FreeCinema

Follow us

ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ (2005)

(CACHÉ)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα Μυστηρίου
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μίκαελ Χάνεκε
  • ΚΑΣΤ: Ντανιέλ Οτέιγ, Ζιλιέτ Μπινός, Μορίς Μπενισού, Ανί Ζιραρντό, Γουαλίντ Αφκίρ, Ντενί Πονταλιντές, Ντανιέλ Ντουβάλ, Ναταλί Ρισάρ
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 117'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ROSEBUD

Φιλήσυχη οικογένεια τρομοκρατείται από βιντεοκασέτες που πιστοποιούν πως τα μέλη της παρακολουθούνται από αγνώστους, με αφορμή και σκοπό… «κρυμμένο».

Σε καλύτερη φόρμα από οτιδήποτε έχει κάνει από την εποχή του «Funny Games» (1997), ο Μίκαελ Χάνεκε επιστρέφει στο αγαπημένο του σύμπαν, τον αστικό εφιάλτη της μπουρζουαζίας και την ενοχή που πρέπει να τη βαραίνει με τον πιο σαδιστικά αγωνιώδη τρόπο. Στο «Κρυμμένος», μία τυπικά υγιής οικογένεια δέχεται βιντεοκασέτες που δείχνουν την οικία της από μια κρυφή κάμερα, ενώ άλλοτε υποδεικνύουν τοποθεσίες και ανθρώπους που σχετίζονται με το παρελθόν του πάτερ φαμίλια Ζορζ.

Όσο η αφήγηση φλερτάρει με τα στοιχεία θρίλερ του σεναρίου, τόσο περισσότερο εσείς τσιτώνετε με τα μυστικά της πλοκής, τις όποιες ανατροπές και το μέλλον αυτών των χαρακτήρων που μοιάζουν να αυτοτιμωρούνται για την ύπαρξή τους και τις επιλογές που έκαναν στη ζωή τους. Δυστυχώς, όμως, πρέπει να κατανοήσετε πως ο Χάνεκε ουδέποτε ασχολήθηκε με τον θεατή! Αν οι ήρωες των ταινιών του είναι καταδικασμένοι να υποφέρουν σα να μην υπήρξε ποτέ Θεός κι ανθρώπινος οίκτος μαζί, άλλο τόσο μας υπολογίζει και ο «δημιουργός», ο οποίος (πλέον) μετατρέπει σε μανιέρα την αποκλιμάκωση του… μη φινάλε, αφήνοντάς σε με τη σπαζοκεφαλιά της διανόησης ή με την αίσθηση μιας κοροϊδίας που πρέπει να υποστείς (και πάλι) διότι έτσι υπαγορεύει το «καλλιτεχνικό» σινεμά.

Εξαιτίας ενός καθαρού στιλ μυθοπλασίας στο μεγαλύτερο μέρος της ταινίας, το τελευταίο δεκάλεπτο περισσότερο αδυναμία μαρτυρά παρά εξυπνάδα του σκηνοθέτη να κοιτάξει κατάματα αυτό που κρίνει, καταλήγοντας να είναι αυτός ο χειρότερα κρυμμένος της υπόθεσης, ο οποίος δήθεν αφελώς αλλά σκεπτόμενα σε παρατάει με ένα «ανοιχτό φινάλε» (sic) που σχεδόν καταστρέφει όλο το υπόλοιπο φιλμικό οικοδόμημα. Αν θελήσετε ν’ αποκωδικοποιήσετε αυτό που είδατε, σίγουρα θα βρείτε αναφορές (η αλγερινή ταυτότητα του παιδικού φίλου του Ζορζ) και μία φιλοσοφημένη αντίληψη γύρω από ζητήματα υπαρξιακά και σαφώς βατά σε σχέση με την καθημερινότητά μας. Αυτό, όμως, δε σημαίνει πως δικαιολογείται και ο ευνουχισμός του θεατή που, όχι, δεν περιμένει να του σερβίρουν μασημένη τροφή αλλά ένα… πλήρες γεύμα, βρε αδελφέ!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Το άνωθεν κείμενο είναι η κριτική που έγραψα για το φιλμ το 2006, όταν αυτό διανεμήθηκε για πρώτη φορά στους ελληνικούς κινηματογράφους. Είχα αρχίσει να κουράζομαι με την «άσκηση» ανυπαρξίας φινάλε στις ταινίες του Χάνεκε, αλλά είχα φερθεί στο έργο σχετικά ευγενικά, παρά τη… ζοχάδα που μου έφερναν συζητήσεις με συναδέλφους ή fans του «Κρυμμένου», οι οποίοι μου τόνιζαν πως τα πάντα «εξηγούνταν» όσο έπαιζαν… οι τίτλοι τέλους! Με το μπαρδόν, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι φεύγουν από το σινεμά όταν ξεκινούν οι τίτλοι τέλους. Τι μαλακίες είναι αυτές; (Ψύχραιμα το λέω.)


MORE REVIEWS

BLOW-UP

Mod φωτογράφος μόδας κυκλοφορεί αμέριμνος σε λονδρέζικο πάρκο και τραβά ό,τι του αποσπά την προσοχή. Ανάμεσα στις εικόνες που θα εμφανίσει αργότερα, θα εντοπίσει ένα χέρι μ’ ένα πιστόλι που σημαδεύει δυο εραστές και θα πιστέψει εμμονικά πως υπήρξε μάρτυρας φόνου.

Η ΧΑΜΕΝΗ ΚΟΡΗ

Αγγλίδα μόνη, σε διακοπές στις Σπέτσες, παρατηρεί φασαριόζικη οικογένεια λουόμενων και, συνειρμικά, ο νους της «σκαλίζει» διαρκώς τραύματα του δικού της νεανικού παρελθόντος, λάθη μητρότητας κι επιλογές μιας ζωής που… έχασε.

ΟΥΠΣ 2! Ο ΝΩΕ ΞΑΝΑ ΕΦΥΓΕ...

Οι περιπέτειες του Φίνι και της Λία συνεχίζονται, αυτή τη φορά εκτός κιβωτού, όταν μετά από ένα απρόσμενο συμβάν καταλήγουν στον ωκεανό. Τώρα θα πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους προκειμένου να επανενωθούν με την οικογένειά τους πριν να είναι αργά!

ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ

Τρεις οικογένειες, οι οποίες διαμένουν σε τριώροφο κτήριο στα προάστια της Ρώμης, αντιμετωπίζουν σωρεία προβλημάτων στις εσωτερικές σχέσεις τους, που δεν λένε να λυθούν όσα χρόνια κι αν περάσουν.

ΜΑΪΣΑΜΠΕΛ

Χήρα δολοφονημένου Βάσκου πολιτικού λαμβάνει επιστολή από τον φυλακισμένο, πλέον, εκτελεστή του συζύγου της, ο οποίος εκφράζει την επιθυμία να τη συναντήσει. Τα έντεκα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, άραγε, μπορούν να έχουν γιατρέψει τις πληγές;