές στιγμές που το mainstream αμερικανικό σινεμά δύσκολα μπορεί να ξεπεράσει. Όπως η τεράστια σκατόμαζα που πέθαινε από ένα αποσμητικό χώρου στο «Δόγμα» (1999) του Κέβιν Σμιθ. Ή ο Χιου Τζάκμαν με τους όρχεις στον λαιμό του, από το ανεκδιήγητο, σπονδυλωτό «Movie 43» (2013). Δεν δύναμαι να θυμηθώ κάτι πιο σοκαριστικό (που να εκθέτει καριέρες σε τέτοιο βαθμό) τώρα. Νομίζω ότι το «Colossal» καταφέρνει να επιτύχει μια… κολοσσιαία αναβάθμιση, ξεφεύγοντας από την απλή κατηγορία των φιλμ που στιγματίζονται από κάποιες τέτοιες σκηνές απύθμενης μαλακίας και διεκδικώντας το υψηλότερο βάθρο του τίτλου της πιο ολοκληρωμένα weird μαλακίας που βγήκε ποτέ μέσα από το Χόλιγουντ (έστω και από την indie παραγωγή)! Ναι, είναι μεγάλη τιμή για τον δημιουργό της ταινίας. Για κανέναν άλλον, όμως. Είτε αυτός είναι συντελεστής είτε ένας μάλλον απροετοίμαστος και αθώος θεατής της κινηματογραφικής αίθουσας…

Δεν είναι όλα τόσο αξιοπερίεργα από την αρχή εδώ. Το «Colossal» δείχνει να πατάει πάνω σε τυπικές φόρμουλες φλυαρίας (ή διαλόγων, αν το θέλεις λιγότερο… κυνικά) και χαρακτήρων που συναντάμε σε παραγωγές οι οποίες συνήθως προορίζονται για το ποδαρικό τους στο Sundance, δημιουργώντας εκεί ένα βασικό hype. Όταν η Γκλόρια θα ξυπνήσει από ολονύχτιο μεθύσι «προσαρμογής» με τους ντόπιους της γενέτειράς της, θα πληροφορηθεί για το εξωφρενικό συμβάν – τραγωδία στη Νότια Κορέα και θα σαστίσει όσο κι εμείς. Η είδηση παίρνει κοσμογονικές διαστάσεις από τα Μέσα, λες και έρχεται κάτι σαν το τέλος του κόσμου, με το ίδιο το τέρας της Σεούλ να… ξύνει το κεφάλι του, σχεδόν το ίδιο απορημένο! Όταν η Γκλόρια συνειδητοποιήσει πως έκανε την ίδια κίνηση κατά τη διάρκεια της ημέρας, θα κατευθυνθεί προς έναν υπαίθριο παιδότοπο, τα γεωγραφικά «σύνορα» του οποίου δείχνουν να έχουν παράλληλη «επαφή» με τα εδάφη της Σεούλ (!), και θα τεστάρει εαυτόν για να διαπιστώσει άμεσα ότι το τέρας επανέλαβε ακριβώς τις ίδιες φιγούρες μ’ εκείνη στο ίδιο διάστημα χρόνου. Για άγνωστους λόγους, η Γκλόρια είναι η κινητήρια δύναμη ενός γιγαντιαίου τέρατος που τρομοκρατεί, προκαλεί καταστροφές και σκοτώνει κόσμο στη Νότια Κορέα!

Το γεγονός ότι η Ανν Χάθαγουεϊ «υποδύεται» ένα δολοφονικό Kaijū μπορεί να ακούγεται εξωφρενικά αστείο, όμως το γέλιο δεν διαρκεί πολύ. Ή δεν προλαβαίνει καν να ηχήσει στο σινεμά, καθώς το όλο μοτίβο επαναλαμβάνεται δίχως κάποιες εξηγήσεις, έστω αντίστοιχα φανταστικές. Η αφήγηση εμμένει στο πλησίασμα της σχέσης της Γκλόρια με τον Όσκαρ (ο Τζέισον Σουντέικις εξελίσσεται σε εγγύηση… αποτυχημένης ταινίας, ας αρχίσουμε να παίρνουμε τα μέτρα μας), έναν παιδικό συμμαθητή της με τον οποίο μπορεί να είχε υπάρξει και κάποιο (μάλλον ουχί αποτελεσματικό) flirt παλιά, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το «μυστικό» της εξέλιξης της πλοκής βρίσκεται στο μέλλον τους, μαζί ή χώρια.

Το φιλμικό αξιοπερίεργο που στήνει ο Ισπανός Νάτσο Βιγκαλόντο (του επίσης εκκεντρικού αλλά πιο ευφάνταστου «Εγκλήματα στο Χρόνο», το οποίο τον έκανε παγκοσμίως γνωστό το 2008) γυρίζει διαρκώς γύρω από τον εαυτό του, χωρίς να τολμά να αναπτυχθεί σε κάτι ακόμη πιο ακραίο και να εκτροχιάσει την αρχική έμπνευση. Όταν (με κάποιο μεταφυσικό και αρκούντως σουρεαλιστικό flashback) επιτέλους δοκιμάζει να εξηγήσει τα… ανεκδιήγητα, τρώει ακόμη χειρότερα τα μούτρα του, «καίγοντας» τα όσα εγκεφαλικά σου κύτταρα εστίαζαν στην ταινία μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Ενδεχομένως να υπάρξει μια μειοψηφία θεατών του «εναλλακτικού» που θα δείξει ενδιαφέρον στον τρόπο που ο Βιγκαλόντο προσεγγίζει το ζεύγος των κεντρικών ηρώων, υπερ-αναλύοντας την ανθρώπινη διάστασή τους. Θα είναι μάλλον εκείνοι που (συνήθως) κατηγορούν, ως… ανεγκέφαλες, ταινίες σαν το «Pacific Rim» (2013). Το δικό μου ερώτημα είναι… ποιους πείθουν; Διότι εδώ το «ανέκδοτο» τελειώνει δίχως punchline και περισσότερη κουβέντα μπορεί να εγείρει περί της δραματικής κατάστασης που βιώνει σήμερα το Χόλιγουντ, ελλείψει καλών σεναρίων και ιστοριών, παρά για το τι στο διάολο έβλεπες για περίπου δύο ώρες! Στην τελική, αν θέλεις κάτι το «weird» με θέμα τις σχέσεις των δύο φύλων, μην τρέχεις μέχρι την κινηματογραφική αίθουσα, υπάρχει και το απείρως καλύτερο και εξίσου «γεια σου» (ως κωμωδία) τηλεοπτικό «Man Seeking Woman». Εγώ για το καλό της υγείας σου το λέω…

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Η έκφραση «πάγωσε ο εγκέφαλός μου», πλέον, μπορεί κάλλιστα να ταυτιστεί με το «Colossal». Μιλώ εκ πείρας. Είναι η πρώτη πιθανή, οργανική αντίδραση ενός ανθρώπου μπροστά στα όσα συμβαίνουν επί της μεγάλης οθόνης. Χρειάζεσαι και λίγα λεπτά για να συνέλθεις, κατόπιν. Ειλικρινά, δεν ξέρω ποιους αφορά, μπορεί να ενδιαφέρει ή να κερδίσει ένα τέτοιο έργο. Αν το «παίζεις» χιπστεράς κι «αλλιώτικος» και μπορείς να… ζορίσεις τον εαυτό σου να γουστάρει μέχρι και τούτο εδώ το ολοκαύτωμα, στο καλό και με την ευχή της Παναγίας (είμαι agnostic).


MORE REVIEWS

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΛΛΙΝΙ

Ένας νεαρός δικηγόρος αναλαμβάνει την πρώτη μεγάλη υπόθεση της καριέρας του, μία φαινομενικά ξεκάθαρη δολοφονία υψηλά ιστάμενου επιχειρηματία στη Γερμανία. Όσο περισσότερο «σκαλίζει» τη δικογραφία, όμως, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται πως το έγκλημα αυτό κρύβει πίσω του μυστικά… πολλών δεκαετιών.

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ

Ληστής καταδιωκόμενος από την αστυνομία, θάβει τη λεία της τελευταίας του δουλειάς σε απομονωμένο λόφο, στη μέση του πουθενά της μαροκινής ερήμου. Όταν μετά την αποφυλάκισή του επιστρέφει εκεί, αντικρίζει στη θέση του τάφου που είχε σκάψει… μαυσωλείο προς τιμήν του θαυματουργού «Αγνώστου Αγίου». Θα γίνει το θαύμα που επιθυμεί;

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Ο 8χρονος Όλιβερ πάσχει από αυτισμό και η επικοινωνία του με τον έξω κόσμο εξαρτάται κυρίως από κινητά και tablets τα οποία χρησιμοποιεί για να «μιλήσει», είτε στο σπίτι, είτε στο σχολείο. Σε μία από αυτές τις συσκευές θα κάνει την εμφάνισή του ο Λάρι, ένα μοναχικό τέρας που τον παρακολουθεί από την άλλη πλευρά των γήινων οθονών και θέλει να γίνουν «φίλοι», ώστε να τον τραβήξει στη δική του διάσταση.

Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ένα νεαρό ζευγάρι θα έρθει αντιμέτωπο με τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής, όταν λίγο μετά τη γέννηση της κόρης του περιέλθει σε δεινή οικονομική κατάσταση. Η οικογενειακή γαλήνη θα δοκιμαστεί και από την αναπάντεχη έλευση του πρόσφατα αποφυλακισθέντος παππού.

ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕ ΤΗ ΓΑΤΑ 3

Αρκετά χρόνια μετά την «Μεγάλη Συμφωνία», όπου οι σκύλοι και οι γάτες δημιούργησαν μαζί ένα σύστημα το οποίο διατηρεί την αρμονική και ειρηνική τους συμβίωση, μια ομάδα άλλων κατοικίδιων, ξεχασμένων σ’ ένα pet shop, απειλεί να καταστρέψει τα πάντα.