FreeCinema

Follow us

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος για το «Monday».


Δεν είχε τύχει να το κάνουμε ξανά έτσι, να μιλάμε μόνοι μας, μπροστά από κάμερες. Μας αρέσει να μιλάμε εκεί έξω, γενικά. Το «Monday», η νέα ταινία του Αργύρη Παπαδημητρόπουλου, στάθηκε η καλύτερη αφορμή για να βρεθούμε… κι έτσι. Όπως συμβαίνει συνήθως, με ανθρώπους του (ελληνικού) σινεμά που εκτιμώ καλλιτεχνικά, δεν προέκυψε μία «συνέντευξη», αλλά μια μεγάλη σε διάρκεια κουβέντα. Που θα μπορούσε να συνεχίζεται για ώρες…

Ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος έκανε το ντεμπούτο του στο ντόπιο σινεμά με «παραγγελία» από μεγάλη εταιρεία διανομής και φιλμικό είδος… «κατάπτυστο». Τόλμησε να ξεκινήσει την καριέρα του με εμπορική κωμωδία, λοιπόν! Και για το αποτέλεσμα της ταινίας, αλλά και για το ότι κατάφερε να… βγει ζωντανός απ’ αυτό, τον σεβάστηκα από την πρώτη στιγμή. Και το (ανα)γνωρίζει. Μετά το «Bank Bang» (2008), γύρισε ένα εντελώς «κόντρα» φιλμ, πιο «δικό του», το «Wasted Youth» (2011), λες και ήθελε να ξορκίσει το «κακό». Με το «Suntan» (2016), έτυχε της διεθνούς προσοχής που δικαιούται ώστε να εξελιχθεί.

Το «Monday» ατύχησε πέφτοντας πάνω στο κακό timing της εμφάνισης του COVID-19, τα πλάνα που είχε η παραγωγή για την ταινία μετριάστηκαν, πολλά πράγματα φρέναραν, η επαφή με το κοινό έγινε ανέφικτη. Μέσα στο 2021, όμως, ήρθε η στιγμή να βρεθεί εκεί που ανήκει. Στις μεγάλες οθόνες. Και (ειδικά για την Ελλάδα) σε οθόνες θερινών σινεμά που ταιριάζουν ακόμη καλύτερα σ’ αυτό που πρόκειται να δείτε. Γιατί το «Monday» είναι μια ταινία που «καταναλώνεται» καλύτερα εκεί έξω

Βρεθήκαμε σε ένα από τα θερινά της Αθήνας που αγαπώ πολύ και μου έχει χαρίσει αξέχαστες αναμνήσεις και εμπειρίες, στη Ριβιέρα της οδού Βαλτετσίου, στα Εξάρχεια. Δεν προετοιμάσαμε τίποτα. Φλυαρήσαμε λίγο πριν το REC, «κουτσομπολέψαμε» τα της ελληνικής κινηματογραφίας, κάτσαμε σε δυο καθίσματα του σινεμά κι αρχίσαμε να μιλάμε για το «Monday». Το όλο βιντεάκι (πατάς play πάνω δεξιά, κλασικά) είναι ένα σκέτο… αντι-(οτιδήποτε)! Διαρκεί σχεδόν πενήντα λεπτά, εμφανίζονται σ’ αυτό δυο άνθρωποι που δεν πουλάνε στάση, «μούρη» (#diplhs) ή στιλ. Και μιλάνε, με φυσική ροή, σαν σε κουβέντα που δεν βιντεοσκοπείται απαραίτητα. Για εκείνους που γουστάρουν. Το σινεμά.

CREDITS: Βίτων Μπεσδεμιώτης (κάμερα / μοντάζ) – The Giant Project

Η ταινία «Monday» ξεκινά την προβολή της στους ελληνικούς κινηματογράφους από τις 24 Ιουνίου, σε διανομή της εταιρείας Tulip.


MORE INTERVIEWS

Τζόρνταν Πιλ: Hell yeah!

Η απόλυτα απρόσμενη επιτυχία του «Τρέξε!» πρόσφερε στον Τζόρνταν Πιλ την ελευθερία να τολμήσει ακόμη περισσότερο και να ξεφύγει από τα όρια του mainstream σινεμά, παραμένοντας εντός του πλαισίου των μεγάλων χολιγουντιανών παραγωγών! Το «Ούτε Καν» είναι η πιο… ακραία (μέχρι σήμερα) περίπτωση της σπουδαίας και ανανεωτικής για τα είδη του σινεμά τρόμου και φαντασίας πορείας του. Ο Ηλίας Φραγκούλης μίλησε μαζί του, σε αποκλειστικότητα για την Ελλάδα και το FREE CINEMA.

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΧΕΡΤ. ΑΠΑΓΓΕΛΙΕΣ ΦΟΒΟΥ.

Συναντηθήκαμε το καλοκαίρι του 2004 στη Νέα Υόρκη, με αφορμή την έξοδο του «Σκοτεινού Χωριού» του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν. Ήταν ενθουσιασμένος με την εμπειρία της συνεργασίας τους. Θαυμάσιος ηθοποιός, ίσως ακόμα πιο ωραίος άνθρωπος στην καθημερινότητά του. Ο θάνατός του, σε ηλικία 71 ετών, από φυσικά αίτια, ξάφνιασε τους πάντες χθες το βράδυ και με έκανε να θυμηθώ αυτή τη συνέντευξη από τότε…

«Trainspotting»: The Cannes interview.

Το Μάιο του 1996, το Φεστιβάλ των Καννών υποδέχθηκε ένα βρετανικό φιλμ που είχε προκαλέσει σάλο στην πατρίδα του από τα τέλη Φεβρουαρίου εκείνης της χρονιάς. Ο υπόλοιπος πλανήτης περίμενε να δει με τα ίδια του τα μάτια εάν όλο αυτό το hype για το «Trainspotting» ήταν αληθινό. Η πρεμιέρα της ταινίας έσκασε σαν βόμβα molotov στην Κρουαζέτ. Ακολούθησε το μεγαλύτερο και πιο rock party όλων των εποχών! Κι εγώ, μαζί μ’ αυτά, έχω να θυμάμαι μια συνέντευξη με τους τρεις ανθρώπους που δημιούργησαν… το μύθο.

ΟΥΜΑ ΘΕΡΜΑΝ: ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΡΙΕΜΕΝΟ ΠΛΗΘΟΣ.

Το 1994 βρέθηκα στο Φεστιβάλ των Καννών και είχα την ευκαιρία να συναντήσω την Ούμα Θέρμαν, με αφορμή την πρεμιέρα του «Pulp Fiction» του Κουέντιν Ταραντίνο. The rest is history. Κυριολεκτικά, από τα πράγματα που (αξίζει να) θυμάσαι για πάντα.

Γκιγέρμο ντελ Τόρο: Η φαντασία είναι το παν.

Το 2006 είχα τη χαρά να συναντήσω τον Γκιγέρμο ντελ Τόρο στο Φεστιβάλ των Καννών, όπου παρουσίασε για πρώτη φορά στον κόσμο το φιλμ το οποίο απογείωσε την καριέρα του, όσο και τη σημασία του ονόματός του καλλιτεχνικά. Φυσικά, ήταν ο «Λαβύρινθος του Πάνα». Εννοείται πως η εμπειρία ήταν αξέχαστη. Γιατί ο άνθρωπος αυτός αγαπάει απίστευτα πολύ αυτό που κάνει. Μαζί και την κινηματογραφική Τέχνη. Και τι υπέροχο μυαλό, διάβολε!