FreeCinema

Follow us

ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΕΔΩ (2017)

(YOU WERE NEVER REALLY HERE)

  • ΕΙΔΟΣ: Δραματική Περιπέτεια
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Λιν Ράμσεϊ
  • ΚΑΣΤ: Χοακίν Φίνιξ, Εκατερίνα Σάμσονοβ, Αλεσάντρο Νιβόλα
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

Ένας βετεράνος του πολέμου του Κόλπου και τέως πράκτορας του FBI, που τώρα βγάζει τα προς το ζην ως πληρωμένος δολοφόνος, θα έρθει αντιμέτωπος με τους προσωπικούς του δαίμονες όταν κληθεί να σώσει ένα νεαρό κορίτσι από ένα κύκλωμα παιδικής πορνείας.

Έξι χρόνια μετά το «Πρέπει να Μιλήσουμε για τον Κέβιν» (λέγε με και «εφιάλτη κάθε μητέρας»), η Λιν Ράμσεϊ επιστρέφει με ένα νεο-νουάρ αστικό «γουέστερν» για έναν πεζοναύτη με μετατραυματικό stress και τον προσωπικό του Γολγοθά (μέρες που έρχονται) προς την ύστατη συναισθηματική λύτρωση, σαφέστατα όχι άνευ αιματηρών ξεσπασμάτων και στιγμών στυλιζαρισμένης βίας. Ερχόμενο από το περσινό Φεστιβάλ των Καννών με ένα βραβείο σεναρίου για την ίδια (το οποίο μοιράστηκε με τον Γιώργο Λάνθιμο και τον Ευθύμη Φιλίππου για το «Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού») και το βραβείο καλύτερου ηθοποιού για τον Χοακίν Φίνιξ, το «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ» λειτουργεί υποδειγματικά στην κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου, μυθιστορηματικού του υλικού δια χειρός Τζόναθαν Έιμς, διατηρώντας την αναγνωρίσιμη pulp αισθητική τού βιβλίου, εδώ σε συνδυασμό με την «παραισθησιογόνο» σχεδόν, art-house σκηνοθετική προσέγγιση της Βρετανίδας δημιουργού που έχει κάτι να πει, παρά την υποψία ότι σεναριακά το φιλμ πατάει σε γνώριμα…«σκορσεζικά» μονοπάτια.

Ο Τζο (Φίνιξ) είναι ένας αυτοκτονικός πρώην πεζοναύτης που υποφέρει από αναμνήσεις και οράματα του στρατιωτικού και υπηρεσιακού του παρελθόντος, την ίδια στιγμή που στο παρόν εκτελεί συμβόλαια θανάτου, με πρωταρχικό στόχο τον εντοπισμό και τη διάσωση παιδιών που βρίσκονται σε κίνδυνο. Η τελευταία του αποστολή θα τον φέρει αντιμέτωπο με ένα διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, τα πλοκάμια του οποίου απλώνονται μέχρι τους πολυτελείς οίκους ανοχής που «ειδικεύονται» στο εμπόριο παιδικής λευκής σαρκός. Σε ένα από αυτά τα πορνεία, ο Τζο θα αναζητήσει τη Νίνα (Σάμσονοβ), κόρη ανερχόμενου Γερουσιαστή που τον έχει προσλάβει για τη βρωμοδουλειά, προκειμένου να βρει και να επιστρέψει τη μικρή πίσω στην οικογένειά της. Όσο οι αποκαλύψεις για τους πραγματικούς υπαίτιους της ανελέητης αυτής μπίζνας θα έρχονται στο φως, τόσο περισσότερο ο Τζο θα βυθίζεται σε έναν (υπό)κοσμο αυτοδικίας και λανθάνουσας (;) δικαιοσύνης.

Εκ πρώτης όψεως τούτο το φιλμ εμπίπτει στην κατηγορία του hitman genre: έχεις τον προβληματικό ήρωα / δολοφόνο (αλλά με συνείδηση) στο επίκεντρο μιας (σκατο)κατάστασης, έχεις και την ύστατη απόπειρά του για ηθική εξιλέωση που έρχεται μόνο όταν η δουλειά γίνεται επιτέλους υπόθεση προσωπική, ναι, όλα τα γνώριμα χαρακτηριστικά του είδους βρίσκονται εδώ, με τη διαφορά πως η Ράμσεϊ πάει το κινηματογραφικό στήσιμο – μιας κατά τα άλλα πεπατημένης – λιγάκι παραπέρα. Με το σενάριο να μην αποφεύγει τις συγκρίσεις χαρακτήρα με αυτόν του διαταραγμένου Τράβις Μπικλ του «Ταξιτζή» (1976) και τον δικό του ιερό «πόλεμο» για τη σωτηρία της όμορφης Άιρις (αν και τα όποια κοινά σταματάνε ακριβώς εκεί), το φιλμ της Ράμσεϊ αποποιείται σε έναν βαθμό τη ρεαλιστική απεικόνιση της δράσης φέρνοντας στο προσκήνιο την υποψία μιας ψευδαισθητικής κατάστασης, απόρροιας του διαταραγμένου παιδικού και επαγγελματικού παρελθόντος του Τζο. Μονταζιακά, η ταινία υποστηρίζει μια τέτοια κατεύθυνση, με τα διαρκή flashback να ενισχύουν την άποψη πως ο Τζο είναι ένας άνδρας παγιδευμένος μέσα στο ίδιο του το μυαλό, ένας αιματοβαμμένος σωτήρας που εξαιτίας του δικού του ψυχολογικού φορτίου μοιάζει να ακροβατεί μεταξύ ψευδαίσθησης και πραγματικότητας, θέτοντας υπό ουσιαστική αμφισβήτηση το σύνολο των τωρινών του πράξεων, κατά τρόπο ανάλογο με αυτόν που ο Πάτρικ Μπέιτμαν φτάνει στο αποκορύφωμα του διανοητικού κατακερματισμού στο παραληρηματικό τέλος του «American Psycho».

Η επιλογή του Χοακίν Φίνιξ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο δεν αφήνει και πολλά περιθώρια λάθους, παρά το γεγονός πως το προφίλ τού λιγομίλητου, υπερβίαιου φονιά κάπου έχει γίνει μανιέρα για το συγκεκριμένο σινεμά. Τουλάχιστον η παραισθητική φωτογραφία του Τόμας Τάουνεντ και το «κτηνώδες» score του Τζόνι Γκρίνγουντ αποζημιώνουν τον θεατή για τις όποιες τυχόν συμβάσεις είδους απαντώνται εδώ. Από την άλλη, η επιλογή της Ράμσεϊ να αποδώσει με διφορούμενο τρόπο μια παραδοσιακά crime υπόθεση, εφιστώντας την προσοχή περισσότερο στη συναισθηματική κατάσταση του ήρωά της και λιγότερο στην action βάση τού σεναρίου, προσδίδει ένα καλοδεχούμενο αν και όχι πραγματικά πρωτότυπο twist, που όμως λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη ολόκληρης της ταινίας, φέρνοντας το κοινό σε μια θέση συνδιαλλαγής με το έργο αναφορικά με την πραγματικότητα του ήρωά του: είναι ή όχι όλα στο μυαλό τού Τζο; Αυτή η ατμόσφαιρα αμφισημίας διατηρείται καθ’ όλη τη – μικρή – διάρκεια του φιλμ, το οποίο σε συνδυασμό με την εναλλακτική σκηνοθεσία της Ράμσεϊ και την α λα «Léon» (βλέπε Ζαν Ρενό / Νάταλι Πόρτμαν) χημεία των Φίνξ / Σάμσονοβ καθιστούν το «Δεν Ήσουν Ποτέ Εδώ» ένα μη συμβατικό έργο με εκτελεστή ήρωα που αξίζει της προσοχής σου.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Αν είσαι της νεόκοπης action σχολής του Λίαμ Νίσον, τότε αυτή η ταινία δεν είναι για εσένα. Αν πάλι αρέσκεσαι σε βραδυφλεγείς περιπέτειες με δραματικό υπόβαθρο και σκηνές τρομακτικής βίας τύπου «Drive», τότε εδώ θα συναντήσεις το στοιχείο σου. Στα bonus, έχεις τον πάντα (ή σχεδόν πάντα) καλό Φίνιξ, τη στυλιζαρισμένη σκηνοθεσία της Ράμσεϊ και ένα OST που θα σου «παγώσει» το αίμα σε όλα τα σωστά σημεία.

MORE REVIEWS

COLETTE

Νεαρή Γαλλίδα από την επαρχία παντρεύεται μεγαλύτερό της διάσημο συγγραφέα και μετακομίζει μαζί του στο Παρίσι της Belle Époque, όπου ανακαλύπτει αρχικά το λογοτεχνικό της ταλέντο και εν συνεχεία την ελευθεριότητα των ερωτικών ηθών. Ο σύζυγος δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα με το δεύτερο, θέλει όμως να ελέγχει το πρώτο. Η γυναίκα του από την άλλη τα θέλει όλα δικά της. Μαζί μπορούν ή #MeToo;

ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ

Επαναστατημένη έφηβη θα βρεθεί έγκλειστη σε οικοτροφείο παρέα με άλλες «προβληματικές» κορασίδες, με απώτερο σκοπό την καλλιτεχνικώς προσανατολισμένη συμμόρφωσή τους. Αντ’ αυτού θα καταλήξουν μάρτυρες δράσης περίεργων σκοτεινών δυνάμεων και μεταφυσικών φαινομένων.

ΑΔΕΛΦΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ

Στο Παρίσι δεύτερης γενιάς εμιγκρέδες gangster και μπάτσος, από μακριά κι αγαπημένοι, βλέπουν συμφέροντα και συναισθήματα να μπλέκουν άσχημα όταν «δουλειά» με «σκόνη» αφήνει τέζα το τρίτο παλικάρι της παιδιόθεν δεμένης παρέας τους. Γυρεύοντας εκδίκηση (αλλά από ποιον;), μαζί μπορούν;

ΜΕ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ

Ο Ισμαήλ έχει φύγει από το Ιράν και ψάχνει μια καλύτερη τύχη στη Δανία. Του ανακοινώνουν, όμως, ότι σύντομα μπορεί να απελαθεί, γι’ αυτό ψάχνει να βρει τρόπο να μείνει στη χώρα, προσπαθώντας να αποκτήσει μόνιμη σχέση με μια Δανή.

ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΔΕΝ ΚΛΑΙΝΕ

Σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο εκτός σεζόν, στα βουνά της Σερβίας, μία ειρηνευτική οργάνωση μαζεύει βετεράνους των γιουγκοσλαβικών πολέμων για ένα «σεμινάριο συμφιλίωσης». Σε αυτόν τον καμβά, έχθρες και κατάλοιπα του πολέμου θα βγουν στην επιφάνεια, σε ένα εκρηκτικό μείγμα.