FreeCinema

Follow us

Ο ΕΥΘΥΜΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΦΤΑΙΕΙ!


Κρύβεται πίσω από τα σενάρια των ταινιών του Γιώργου Λάνθιμου («Κυνόδοντας» και «Άλπεις») και του Μπάμπη Μακρίδη («L»). Αυτά, προσωρινά. Έχει δουλέψει στη διαφήμιση, άρα έχει ζήσει και περισσότερο σουρεάλ καταστάσεις. Στα βιβλιοπωλεία θα βρείτε το όνομά του στα εξώφυλλα των «Kάποιος Μιλάει Μόνος του Κρατώντας Ένα Ποτήρι Γάλα» και «Σκηνές». Δεν ήξερα τι επρόκειτο ν’ αντιμετωπίσω.

Συναντηθήκαμε λίγο πριν την έξοδο της ταινίας «Άλπεις», στο παλιό γραφείο του Λάνθιμου, στην αγορά της Αθήνας. Εύκολα έχανες τη διεύθυνση. Πέρασα από σιδεριές, κάγκελα, συστήματα ασφαλείας που δε σου φαίνονταν στο μάτι, σε σχέση με την παλαιότητα του κτιρίου. Ο Ευθύμης Φιλίππου έμοιαζε με μια ελαφρώς πιο ώριμη version τυπικού hipster της πόλης. Με μουστάκι. Κάπνιζε μέχρι να στήσουμε. Στον τοίχο πίσω μας, προσχέδια από αφίσες για την ταινία, που του χάρισε κι ένα βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ Βενετίας. Έξω, χτυπούσε μια καμπάνα. Νομίζω πως είναι η πιο όμορφα μονταρισμένη συνέντευξη που έπαιξε ποτέ στο CINEMaD (ευχαριστώ, Κυριάκο). Απότομη. Rough. Σχεδόν αντι-τηλεοπτική. Τόσο το καλύτερο, δηλαδή.


MORE INTERVIEWS

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».

Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!

Σοφία Κόπολα. Eat cake!

Το 2006, ακόμη αιχμάλωτη του ονόματός της, η Σοφία Κόπολα πήγε στις Κάννες σαν μικρή πριγκίπισσα προσφέροντας... παντεσπάνι και βγάζοντας γλώσσα απέναντι στην Ιστορία. Πρόλαβα να της μιλήσω, προτού της πάρουν το κεφάλι! Για τη «Marie Antoinette», φυσικά.