Τι θα θυμηθεί η… AMARCORD;
Ακόμη ένα γραφείο διανομής προστίθεται στον χώρο της ντόπιας κινηματογραφικής αγοράς, με σαφή αναφορά στο καλλιτεχνικό παρελθόν της 7ης Τέχνης. Η εταιρεία AMARCORD κάνει το ποδαρικό της από φέτος το καλοκαίρι με την τολμηρή επιλογή μεγάλου μέρους της φιλμογραφίας του Μπέλα Ταρ.
Επί της ουσίας, πρόκειται για μία «μετονομασία» των δράσεων που είχαν ως μόνιμη στέγη τη θερινή RIVIERA των Εξαρχείων, καθώς πλέον δεν μιλάμε για επανεκδόσεις που θα προβάλλονται αποκλειστικά εκεί, μα (και) σε ευρύτερο πλαίσιο διανομής που θα μας απασχολεί και σε περισσότερες εποχές του χρόνου.
Προφανώς, πίσω από το project της νέας εταιρείας AMARCORD βρίσκεται η Πέγκυ Ρίγγα, ιδιοκτήτρια της χειμερινής αίθουσας ΑΑΒΟΡΑ (που πρόκειται να επαναλειτουργήσει στο κοντινό μέλλον) και των θερινών σινεμά RIVIERA, ΒΟΞ και ΑΘΗΝΑΙΑ. Με σαφή αναφορά στον κλασικό φελινικό τίτλο της ταινίας «Amarcord» (1973), το νεοσύστατο γραφείο διανομής έχει σκοπό να μας… θυμίζει τι σημαίνει η προβολή ενός κινηματογραφικού έργου στον φυσικό του χώρο.
Το δελτίο Τύπου της ανακοίνωσης της εμφάνισης της εταιρείας, όμως, δεν μένει μονάχα εκεί. «H AMARCORD κοιτάζει προς το παρελθόν της κινηματογραφικής Τέχνης, σε περισσότερο ή λιγότερο γνωστούς τίτλους, κρατώντας όμως τα μάτια της ανοιχτά στην τρέχουσα παραγωγή. Δεν αποσκοπεί στη μαζική έξοδο επανεκδόσεων, στοχεύοντας στην καλύτερη δυνατή ποιότητα και, κυρίως, αίσθηση, που μπορεί να εισπράξει ο θεατής».
Οι πρώτοι τίτλοι που θα διανεμηθούν για την περίοδο καλοκαίρι – φθινόπωρο 2026 προέρχονται από τη φιλμογραφία του (προσφάτως εκλιπόντος) Ούγγρου σκηνοθέτη Μπέλα Ταρ, με το γραφείο διανομής να ανακοινώνει επίσημα πως κατέχει τα δικαιώματα όλων των ταινιών του (οι οποίες θα κυκλοφορήσουν σταδιακά, για πρώτη φορά σε πλήρως αποκατεστημένες ψηφιακά κόπιες, σε επιμέλεια του ίδιου του δημιουργού τους). «Οι Αρμονίες Βερκμάιστερ» (2000) (φωτό), «Το Άλογο του Τορίνο» (2011), «Κολαστήριο» (1988) και «Ο Άνθρωπος από το Λονδίνο» (2007) θα έχουν κανονική εμπορική διανομή, ενώ το «Sátántangó» (1994) θα παρουσιαστεί σε ειδικές προβολές που μάλλον θα μοιάζουν με… μαραθώνιο (διαρκεί 439 λεπτά!).
Ως γνωστόν, δεν είμαι και ο μεγαλύτερος fan του σινεμά του Μπέλα Ταρ (ο live σχολιασμός μου, καθώς παρακολουθούσα το «Άλογο του Τορίνο», είχε αφήσει εποχή στο Twitter το 2011…), όμως, στη ζωή (και την Τέχνη) όλα πρέπει να τα υπομένουμε.
Καλή αρχή, AMARCORD!
