FreeCinema

Follow us

Η ΕΚΡΗΞΗ (2014)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σύλλας Τζουμέρκας
  • ΚΑΣΤ: Αγγελική Παπούλια, Βασίλης Δογάνης, Μαρία Φιλίνη, Θέμις Μπαζάκα, Γιώργος Μπινιάρης, Μάκης Παπαδημητρίου
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 83’
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: STRADA FILMS

Γαμημένη ψυχολογικά από όνειρα σπουδών παρατημένα, μάνα ανάπηρη, mini market μέσα στα χρέη και άνδρα ναυτικό που το μισό χρόνο λείπει μακριά της, η Μαρία είναι έτοιμη να εκραγεί, χωρίς να υπολογίζει πόσα θύματα θα πάρει μαζί της…

Αν ο ορισμός τής τρέχουσας κοινωνικής κατάστασης εκφράζεται καλύτερα με ένα «δεν καταλαβαίνω τίποτα», τότε η «Έκρηξη» του Σύλλα Τζουμέρκα είναι η απόλυτη ταινία τού σήμερα. Στο σινεμά, όμως, ένα «δεν καταλαβαίνω γιατί είδα αυτό που είδα», θέτει κάποια άλλα, σοβαρά ερωτήματα γύρω από τη χρήση της τέχνης ως μέσου για να σχολιάσει ένας δημιουργός αυτό το σήμερα.

Επαναλαμβάνοντας το βασικό μοτίβο δραματουργίας της «Χώρας Προέλευσης» (2010), ο Τζουμέρκας χρησιμοποιεί και πάλι το θεσμό τής – προβληματικής, εννοείται – οικογένειας για να επιτεθεί με αλληγορικό τρόπο κατά των εθνικών παθογενειών, με το εύκαιρο «άλλοθι» μιας κοινωνίας σε κρίση και στα όρια του να τινάξει κάθε υπόλοιπο κοινού νου και ισορροπίας στον αέρα. Ακόμη κι αν προσπαθήσεις να προσπεράσεις τους τόσο σχηματικούς χαρακτήρες τού φιλμ, είναι αδύνατον να μη σε πάρουν τα… θραύσματα της αφηγηματικής αποδόμησης αυτής της «Έκρηξης», που (παρα)τραβάει τα χωροχρονικά «ευρήματα» της πρώτης ταινίας του Τζουμέρκα σε αυτοκαταστροφικό βαθμό, αδιαφορώντας εν τέλει για την όποια ιστορία αυτών των ανθρώπων. Με άλλα λόγια, τούτη η ταινία μοιάζει με έναν απαθή θεατή που κάποιος τον πλακώνει στα χαστούκια και το μπινελίκι, επιδιώκοντας την… αφύπνισή του. Λογικά, το μόνο που μπορεί να επιτύχει είναι να του προκαλέσει θυμό, οργή, αγανάκτηση.

Ατυχώς, όλα τα συστατικά της ταινίας συμπορεύονται με τη χρεοκοπημένη ελληνική κοινωνία ή κάποιας μεσοαστικής μερίδας του λαού που μέσα στα τελευταία χρόνια κατρακύλησε στα όρια του λούμπεν, δίχως όμως να τη χαρακτηρίζει η αντίστοιχη αυθεντικότητα της καταγραφής του σινεμά του Γιάννη Οικονομίδη, για παράδειγμα. Το σενάριο διαλύεται μέσα από στερεότυπα καταστάσεων και ακρωτηριασμένους χαρακτήρες που αιωρούνται στο κενό της ζοχάδας τους ή μιας αποφόρτισης… ζωντανού νεκρού, για να οδηγηθούν όλα μαζί σε ένα κρεσέντο «τα πήρα στο κρανίο», το οποίο προφανώς και δεν ολοκληρώνει κανέναν από τους ήρωες. Γιατί η μάνα έκρυβε τους καταχρεωμένους λογαριασμούς; Γιατί ο ναυτικός γαμπρός δεν ξέρει ποιο δρόμο να διαβεί… σεξουαλικά; Γιατί ο αγαθός και φιλήσυχος σύζυγος της αδελφής της Μαρίας έπρεπε να είναι και… χρυσαυγίτης (!); Γιατί ο πάτερ φαμίλιας θα μπορούσε και να μην υπάρχει σε ολόκληρη την ταινία (πόσω μάλλον να εγκληματεί κι αυτός με τον τρόπο του!); Γιατί όταν δεν υπάρχει σενάριο στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά, τα πάντα χρεώνονται στο «εν βρασμώ» και σε μια «weird» ματιά που αγκομαχάει για να αυτο-δηλωθεί ως ρεαλισμός;

Το άδικο με την «Έκρηξη» είναι πως ο Τζουμέρκας δεν είναι ένας ανίκανος σκηνοθέτης (θέλουμε να πιστεύουμε ακόμη…). Κατανοεί πως για να κρατήσει το θεατή πρέπει να τσιτώσει τους ρυθμούς, να μην αφήσει χρόνο για δεύτερη σκέψη μέσα σε αυτό το ντεκουπάζ… αλαλούμ βινιετών – σκηνών, που αγωνίζεται να κρατήσει ακέραιο το μοντάζ της – έμπειρης στο ντοκιμαντέρ – Κάτριν Ντίτσελ. Περισσότερο άθικτος από τα «σκάγια» μένει ο Παντελής Μαντζανάς που φωτίζει απλόχερα τους ήρωες της ταινίας αντί να αποχρωματίζει ακόμη πιο μίζερα το σύμπαν τους. Οι ηθοποιοί επιδεικνύουν μια κάποια αβεβαιότητα ως προς τον ψυχισμό που πρέπει να εκθέσουν στο φακό, είτε έρμαιοι ατονίας είτε μαινόμενοι εξαιτίας του θυμού που, στην τελική, θα κοπάσει σε μορφή απορίας από τον θεατή, ο οποίος ενδέχεται να… εκραγεί, αλλά για τους λάθος λόγους.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Λιγότερο φιλόδοξο (ή… κουραστικό) από τη «Χώρα Προέλευσης», το δεύτερο μεγάλου μήκους φιλμ του Σύλλα Τζουμέρκα πληγώνεται από το προβλέψιμο τσουβάλιασμα προβληματικών της ελληνικής κοινωνίας σήμερα, από την οικονομική κρίση ως το ρατσισμό, μέσα στο πλαίσιο μιας αστικής απάθειας ρημαγμένης, που δεν ξέρει τι να πρωτοεκτονώσει μέσα σε τέσσερις τοίχους. Εάν πιστεύεις πως έχεις δει αρκετά από αυτή τη θεματική των πρόσφατων και μάλλον… «weird» ταινιών, που θέλουν να σε διδάξουν λίγο πιο «βίαια» αυτό που ζεις εδώ και μερικά χρόνια, η «Έκρηξη» δεν πρόκειται να σου πει κάτι καινούργιο. Εάν θέλεις να βρεθείς… στα όριά σου με το ελληνικό σινεμά, ο δρόμος για το ταμείο είναι ανοιχτός.


MORE REVIEWS

ΝΥΧΤΕΣ ΠΡΕΜΙΕΡΑΣ 2021

Για 27η χρονιά, το καθιερωμένο ραντεβού των Αθηναίων που θέλουν να γιορτάζουν την αγάπη τους για το σινεμά δίνεται και πάλι σε τούτη την πόλη, από τις 22 Σεπτεμβρίου έως και τις 3 Οκτωβρίου, με εκατοντάδες ταινίες απ’ όλο τον κόσμο, τρία διαγωνιστικά τμήματα, ειδικά αφιερώματα, ντοκιμαντέρ, πρεμιέρες της εγχώριας παραγωγής και ελληνικά φιλμ μικρού μήκους. Έτοιμοι για Νύχτες Πρεμιέρας;

ΜΠΛΕ ΒΑΛΤΟΣ

Κορεάτης που υιοθετήθηκε από αμερικανική οικογένεια και μεγάλωσε στα bayou της Λουιζιάνα, κινδυνεύει με απέλαση, ενώ η γυναίκα του περιμένει να γεννήσει το παιδί τους. Από δίπλα, ο πρώην σύζυγός της και αστυνομικός βάζει διαρκώς εμπόδια στη ζωή τους, διεκδικώντας τη μικρή κόρη που είχε αποκτήσει μαζί της προ ετών.

ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΑΝΗΛΙΚΟΥ

Με τον επτάχρονο γιο τους να έχει δηλωθεί εξαφανισμένος από camping στα Χάιλαντς της Σκωτίας, ο Έντμοντ και η Τζόαν προσπαθούν να εξηγήσουν τα αίτια του συμβάντος μέσα (και) από το προσωπικό δράμα του χωρισμού τους, ενώ οι Αστυνομικές Αρχές υποψιάζονται πως το παιδί έχει πέσει θύμα απαγωγής.

ΕΝΑΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ

Ο Ετιέν, ένας θεατρικός ηθοποιός του οποίου η καριέρα έχει πάρει την κάτω βόλτα, αναλαμβάνει να καταρτίσει μια θεατρική ομάδα στις φυλακές, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να παραμείνει στα πράγματα. Παρά τις αρχικές δυσκολίες, την αδιαφορία των φυλακισμένων, αλλά και τους τετριμμένους μύθους με ηθικά διδάγματα, ο Ετιέν θα έχει την ιδέα για κάτι φαινομενικά ακατόρθωτο: μια παράσταση εκτός φυλακής, με τους κρατούμενους να ερμηνεύουν το «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Μπέκετ!

ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΚΟΚΤΕΪΛ

Μία επαγγελματίας δολοφόνος θ’ αποφασίσει να πάρει εκδίκηση από την «εταιρεία» στην οποία «εργάζεται», όταν μια αποστολή της «στραβώνει», θέτοντας έτσι σε άμεσο κίνδυνο τη ζωή ενός οκτάχρονου κοριτσιού.