FreeCinema

Follow us

ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΜΑΓΙΚΗ (2019)

(CHAMBRE 212)

  • ΕΙΔΟΣ: Κομεντί Φαντασίας
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Κριστόφ Ονορέ
  • ΚΑΣΤ: Κιάρα Μαστρογιάνι, Μπενζαμέν Μπιολέ, Βενσάν Λακόστ, Καμίγ Κοτέν, Καρόλ Μπουκέ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 86'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ONE FROM THE HEART

Περασμένες μου αγάπες, του καιρού χαλάσματα. Όσο μακριά κι αν πάτε, στη ζωή μου τριγυρνάτε σαν χλωμά φαντάσματα. Περασμένες μου αγάπες, όνειρα που σβήσατε…

Καθ’ όλη τη διάρκεια του εικοσιπενταετούς έγγαμου βίου της, η Μαρία ήταν πιστή οπαδός της πολυγαμικότητας, αφού έτσι (λέει) είναι η φύση του ανθρώπου κι έτσι είναι (και) το Παρίσι. Ο σύζυγός της, Ρισάρ, δεν έχει πάρει χαμπάρι όλα αυτά τα χρόνια τους δεκάδες εραστές της γυναίκας του, μέχρι που υποπίπτει στην αντίληψή του sms στο κινητό της, το οποίο του προσφέρει την αλήθεια στο πιάτο. Εκείνη παραδέχεται με τη μία τις απιστίες της, καθώς αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεωρίας που έχει αναπτύξει, αποφασίζοντας στη στιγμή να εγκαταλείψει τη συζυγική εστία. Δεν θα πάει μακριά, αφού θα πιάσει το δωμάτιο 212 στο ακριβώς απέναντι ξενοδοχείο, το οποίο προσφέρει πανοραμική θέα στο διαμέρισμά της. Προς μεγάλη της έκπληξη, όμως, ο σύζυγός της βρίσκεται ήδη εκεί και την περιμένει. Όχι ακριβώς ο ίδιος όπως είναι σήμερα, βέβαια, αλλά ο εικοσάχρονος εαυτός του, με το δωμάτιο να έχει χώρο για την πρώην ερωμένη του, που κάποτε του παρέδιδε μαθήματα πιάνου, αλλά και τη μητέρα της, τη γιαγιά της, πολλούς από τους πρώην εραστές της, ακόμη και για τον αγαπημένο της… Σαρλ Αζναβούρ, ο οποίος ξέρει καλά τα παιχνίδια της καρδιάς. Ο έρωτας θέλει φαντασία και η Μαρία, όπως φαίνεται, διαθέτει απεριόριστη τέτοια.

Ο φεστιβαλικός Κριστόφ Ονορέ (πρόκειται για την έκτη ταινία του που έκανε πρεμιέρα στις Κάννες, συγκεκριμένα στο τμήμα Un Certain Regard) είχε μάλλον στο μυαλό του έναν συνδυασμό που θα έφερνε σε μία φανταστική α λα «Απίθανες Ιστορίες» (2003) αναπόληση των αισθηματικών πεπραγμένων μιας ολόκληρης ζωής, με μία γερή δόση από «Απρόσμενο Έρωτα» (1998) και ερωτήματα του τύπου «τι θα συνέβαινε αν…». Καταλήγει, όμως, να θυμίζει μια ξέπνοη art-house ρέπλικα από τα αποκαρδιωτικά «Φαντάσματα των Πρώην» (2009), που μπροστά σε τούτο μοιάζουν με ορισμό του σινεμά της ψυχαγωγίας και της διασκέδασης. Δεν το λες ακριβώς επιτυχία, δηλαδή.

Έχουμε να κάνουμε ξανά μανά με μία γαλλική κομεντί κρεβατοκάμαρας, η οποία ναι μεν απέχει μίλια από τη λαϊκή εκδοχή του είδους που δεκάδες φορές έχουμε δει τα τελευταία καλοκαίρια, αφού εδώ υπάρχει το «όραμα» του auteur, η οποία όμως ουδόλως διαφοροποιείται ως αποτέλεσμα, μιας και από πολύ νωρίς η παρακολούθησή της γίνεται αφόρητη. Η Μαρία επανεξετάζει τα αισθηματικά της πεπραγμένα και μπλεξίματα με έναν τρόπο που αναμιγνύει το φανταστικό με την πραγματικότητα της άστατης ερωτικής της ζωής, δείχνοντας όμως μια σαφέστατη αδυναμία να κατανοήσει τι ακριβώς είναι αυτό που επαναπροσδιορίζει. Είναι η δική της ζωή ή εκείνη του συζύγου της, ο οποίος για έναν ακατανόητο για εκείνη λόγο τής έμεινε πιστός όλα αυτά τα χρόνια, αποκρούοντας την ασφυκτική πίεση της δασκάλας του πιάνου, που ήταν τρελά ερωτευμένη μαζί του και ονειρευόταν τα παιδιά τα οποία θ’ αποκτούσε με αυτόν (αν και η διαφορά ηλικίας τους… μέχρι και κατηγορία αποπλάνησης ανηλίκου σήκωνε!);

Με επιρροές από nouvelle vague, συνοδεία άπειρου γυμνού από τη Μαστρογιάνι (μαζί με σκηνές σεξ, τις οποίες το κοινό των θερινών γαλλικών κομεντί δεν έχει συνηθίσει), ο Ονορέ εξερευνά τα μονοπάτια της προσωπικής ενδοσκόπησης, υπό το πρίσμα ενός «μαγικού» ρεαλισμού. Αντιπαραβάλλει το ηθικό χάσμα του νεανικού χθες και του ώριμου σήμερα, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως το δεύτερο στην περίπτωση της Μαρία δεν υπάρχει, μιας και η ίδια δείχνει σταθερά αμετανόητη για τα αμαρτήματα του παρελθόντος. Από νωρίς (μέσω της απερίγραπτης εισαγωγικής σεκάνς του τριολέ μπανιστηριού), πλάθει την εικόνα μιας μονίμως πεινασμένης σεξουαλικά μεγαλοκοπέλας, που εκείνη ουδέποτε δείχνει διατεθειμένη να εγκαταλείψει. Η χαώδης διαφορά χαρακτήρα ανάμεσα σε αυτήν και τον άντρα της δημιουργούν εύλογα ερωτήματα για το πως αυτοί ο δύο έχουν μείνει τόσα χρόνια παντρεμένοι, αν και αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στις απορίες που δημιουργεί η «κουλή» ανάμειξη πραγματικότητας και φαντασίας. Δικαιολογούνται εν μέρει οι σεναριακές τρύπες, αν δεχτούμε το είδος στο οποίο κατατάσσεται το φιλμ, όμως μία κάποια απάντηση για το κουβεντολόι ανάμεσα στους δύο Ρισάρ, όπως και στο αντάμωμα των δύο δασκάλων του πιάνου, καλό θα ήταν να υπήρχε. Το δε «εύρημα» με το μωρό – κούκλα καλό θα ήταν να μην υπήρχε καθόλου. Εκτός, πια, κι αν όλα μπορούν να συμβούν σε μία τέτοια «Νύχτα Μαγική»

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

«Ποιητική» art-house κομεντί, που εναλλάσσει φαρσικά στοιχεία και ψαγμένα καλλιτεχνικά πλάνα, του τύπου το χιόνι που πέφτει στους δρόμους (ή και στα διαμερίσματα) του χειμερινού Παρισιού, και που συστήνεται αποκλειστικά και μόνο στους φανατικούς των ανά τα διάφορα φεστιβάλ παγκοσμίως βραβευμένων ταινιών. Κι αυτοί ακόμη, θαρρώ πως μια… νύστα μαγική θα τη νιώσουν.


MORE REVIEWS

Η ΙΟΥΛΙΕΤΑ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Η μεσόκοπη Τζουλιέτα υποψιάζεται πως ο σύζυγός της ερωτοτροπεί με άλλες γυναίκες και στρέφεται μέχρι και στον μυστικισμό για να ξεπεράσει τα υπαρξιακά της προβλήματα. Πού θα βρει τη λύτρωσή της; Στο «μαζί» ή στο «μόνη»;

GREENLAND: ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ

Κομμάτια ενός κομήτη πλησιάζουν απειλητικά τη Γη. Πολιτικός μηχανικός που βρίσκεται σε διάσταση με τη σύζυγό του, λαμβάνει κυβερνητικό μήνυμα στο κινητό του, το οποίο τον καλεί να πάρει την οικογένειά του και να κατευθυνθούν προς καταφύγιο για… λίγους και εκλεκτούς. Θα φτάσουν ποτέ;

ΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ

Στο πέρας έξι ετών, η Αγγελική Αντωνίου καταγράφει με την κάμερά της τους άγνωστους κατοίκους της Αθήνας, τα αδέσποτά της, δίνοντας «φωνή» στην παρουσία, τους χαρακτήρες, τις ιδιαιτερότητες, αλλά και την… αδέσποτη ομορφιά τους.

ΑΚΑΤΑΜΑΧΗΤΟΣ

Επικοινωνιολόγος των Δημοκρατικών, που δεν διάγει λαμπρές ημέρες εξαιτίας της ήττας του κόμματος στις προεδρικές εκλογές, ανακαλύπτει χρυσάφι σε χωριό του Γουισκόνσιν, στο πρόσωπο βετεράνου στρατιωτικού. Τον πείθει να κατέβει για Δήμαρχος στις τοπικές εκλογές προσδοκώντας σε μεγάλα κομματικά οφέλη από πιθανή του νίκη, όμως οι αντίπαλοι Ρεπουμπλικάνοι δεν πρόκειται να κάτσουν με σταυρωμένα χέρια.

ΟΙ ΖΩΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΖΗΣΑ

Κατάκοιτος πατέρας, χαμένος στον μπερδεμένο κόσμο της άνοιας, αναπολεί στιγμές του παρελθόντος του. Η κόρη του είναι εκεί για να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα. Θα βρει τη ζωή που (δεν) ζει;