Ξαφνικά, εν μία νυκτί, έγινα ανθέλληνας, κοτζαμπάσης, τοξικός, κατευθυνόμενος, αριστερός, δεξιός και κυβερνητικός (μη σας πω και «μπλε ακρίδα»!), νενέκος, ΑΡΔ, πληρωμένος κριτικός, θολοκουλτουριάρης, πουλημένος προδότης, «αδερφή», υποστηρικτής της woke agenda, νεοταξίτης, ψυχοπαθής, κομπλεξικός, λάτρης του Γιώργου Λάνθιμου και εχθρός του ελληνικού σινεμά (και του έθνους, φευ). Όλα μαζί! Επειδή έγραψα μία κριτική για την ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή.
Ένας οχετός από αναλφάβητα (πρωτίστως φιλμικά, δίχως να τολμώ να θίξω ορθογραφικά και χρήση συντακτικού) ακροδεξιά στοιχεία εθνικοπατριωτικής και (χριστιαν)ορθόδοξης ψύχωσης ανακάλυψε (επίσης εν μία νυκτί) την ύπαρξη της κινηματογραφικής αιθούσης (και κατόπιν και του site, μέσω των social) εξαιτίας του συγκεκριμένου φιλμ κι άρχισε την επίθεση σχεδόν προτού ξεκινήσουν οι προβολές του «Καποδίστρια», (αντι)προτείνοντας από ξύδι έως και… αυτοκτονία.
Η επισκεψιμότητα του FREE CINEMA ανέβηκε (εν μία νυκτί, πάντα…) κατά +306,1%. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει πολλά, καθώς εδώ μιλάμε για ένα ειδικής θεματολογίας site το οποίο απευθύνεται σε ανθρώπους που αγαπούν το σινεμά, έχουν τα στοιχειώδη καλλιτεχνικά κριτήρια και επισκέπτονται τους κινηματογράφους τακτικά. Ουχί μία φορά στα δέκα ή τα τριάντα χρόνια!
Ήταν σαφές πως η πλειοψηφία των σχολιαστών στα social του FREE CINEMA περιορίστηκε (και αν) στην ανάγνωση της παραγράφου που συνόδευε το post για την ταινία, μιλώντας κυρίως για τον Καποδίστρια και… όχι για τον «Καποδίστρια»! Υποθέτω πως πολλοί από αυτούς δεν γνώριζαν καν πως το συνοδευτικό link (τι είναι αυτό;) οδηγούσε στην πλήρη κριτική της ταινίας, κάτω από την οποία υπάρχουν (μέχρι στιγμής) μόλις δεκατρία σχόλια, νούμερο αστείο σε σύγκριση με τα εκατοντάδες του facebook.
Ήταν χρήσιμο να τσεκάρει κανείς μερικά από τα profiles εκεί ή και στο Twitter / X, για να αντιληφθεί (αν όχι να αποδείξει) τα άνωθεν χαρακτηριστικά του κοινού, που ενίοτε δεχόταν καθοδήγηση από συγκεκριμένες σελίδες. Πολιτικής ταύτισης με την άκρα δεξιά, προφανώς. Δυστυχώς, από μία αμιγώς κινηματογραφική κριτική έργου, περάσαμε σε ένα εμφυλιοπολεμικών αποχρώσεων και ταύτισης ξέσπασμα, το οποίο ατυχέστατα υιοθετήθηκε και από σελίδες ή ιδιοκτήτες / διαχειριστές σινεμά.
Το ότι το σινεμά περνά κρίση στην Ελλάδα δε σημαίνει πως οφείλουμε να καθαγιάζουμε την όποια κακή ταινία επειδή φέρνει κόσμο στην αίθουσα! Λυπήθηκα πραγματικά με κάποια σχόλια και posts, ειδικά από ανθρώπους αιθουσών οι οποίες διατηρούν ένα «εναλλακτικό» και πιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Είναι ντροπή να υπερασπίζονται μια τέτοια ταινία με δουλικότητα, επειδή είδαν ουρές στα ταμεία, χρησιμοποιώντας ως «άλλοθι» (και) την υπεράσπιση ενός κάποιου λαϊκού κοινού (και θεάματος). Είναι οι ίδιοι άνθρωποι που κανιβάλιζαν το «Σμύρνη μου Αγαπημένη» λόγω Μιμής Ντενίση ή σπάγανε πλάκα με τους θεατές που πέρσι συρρέαν στα σινεμά για τον Στέλιο Καζαντζίδη. Του χρόνου ή του παραχρόνου, λοιπόν, θα μας λένε πόσο ξεφτίλα ήταν και ο «Καποδίστριας» και θα ποστάρουν περγαμηνές για τον επόμενο Γιώργο Λάνθιμο και τον επόμενο Γιάννη Οικονομίδη…
Υποστηρίζοντας αυτό το τόσο κακό κινηματογραφικό προϊόν, τι νομίζουν πως καταφέρνουν τα σινεμά; Τη συνέχεια δεν την φαντάζονται; Και τις πολιτικές της πτυχές, όταν μιλάμε για έργα ανάλογου περιεχομένου; Είδαμε τον Τσαρλς Ντίκενς να γίνεται… χριστιανός! Είδαμε τον Καποδίστρια να γίνεται… Ιησούς! Ακολουθεί στα τέλη του Γενάρη το κινηματογραφικό edit του τηλεοπτικού «Αγίου Παϊσίου»! Ωραίο «λαϊκό» σινεμά, μπράβο σας! Αν σας «μυρίσει» εισιτήρια, μην παραλείψετε να το προγραμματίσετε κι αυτό…
Στην τελική, κανένας δεν μπορεί να επιτίθεται σ’ έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο, που έχει επιλέξει και γνωρίζει ακριβώς τι δουλειά κάνει (όσο αμφιλεγόμενο κι αν είναι αυτό ενίοτε…), πόσω μάλλον ένα μάτσο αμαθών κανίβαλων που ή δεν έχουν ξαναπατήσει ποτέ στη ζωή τους σε σινεμά ή το είχαν κάνει κάποτε για την «Πολίτικη Κουζίνα», το «Λούφα και Παραλλαγή: Σειρήνες στο Αιγαίο», τον «Τιτανικό» και τους «300» (το πολύ!), με τις κινηματογραφικές αίθουσες να τους αναζητούν με το τουφέκι στις ενδιάμεσες… δεκαετίες.
Μέσα σ’ όλα αυτά, η κρητική εφημερίδα Πατρίς (oh, the irony!) προχώρησε σε μια κίνηση αδιανόητης λογοκρισίας, με τη μη δημοσίευση της κριτικής του φιλμ από τον συνάδελφο (και επίσης μέλος της Π.Ε.Κ.Κ.) Νίκο Τσαγκαράκη, με τον τελευταίο να δηλώνει διακοπή συνεργασίας με το Μέσο και να υποχρεώνεται να αναρτά το κείμενό του στο facebook! Ζήτω η ελευθερία! Ζήτω το έθνος! Ζήτω η ελληνική Ιστορία! Και ζήτω… η ύπνωση (με ή χωρίς εισαγωγικά)!
