FreeCinema

Follow us

ΜΠΛΕ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ (2018)

  • ΕΙΔΟΣ: Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Αλέξανδρος Σιπσίδης
  • ΚΑΣΤ: Μιχάλης Οικονόμου, Ράσμι Σούκουλη, Τέτη Καλαφάτη, Δημήτρης Καπετανάκος, Δημήτρης Ήμμελος, Γιώργος Αδαμαντιάδης, Φωτεινή Λεβογιάννη, Θέμης Πάνου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 93'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: ODEON

Η Μπλε Βασίλισσα, «ένα από τα πολυτιμότερα διαμάντια του κόσμου», πέφτει στα χέρια συμμορίας κατόπιν κλοπής, αλλά σχεδόν όσοι συμμετείχαν σε αυτήν έχουν κι από ένα διαφορετικό σχέδιο για το πού θα καταλήξει αυτή η περιζήτητη λεία…

Θέλουμε να επικροτούμε τα «πειράματα» της ελληνικής παραγωγής στο σινεμά των ειδών, όμως για να απαιτείται (στην τελική) και η υποστήριξη της κριτικής ή του κοινού (με τον ακόμη πιο σημαντικό οβολό του τελευταίου…), χρειάζεται το έργο να μην κοροϊδεύει και κανέναν (από εμάς). Η «Μπλε Βασίλισσα», λοιπόν, μπορεί να είχε τις στοιχειώδεις (μικρού βεληνεκούς) προθέσεις να αφορά όλους μας, το αποτέλεσμα, όμως, παραείναι πτωχό και αφελές για να δοθεί «άφεση αμαρτιών» σε τούτο το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Αλέξανδρου Σιπσίδη.

Πριν καταλάβουμε πώς η ταινία χρησιμοποιεί (πολλαπλά) το μοτίβο της αφήγησης που θέλει να επαναλαμβάνεται ένα απόσπασμα πλοκής από προσωπικές «οπτικές γωνίες» και τους αντίστοιχους χαρακτήρες, οι οποίοι αντιλαμβάνονται τις πράξεις τους μάλλον διαφορετικά (και ενίοτε εσφαλμένα…), γινόμαστε μάρτυρες μιας κλοπής σε υπόγειο parking αυτοκινήτων η οποία μπορεί να… κανιβαλιστεί και από ηχολήπτη μόνον, οποιαδήποτε περαιτέρω παρατήρηση περιττεύει! Ο (υποτιθέμενα βασικός μας ήρωας) Γιάννης, μέλος της συμμορίας που διέπραξε το έγκλημα και πλέον έχει στην κατοχή του (σε θυρίδα τραπέζης εις το όνομά του, για την ακρίβεια, λέγε με και μικρο-spoiler) «ένα από τα πολυτιμότερα διαμάντια του κόσμου» (όπως δηλώνεται από το δελτίο Τύπου, παρά την μάλλον ντροπιαστική σκηνή της ληστείας…), καλείται να ξαναπεί στο μεγάλο αφεντικό πώς δολοφονήθηκε ο γιος του, μιας και υπήρξε μάρτυρας του όλου επεισοδίου σε ενέδρα αγνώστου ταυτότητος κακού, ο οποίος υποτίθεται ότι έκλεψε από εκείνους την Μπλε Βασίλισσα. Ενώ ο αρχιμαφιόζος (και καλά) έχει τις αμφιβολίες του για την ιστορία, λίγα λεπτά αργότερα εμείς θα σιγουρεύουμε ότι ο Γιάννης τού έλεγε ψέματα και σκοπεύει να «την κάνει» με το διαμάντι, τη σύζυγό του και ένα τρίτο πρόσωπο που τους βοήθησε. Κάπως καλά μέχρι εδώ (αν και στις σκηνές «δράσης», τοποθετούμε πολλά εισαγωγικά…).

Καθώς το σχέδιο των τριών οδεύει προς την ολοκλήρωσή του, κάτι πηγαίνει εντελώς στραβά εκτός και εντός τραπέζης και πλέον αρχίζει η πολλαπλή «ανάγνωση» της ίδιας απάτης (προφανέστατα), κυρίως για να μπούμε στο trip που θέλει τον κάθε ήρωα να λειτουργούσε… για την πάρτη του (οποία πρωτοτυπία!). Η σεναριακή γραφή (από τους Δημήτρη Ευλαμπίδη και Απολλωνία Τσαντά) είναι αξιοπρεπής, όμως το όλο εγχείρημα υποθάλπουν οι ατυχείς επιλογές που έχουν γίνει στο καστ, αλλά ακόμη περισσότερο… το repérage! Λάθος ηθοποιοί στους (ακόμη πιο) λάθος ρόλους πλήττουν σοβαρά κάθε αξιοπιστία της πλοκής, καθώς εδώ μιλάμε για καθάρματα του οργανωμένου εγκλήματος που δεν διστάζουν και να σκοτώσουν άνθρωπο εξ επαφής. Ο Μιχάλης Οικονόμου (Γιάννης) δεν έχει τέτοιο εκτόπισμα, προφανώς, και με δυσκολία στέκει δίπλα σε κάμποσες «κακές» φάτσες που δεν είναι ικανές να αξιοποιήσουν κάτι παραπάνω, δίπλα σε περιπτώσεις όπως εκείνη του Δημήτρη Ήμμελου, ο οποίος είναι πιο αληθινός και πιστευτός όταν αράζει σε κάποιο μαγαζί και παραγγέλνει καφέ (γελάω ακόμα με τη σκηνή όπου σηκώνεται από κρεβάτι μικροσκοπικού δωματίου ξενοδοχείου, φοράει το σλιπάκι του για να πάει στο διπλανό μπάνιο και το ξαναβγάζει επιτόπου για να κάνει ντους!).

Όσο για το δεύτερο και πραγματικά σκληροπυρηνικό ατόπημα, χωρίς να θέλω να προχωρήσω σε… ενοχλητικά για την εξέλιξη της πλοκής spoilers, οι θεατές – κάτοικοι Αθηνών θα αισθανθούν κάποιο είδος προσβολής εις βάρος τους με τις σκηνές καταδίωξης και τρεχαλητού ή παρακολούθησης στο κέντρο της πόλης (γύρω από την περιοχή της Σοφοκλέους, ειδικά). Μάτια έχουμε και μπορούμε να παρατηρούμε λεπτομέρειες που μπορούν να σε κάνουν να σαστίζεις ή και να γελάς… ηχηρά! Αν και υπάρχει απόσπασμα ακόμη πιο «στενάχωρο»: η φυγή απόδρασης από παράθυρο της κατοικίας του αρχιμαφιόζου (με κάποια τερατώδη ζητήματα σε όροφο και ύψος), η οποία καλό θα ήταν να έλειπε εντελώς, από το να μας σερβίρονται τέτοια ρεζιλίκια…

Αυτό που περιμένεις να «σώσει» κάπως την «Μπλε Βασίλισσα» είναι ένα πιθανό plot twist για το φινάλε, που όμως προκύπτει κάπως ξώφαλτσα και από πρόσωπο… «έκπληξη» (κυριολεκτικά). Με τη σκηνή του τελικού ξεκαθαρίσματος λογαριασμών σε δωμάτιο (άλλου) ξενοδοχείου να προκαλεί ένα… για λάθος λόγους δέος σεναριακής σύλληψης και υποκριτικής εκτέλεσης, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ο Σιπσίδης έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά του για να κριθεί για τις σκηνοθετικές του ικανότητες, καθώς επέτρεψε (και) να φανούν τα άπειρα λάθη τούτης της παραγωγής στη μεγάλη οθόνη. Όχι, δεν αρκούν οι προθέσεις.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Άλλη μια εγχώρια απόπειρα στο είδος της crime movie, με σεναριακές αφέλειες, φτηνιάρικες λύσεις σε γυρίσματα εξωτερικών locations και μη πειστικές (για τέτοιους ρόλους) ερμηνείες. Όχι ακριβώς μπιμουβάδικη προσέγγιση, αλλά τέτοιο καταλήγει να είναι το αποτέλεσμα… για τους εντελώς λάθος λόγους. Πολύ κατώτερο από το πρόσφατο «Do It Yourself», σαφώς λιγότερο ενδιαφέρον ή τολμηρό από το «The Republic», σχεδόν στο ίδιο μήκος κύματος με το επίσης αποτυχημένο «Short Fuse». Όσοι πιστοί της ελληνικής παραγωγής τα έχετε δει όλα αυτά στο σινεμά (και με εισιτήριο στο χέρι), συγχαρητήρια. Τουλάχιστον, στηρίζετε το να υπάρχουν τέτοιου είδους προσπάθειες. Τι καλά που θα ήταν να δικαίωναν και ένα πιο mainstream κοινό…


MORE REVIEWS

ΚΑΠΟΙΑ ΜΙΛΗΣΕ

Δύο δημοσιογράφοι της εφημερίδας The New York Times αναλαμβάνουν το reportage που αποκάλυψε σωρεία καταγγελιών για σεξουαλική κακοποίηση και παρενόχληση γυναικών από τον κινηματογραφικό παραγωγό Χάρβεϊ Γουάινστιν.

ΣΩΣΕ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Μια ομάδα από ξωτικά - προστάτες των δέντρων θα κάνουν ό,τι περνά από τα μικροσκοπικά τους χέρια, προκειμένου να καταφέρουν να σώσουν το πάρκο της πόλης από τα σατανικά σχέδια του Δημάρχου, ο οποίος θέλει να το μετατρέψει σε… τεχνολογικό ανοσιούργημα!

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΜΟΥ

Κάπου στο βόρειο Δουβλίνο, η μητέρα της Σαρ εξαφανίζεται. Όταν τελικά επιστρέφει στο σπίτι, η Σαρ συνειδητοποιεί πως κάτι πάει… πολύ λάθος μ’ εκείνη.

DEVOTION: ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΩΝ ΑΙΘΕΡΩΝ

Οι πιλότοι του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού προετοιμάζονται ν’ αντιμετωπίσουν τον κόκκινο κίνδυνο, όποτε κι όπου αυτός εμφανιστεί! Το καλοκαίρι του 1950, λοιπόν, οι δυνάμεις της Βόρειας Κορέας περνούν τον 38ο παράλληλο... Βασισμένο σε αληθινά γεγονότα.

ΛΑΪΛ, Ο ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ

Νεοαφιχθείσα στη Νέα Υόρκη οικογένεια ανακαλύπτει στο πατάρι του σπιτιού της έναν… ολοζώντανο κροκόδειλο! Ο Λάιλ δεν είναι ένα συνηθισμένο ερπετό, καθώς έχει την ικανότητα να τραγουδά με χάρη που θα ζήλευαν και τα πρώτα αστέρια του πενταγράμμου. Μπορεί, όμως, ένας κροκόδειλος να ζήσει ως κατοικίδιο τη σήμερον ημέρα;