του Παναγιώτη Παναγόπουλου

Στα σαράντα του χρόνια, ο Αντουάν εξακολουθεί να βασανίζεται από τον πνιγμό της μητέρας του που συνέβη πριν από τριάντα χρόνια. Του είναι αδύνατον να τον ξεπεράσει και οι τακτικές επισκέψεις σε ψυχοθεραπευτή δεν αποδίδουν. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τη μικρότερη αδελφή του, την Αγκάτ. Άλλωστε για εκείνη, μαμά ήταν περισσότερο η δεύτερη σύζυγος του πατέρα τους. Ωστόσο, του κάνει τη χάρη να πραγματοποιήσουν ένα μικρό ταξίδι στο Νουαρμουτιέ, το μικρό νησί όπου πνίγηκε η μητέρα τους. Είναι ένα κομμάτι γης που συνδέεται με τη στεριά, αλλά χωρίζεται από αυτή κατά την απογευματινή παλίρροια. Έχουν χρόνια να βρεθούν εκεί, καθώς η οικογένεια πούλησε το σπίτι και τα παιδιά δεν ξαναπήγαν ποτέ. Το ταξίδι δεν αποκαλύπτει τίποτα σημαντικό, αλλά φέρνει μεγάλο εκνευρισμό ανάμεσα στα αδέλφια και ο Αντουάν χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Η επόμενη στάση θα είναι το νοσοκομείο.

Στη συνέχεια, θα εμπλακούν περισσότερα πρόσωπα. Μια γιατρός του νοσοκομείου, ο πατέρας και η γιαγιά τού Αντουάν και της Αγκάτ, η κόρη του που έχει το δικό της μυστικό, καθώς και μια Αγγλίδα. Στοιχεία που δεν έχουν κάποιο σαφές νόημα θα συνδεθούν με αυτά τα πρόσωπα και άτομα που γνώριζαν περισσότερα πράγματα κάποια στιγμή θα τα αποκαλύψουν. Ο Φρανσουά Φαβρά σκηνοθετεί την ιστορία περισσότερο ως δράμα και λιγότερο ως θρίλερ. Μεγαλύτερη έμφαση δίνει στον χαρακτήρα του Αντουάν, που είναι και ο μοναδικός ο οποίος ασχολείται ακόμη με τον πνιγμό της μητέρας του. Γιατί βρέθηκε σε άλλο σημείο από εκείνο που αυτός πίστευε; Είχε σχέση κάποιο άλλο άτομο; Ποιοι ήταν οι δεσμοί ανάμεσα σε όλα τα εμπλεκόμενα πρόσωπα, τελικά;

Όσο προχωράει η ταινία, η ιστορία ταυτόχρονα μπλέκεται και ανακυκλώνεται. Και η τελική αποκάλυψη, αν και όχι απαραίτητα αναμενόμενη, δεν είναι πια και τόσο συνταρακτική. «Το Μυστικό που Έμεινε Κρυμμένο» α) δεν έμεινε κρυμμένο και β) δεν πρόκειται να σε αφήσει με το στόμα ανοιχτό. Αυτό που θα σε κάνει όμως να δεις την ταινία χωρίς να αρχίσεις τα… «γαλλικά» είναι ένα καλό, συμπαγές καστ και η σωστή ροή της, που όλο και σου δίνει «κάτι» για να προσπαθείς να συμπληρώσεις το puzzle. Δεν είναι πολλά τα κομμάτια του, αλλά η τελική εικόνα δεν είναι άσχημη.