του Ηλία Φραγκούλη

Λέγεται και επαγγελματική διαστροφή! Καθώς είχα παρακολουθήσει και γράψει την κριτική του πρώτου φιλμ το 2024, θεώρησα πως θα μπορούσα να αποτολμήσω και την εμπειρία της θέασης τούτου του sequel (που πρόπερσι, μοιραία, είχα προβλέψει πως υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να υπάρξει…). Δεν έκανα κι εγώ ένα DNA test καλύτερα;

Στην ουσία, το «Συμπέθεροι από Σόι 2» δεν έχει ακριβώς τα χαρακτηριστικά μιας συνέχειας, μα μοιάζει περισσότερο με «remake», στο οποίο σερβίρεται ξανά το ίδιο καταστασιακό! Ο Φρεντερίκ και ο Ζεράρ ανακαλύπτουν πως τα αρχικά τους test δεν ήταν απόλυτα αξιόπιστα και με μια πιο προηγμένη τεχνολογία τα κάνουν εκ νέου, ελπίζοντας να διορθωθεί το «κακό» που τους βρήκε (δηλαδή, ο ένας να έχει ρίζες Ινδιάνου της φυλής των Τσερόκι και ο άλλος να είναι μισός Γερμανός!), ενώ παράλληλα η σύζυγος του δεύτερου εξακολουθεί να ζει με την εντύπωση ότι προέρχεται από τη βασιλική οικογένεια της Μεγάλης Βρετανίας και ξεστομίζει απανωτά σαρδάμ αγγλιστί, χαιρετίζοντας τους πάντες με ένα «fuck you!» (αναρωτιέμαι τι είδους άνθρωπος μπορεί να γελάσει μ’ ένα τέτοιο «εύρημα»…).

Αυτό που ακολουθεί είναι μία αθλιότητα άνευ προηγουμένου, καθώς τα αποτελέσματα των καινούργιων test αποδεικνύονται πιο «δυσάρεστα» από τα προηγούμενα: ο Φρεντερίκ είναι… Τούρκος κατά 85% και ο Ζεράρ εκτός από τις γερμανικές του ρίζες έχει κι ένα 50%… Αλγερινού! Αν το «αστείο» ευρωπαϊκών καταβολών μπορούσε να γίνει ανεκτό (μέχρι ενός βαθμού) στο πρώτο φιλμ, προκαλώντας ένα κάποιο μειδίαμα, στο sequel η κατάσταση μετατρέπει την ταινία (στα σοβαρά) σε ρατσιστική και ξενοφοβική παράκρουση (ειδικά στην περίπτωση του κανιβαλισμού περί Αλγερίας, θα πρόσθετα πως ξύνει βαθύτατες πληγές οι οποίες αφορούν στο ιστορικό παρελθόν των σχέσεων των δύο χωρών).

Κάπου στα μισά του έργου εμφανίζεται και ο… Τούρκος ξάδελφος του Φρεντερίκ, τον οποίο υποδύεται επίσης ο Κριστιάν Κλαβιέ, μιλώντας μια χαρά γαλλικά (ούτε καν προσπαθεί να «σπάσει» λίγο την προφορά του, δηλαδή) και η ντροπή αγγίζει νέα όρια αντοχής! Τώρα, γιατί ο Φρεντερίκ φώναζε τη γάτα του… Ερντογάν (!), εκεί (πια) η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Και το χιούμορ κατεβάζει και τα βρακιά του από απόγνωση μαζί, όταν οι δύο ήρωες μετά από επεισοδιακή σύλληψη σε εστιατόριο καλούνται σε… ανάκριση ταυτοποίησης γαλλικών «φρονημάτων» από αστυνομικό ντετέκτιβ στο Τμήμα, μία σκηνή γελοιωδέστατα σωβινιστική, που υποθέτω πως μπορεί να λειτουργεί για κάφρους εθνικόφρονες Γάλλους, όμως, για τον υπόλοιπο πληθυσμό του πλανήτη αφήνει μονάχα άσχημες εντυπώσεις.

Αν στην πρώτη ταινία είχα ομολογήσει πως είχα γελάσει έστω με μία σεκάνς, εδώ τολμώ να πω ότι βασανίστηκα για να παρακολουθήσω ολόκληρο το «Συμπέθεροι από Σόι 2», έργο που δεν θα έπρεπε να εξάγει προς καμία χώρα του εξωτερικού η γαλλική κινηματογραφική παραγωγή! Και το πιο τρομακτικό; Το φινάλε (Θεέ μου, γιατί να έχει… εξαδέλφη από την Αλγερία ο Ζεράρ;) «φωνάζει» πως θα ήθελαν να κάνουν και δεύτερη συνέχεια!