ΑΝΕΞΙΧΝΙΑΣΤΟΙ ΦΟΝΟΙ (2024)
(BONEYARD)
- ΕΙΔΟΣ: Αστυνομικό Θρίλερ Μυστηρίου
- ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Ασίφ Ακμπάρ
- ΚΑΣΤ: Μελ Γκίμπσον, 50 Cent, Μπράιαν Βαν Χολτ
- ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 96'
- ΔΙΑΝΟΜΗ: ΣΠΕΝΤΖΟΣ
Όταν οι σκελετοί έντεκα γυναικών και κοριτσιών ανακαλύπτονται σε μια έρημο του Νέου Μεξικού, ξεκινά η εξονυχιστική έρευνα για την εντόπιση του ιθύνοντα νου πίσω από το ειδεχθές έγκλημα, κάτι που οδηγεί σε επιπλοκές και συγκρούσεις μεταξύ του αρχηγού της Αστυνομίας, Κάρτερ, του ντετέκτιβ Ορτέγκα και του πράκτορα Πέτροβικ, τριών ανθρώπων με τελείως διαφορετική μεθοδολογία και agenda.
Ασφαλώς, έχοντας φτάσει πλέον αισίως στο 2024, έχουμε απόλυτη αντίληψη του τι σημαίνει η παρουσία του Μελ Γκίμπσον σε κάποια ταινία, και πως (δίχως αμφιβολία) πρόκειται να παρακολουθήσουμε ένα τριτοτέταρτο straight-to-DVD (με την παλαιά ορολογία) αστυνομικό φιλμ. Ακόμη κι αν είχαμε περάσει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια σε κάποια κάψουλα κρυοσυντήρησης, βλέποντας τον Κέρτις Τζάκσον (κατά κόσμον 50 Cent) πλάι στον Γκίμπσον, δεν υπάρχει ούτε ψήγμα αβεβαιότητας στο μυαλό μας, ως το προς που θα καταλήξει όλο αυτό. Πολλώ δε μάλλον όταν στο «τιμόνι» βρίσκεται ένας σκηνοθέτης (Ασίφ Ακμπάρ) που αν βαθμολογούσαμε τις τελευταίες πέντε δουλειές του (αναστενάζει το IMDb!), θα φτάναμε σε μια συνολική αξιολόγηση τύπου… * * ½ «αστεράκια»!
Το «Ανεξιχνίαστοι Φόνοι» έχει μια ξεκάθαρη ιδέα, τουλάχιστον στα χαρτιά. Θέλει να μας παρουσιάσει ένα σκοτεινό, επαρχιακό whodunit, με αρκετή ωμότητα και κλισεδιάρικες φιλοσοφίες, ώστε να προσομοιάζει λίγο σε «True Detective». Δυστυχώς, οι τέσσερις (4!) σεναριογράφοι αφήνουν τους χαρακτήρες παντελώς γυμνούς κι εκτιθέμενους, για να έρθουν να τους αποτελειώσουν οι μη οδηγίες καθοδήγησης του σκηνοθέτη και το τραγικό μοντάζ, σ’ ένα άνευ όρων ναυάγιο απ’ το οποίο διασώζεται (οριακά) ο διευθυντής φωτογραφίας που κάνει ό,τι μπορεί για ν’ αναπαραστήσει τη «νεφελώδη» ατμόσφαιρα που θα ταίριαζε στο υλικό. Σε ένα ήδη εντυπωσιακά άστοχο φιλμ, δε, είναι αδιανόητο το πόσο κακή είναι η ερμηνεία του 50 Cent ως αρχηγού της Αστυνομίας, με τον 49χρονο rapper να εξακολουθεί να προτείνεται σε ρόλους ίσως λόγω της αναγνωρισιμότητάς του και… του αριθμού των followers του στο Instagram.
Μοιάζει σαν τα πραγματικά θύματα των φόνων (μιας και η ταινία βασίζεται σε αληθινή ιστορία) να… δολοφονούνται εκ νέου εδώ, σε μια προσπάθεια που (παραδόξως) δίνει ένα περίπου 10% στην απεικόνιση των actual φόνων (!), επιλέγοντας αντ’ αυτού ν’ αναλωθεί σε ψευδοφιλοσοφικά τσιτάτα (μέσω της υπέρ του δέοντος χρήσης του voice-over) και (θαρρεί κανείς) AI-generated ιστορικά υπόβαθρα για τα προσωπικά κίνητρα του καθενός από τους πρωταγωνιστές (μας)!
Οφείλουμε, πάντως, να πούμε πως από την ελληνική διανομή δόθηκε περισσότερη προσπάθεια και φαντασία σκέψης για να προκύψει ο τίτλος «Ανεξιχνίαστοι Φόνοι», παρά από την παραγωγή που ανέλαβε να φέρει εις πέρας ένα τέτοιο φιλμικό αποτέλεσμα…
