FreeCinema

Follow us

ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (2016)

(ZJEDNOCZONE STANY MILOSCI)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τομάς Βασιλέφσκι
  • ΚΑΣΤ: Γιούλια Κιγιόφσκα, Μαγκνταλένα Τσιελέτσκα, Ντορότα Κόλακ, Μάρτα Νιεράντκιεβιτς, Αντρζέι Τσίρα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 106'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: STRADA FILMS / SEVEN FILMS

Μετα-κομμουνιστική Πολωνία, 1990, στην αρχή του δρόμου προς τον καπιταλισμό και την απελευθέρωση από τη σοβιετική επιρροή. Μόλις έχει πέσει το Τείχος του Βερολίνου, η Σοβιετική Ένωση καταρρέει και οι Πολωνοί εισάγουν βιντεοκασέτες, jeans και albums της Γουίτνεϊ Χιούστον. Τέσσερις γυναίκες, διαφορετικές μεταξύ τους, βιώνουν τη μετάβαση της χώρας, ψάχνοντας απελπισμένα την αγάπη σε λάθος μέρος.

Η Αγκάτα, μια νεαρή μητέρα παντρεμένη με τον Γιάτσεκ, καταστρέφει τον γάμο της εξαιτίας μιας μάταιης εμμονής που έχει αναπτύξει για τον καθολικό ιερέα της ενορίας της. Η Ίζα, η ψυχρή διευθύντρια του τοπικού σχολείου, διατηρεί μακροχρόνια σχέση με έναν παντρεμένο γιατρό – πατέρα μιας μαθήτριάς της – και περιμένει να επισημοποιήσουν τη σχέση τους, τώρα που πέθανε η σύζυγός του. Η Ρενάτα, μια δασκάλα ρωσικών, παρακολουθεί με μανία την κατά πολύ μικρότερή της Μαρζένα, πρώην νικήτρια καλλιστείων και νυν δασκάλα χορού (ο άντρας τής οποίας ζει μόνιμα στη Γερμανία), σε μια ανθυγιεινή σχέση με πιθανές λεσβιακές προεκτάσεις.

Το αποστειρωμένο τοπίο, τα νεκρά δέντρα και η παγωμένη σύνθεση των χαρακτήρων του Βασιλέφσκι, δημιουργούν μία διαπεραστική θλίψη για τις ζωές ενός κουαρτέτου γυναικών με δηλητηριώδη συναισθήματα, για τις ίδιες και τους ανθρώπους που τις περιβάλλουν. Παρά τη νέα εποχή αισιοδοξίας που υπόσχεται η κατάρρευση του Soviet, η πραγματικότητα για τις ηρωίδες είναι εντελώς διαφορετική, με τις ίδιες να βυθίζονται όλο και περισσότερο στην εσωτερική καταπίεση και την απελπισία. Προφανώς ο τίτλος της ταινίας είναι ειρωνικός, διότι μόνο αγάπη δεν υπάρχει σε αυτές τις «Ηνωμένες Πολιτείες». Οι τέσσερις αυτές γυναίκες μοιάζουν να είναι ενωμένες από ψυχαναγκασμούς και σεξουαλική τοξικότητα. Στις αριθμητικά αντίστοιχες ερωτικές σκηνές του φιλμ κυριαρχεί η απόγνωση. Η συγκεκριμένη ατμόσφαιρα υποστηρίζεται οπτικά από την πανέμορφα αποχρωματισμένη φωτογραφία του Όλεγκ Μούτου, γνωστού από τα «4 Μήνες, 3 Εβδομάδες & 2 Μέρες» και «Πίσω από τους Λόφους» του Κριστιάν Μουντζίου, με εμφανείς επιρροές από το Ρουμανικό Νέο Ρεύμα.

Σε γραμμική αφήγηση, οι ιστορίες διασταυρώνονται μέσω ενός κτηρίου κλασικής αρχιτεκτονικής της σοσιαλιστικής εποχής όπου διαμένουν οι ηρωίδες. Συνδετικό κρίκο των ιστοριών αποτελεί η Μαρζένα, η οποία είναι αδελφή της Ίζα, φίλη της Αγκάτα και αντικείμενο του όποιου πόθου της Ρενάτα: τέσσερις γυναίκες – θύματα της πολιτικοοικονομικής δυσχέρειας και του θρησκευτικού συντηρητισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι οι τρεις σκιαγραφούνται ως stalkers των ψυχικών τους εμμονών: η Αγκάτα κατασκοπεύει τον καυτό παπά, η Ίζα τον χήρο γιατρό και η Ρενάτα τη Μαρζένα, και εκπέμπουν την κακή, ψυχρή κι ανάποδη μορφή της αγάπης. Ακόμα και η Μαρζένα, ίσως η λιγότερο δυστυχισμένη από τις τέσσερις, καταλήγει σε ένα περιστατικό νοσηρής ερωτικής αυτοϊκανοποίησης από τον φωτογράφο της, στην προσπάθειά της να γίνει φωτομοντέλο.

Καμιά σε αυτές τις «Ηνωμένες Πολιτείες» δεν ζει τη ζωή που έχει φανταστεί για τον εαυτό της και η απογοήτευση που νιώθουν γεννά συναισθήματα και συμπεριφορές εκτός ελέγχου, δημιουργώντας ακραίες καταστάσεις. Ειδικά στην περίπτωση της Ίζα, η ιστορία ξεφεύγει από την ίδια και τον εραστή της, και επηρεάζει την κόρη του, με καταστρεπτικές συνέπειες. Είναι το σημείο όπου, το κατά τα άλλα μεστό σενάριο αδυνατεί να διαχειριστεί το μέγεθος της τραγωδίας και με ένα ίσως άκομψο κόψιμο του μοντάζ μας μεταφέρει πίσω στον χρόνο, στην ιστορία της Ρενάτα. Τι είναι αυτό που αγαπούσε η Ρενάτα και το βρίσκει στο πρόσωπο της Μαρζένα; Σε μια από τις πιο δυνατές σκηνές της ταινίας, εκείνη του waltz μεταξύ των δύο γυναικών, συμπυκνώνεται ολόκληρη η απόγνωση στο βλέμμα της Ρενάτα που σε κάθε στροφή του «Γαλάζιου Δούναβη» βυθίζεται περισσότερο στο αδιέξοδο.

Το καλογραμμένο σενάριο, που κέρδισε το αντίστοιχο βραβείο του διαγωνιστικού τμήματος του Φεστιβάλ του Βερολίνου, σε συνδυασμό με την υφολογική λιτότητα της σκηνοθεσίας, την αποστειρωμένη φωτογραφία και τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών, εντείνουν το αίσθημα της ασφυξίας των χαρακτήρων δημιουργώντας ένα στιβαρό σχόλιο για την ελευθερία και την αγάπη σε καιρούς μετάβασης.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Κοινωνικό, ρεαλιστικό σινεμά για την Πολωνία της περιόδου του 1990, την εποχή της κατάρρευσης του ανατολικού bloc, με τους ανθρώπους να ενθουσιάζονται που αγοράζουν τα πρώτα τους jeans και πίνουν για πρώτη φορά Fanta. Αν βρίσκεις ενδιαφέρον το Νέο Ρουμανικό Ρεύμα, πρόκειται για έναν γνήσιο απόγονό του. Αν τώρα περιμένεις να δεις κι αγάπη, όχι, απ’ αυτό η ταινία δεν έχει.

MORE REVIEWS

TOO MUCH INFO CLOUDING OVER MY HEAD

Νεαρός σκηνοθέτης πιέζεται από την παραγωγό του να αναλάβει… δουλειές του ποδαριού για να συγκεντρώσει κάποια χρήματα, μπας και ξεκινήσει ποτέ να γυρίζει τη δεύτερη ταινία του.

ΒΑΣΙΛΙΚΟΙ ΓΑΜΟΙ

Βασιλικά σκάνδαλα, παιχνίδια διαδοχής και γάμοι συμφέροντος με φόντο τα βασίλεια της Γαλλίας και της Ισπανίας του 18ου αιώνα, σε ένα φιλμ που πιο εύκολα θα έβλεπες υπό τη μορφή mini τηλεοπτικής σειράς.

50 ΦΟΡΕΣ ΑΝΟΙΞΗ

Χωρισμένη γυναίκα στο κατώφλι των πενήντα ετών και μητέρα δύο ενήλικων κοριτσιών μαθαίνει πως πρόκειται να γίνει γιαγιά ενώ προσπαθεί ταυτόχρονα να βάλει σε τάξη τα επαγγελματικά και αισθηματικά της θέματα, τα οποία εσχάτως έχουν μπλέξει.

ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ

Εμπρηστικών απόψεων και συμπεριφοράς πανεπιστημιακός στην Πόλη του Φωτός κάνει ευφραδώς σκουπίδι beur πρωτοετή απ’ την Κρετέιγ που μπαίνει καθυστερημένη στο αμφιθέατρο της Νομικής και υπό κατακραυγή υποχρεώνεται απ’ τον πρύτανη να την προετοιμάσει για τον πανεθνικό διαγωνισμό ρητορικής. Αυτή θα αυτοεξεταστεί και στο παρακατιανό της υπόβαθρο και σ’ ένα σκίρτημα. Μαζί μπορούν ή θα αρπαχτούν;

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΗΜΑΙΑ

Τριάντα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου του Βιετνάμ, τρεις συμπολεμιστές ξανασμίγουν για την κηδεία του γιου ενός εξ αυτών που σκοτώθηκε σε έναν άλλο πόλεμο, εκείνον του Ιράκ.