FreeCinema

Follow us

Σεμπάστιαν Κοχ. Ο ηθοποιός που αγάπησε το «Χαβιάρι».


Ο Σεμπάστιαν Κοχ μιλά τους ρόλους της υποκριτικής του καριέρας, από τις σκηνές της Γερμανίας και τις «Ζωές των Άλλων», μέχρι το «Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι» του Γιάννη Σμαραγδή και το επερχόμενο sequel του «Die Hard».

Με τη σιγουριά της λαϊκής, εμπορικής επιτυχίας δεδομένη, συνεχίζει την προβολή της στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, «Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι». Ποιος έκλεψε τις εντυπώσεις από το φιλμ; Η κεντρική μορφή του ήρωα Ιωάννη Βαρβάκη, στο πρόσωπο του χαρισματικού Σεμπάστιαν Κοχ, ο οποίος έβαλε τα δυνατά του για να υποδυθεί έναν χαρακτήρα διόλου προφανή (εξαιτίας των επιλογών του) και ούτε και ιδανικά σκιαγραφημένο, χωρίς να υπολογίζουμε τις ανάγκες του ρόλου που απαιτούσε από έναν Γερμανό να νοιώσει το ελληνικό ταμπεραμέντο.

Σεμνός σαν παρουσία ο Κοχ, όπως και στη μέχρι τώρα πορεία της καριέρας του, εργατικότατος στο θέατρο και την τηλεόραση στην πατρίδα του, έκανε το πρωταγωνιστικό του breakthrough στο σινεμά με τις «Ζωές των Άλλων» (2006) και συνεχίζει να εμφανίζεται σε κινηματογραφικές παραγωγές σε ολόκληρο τον πλανήτη, μέχρι και στο νέο sequel του «Die Hard», που θα προβληθεί τον ερχόμενο Φεβρουάριο.

Τον συναντήσαμε στην Αθήνα, την επομένη της επίσημης πρεμιέρας του «Ο Θεός Αγαπάει το Χαβιάρι» στο Μέγαρο Μουσικής, για λογαριασμό της τηλεοπτικής εκπομπής CINEMaD και του FREE CINEMA.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.