FreeCinema

Follow us

Ο Τιμ Μπέρτον για το «Frankenweenie».


Ο Τιμ Μπέρτον βγάζει ξανά το «Frankenweenie» για μια βόλτα… μεγάλου μήκους στους κινηματογράφους και μας μιλά, σε μια αποκλειστική για την Ελλάδα συνέντευξη, για pet dogs, την παιδική του ηλικία, τα νεκροταφεία και αγάπες που δεν ξεπέρασε ποτέ από το σινεμά του φανταστικού.

Από το 1994 μέχρι σήμερα, είναι ο σκηνοθέτης που έχω συναντήσει τις περισσότερες φορές στη ζωή μου. Τυγχάνει να είναι και ο αγαπημένος μου… εν ζωή. Στο «Frankenweenie» επαναφέρει στη ζωή μια από τις πρώτες του μικρού μήκους ταινίες κι ένα σκυλάκι ονόματι Σπάρκι, που θ’ αγαπήσεις μέχρι… θανάτου!

Το «Frankenweenie» επιλέχθηκε για το opening του κινηματογραφικού Φεστιβάλ του Λονδίνου φέτος και, στο πλαίσιο της πρεμιέρας, η Disney διοργάνωσε το Press Junket της ταινίας εκεί. Όχι πως τον «χάλασε», αφού ο Τιμ Μπέρτον έχει πολιτογραφηθεί… Λονδρέζος από τις αρχές των zeroes, έχοντας για παρτενέρ στη ζωή την Έλενα Μπόναμ Κάρτερ, με την οποία έχει αποκτήσει και δύο παιδιά.

Στην τηλεοπτική συνέντευξη μαζί του (η οποία παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το CINEMaD), ο Μπέρτον ήταν πολύ πιο συγκροτημένος, φιλικός, γαλήνιος, μέχρι και συγκινητικά ευχάριστος όταν χαμογελούσε. Μπορεί να έχει γεράσει σχετικά και κάποια παραπανίσια κιλά να σε κάνουν να το αντιλαμβάνεσαι ευκολότερα, όμως, το παρουσιαστικό και το στιλ παραμένουν ίδια. Εμμονή στο μαύρο χρώμα, με ένα touch από ριγέ λεπτομέρειες, τεράστια κοκάλινα γυαλιά (όχι πια shades) και σήμα κατατεθέν… το «ατίθασο» μαλλί.

Όταν καταλαβαίνει πως μιλάει με άνθρωπο που βρίσκεται στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν, γίνεται πιο άνετος στην κουβέντα, προσέχοντας, όμως, πόσο θα ανοιχτεί με τον δημοσιογράφο, πάντα. Την επόμενη μέρα, στο round table των συνεντεύξεων για έντυπα, μπροστά σε καμιά δεκαριά συναδέλφους, ήταν «άλλος» άνθρωπος. Οικείος, μεν, αλλά όχι σε θέση να κοντρολάρει τόσους ανθρώπους μαζί, με περισσότερα κομπιάσματα στο λόγο του και μια λανθάνουσα ανασφάλεια. Αυτή, όμως, είναι μια άλλη ιστορία… Προσωρινά, σε αφήνω να αφοσιωθείς στο video της on camera συνέντευξής του, σε αποκλειστικότητα για την Ελλάδα.

Δες εδώ τη συνέντευξη με τους παραγωγούς του «Frankenweenie», Άλισον Αμπάτι και Ντον Χαν ή διάβασε τα πάντα για την προϊστορία του φιλμ και την προετοιμασία της… «re-animated» έκδοσής του.

Η ταινία «Frankenweenie» παίζεται από αυτή την εβδομάδα (σε 3D) και στην Ελλάδα, σε διανομή της Feelgood.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.