FreeCinema

Follow us

ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ (2017)

(WONDERSTRUCK)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Τοντ Χέινς
  • ΚΑΣΤ: Όουκς Φέγκλεϊ, Μίλισεντ Σίμοντς, Τζουλιάν Μουρ, Τζέιντεν Μάικλ, Μισέλ Γουίλιαμς, Τομ Νούναν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 116'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS

1927. Ένα νεαρό κωφό κορίτσι αποδρά από το προαστιακό σπίτι του προς το Μανχάταν, αναζητώντας την αγαπημένη του κινηματογραφική star. 1977. Ένα 12χρονο αγόρι χάνει τη μητέρα του και την ακοή του και αποδρά στο Μανχάταν, με σκοπό να βρει τον πατέρα του. Πώς ενώνονται αυτές οι δύο παρόμοιες ιστορίες;

Ο Τοντ Χέινς συνεργάστηκε με τον συγγραφέα του ομώνυμου βιβλίου, Μπράιαν Σέλζνικ, αναθέτοντάς του τη σεναριακή διασκευή, προσέλαβε μακροχρόνιους συνεργάτες του (όπως τον διευθυντή φωτογραφίας Έντουαρντ Λάκμαν, τον συνθέτη Κάρτερ Μπέργουελ και τη βασική του μούσα, Τζουλιάν Μουρ), παραδίδοντάς μας αρχικά ονειρεμένα posters και παραμυθένια trailers, τα οποία υπόσχονταν ένα υπέροχα νοσταλγικό κινηματογραφικό ταξίδι. Και μετά είδαμε την ταινία…

Θα έχετε σίγουρα υπόψη σας τις δελεαστικά μυρωδάτες και γλυκερά εύγευστες τσικλόφουσκες οι οποίες αρχικά γεμίζουν το στόμα με γεύση και άρωμα, όμως χάνουν και τα δύο μέσα σε λίγα λεπτά για να αφήσουν πίσω τους μια άγευστη, «λαστιχένια» μάζα. Δυστυχώς, αυτή είναι και η πιο ταιριαστή παρομοίωση για την εμπειρία παρακολούθησης αυτής της ταινίας. Ο Χέινς, στα πιο φιλόδοξά του, παραμένει απών από τη σημερινή εποχή και πραγματικότητα, συνεχίζοντας να αφηγείται φιλμικές ιστορίες άλλων εποχών, εδώ μάλιστα χειριζόμενος δύο retro περιόδους με διαφορά μισού αιώνα μεταξύ τους: τα ασπρόμαυρα, βουβά 20s και τα μετα-hippie 70s. Οι ιστορίες των δύο παιδιών είναι – μεμονωμένα – συμπαθείς και κατά καιρούς συγκινητικές: από τη μια η γλυκιά Ρόουζ, που κάνει ένα τολμηρό ταξίδι στο Μανχάταν, αφήνοντας πίσω της τον εύπορο πατέρα της και την αυστηρή του «προστασία» (ειδικά εφόσον η κοπέλα είναι κωφάλαλη), με την ελπίδα να βρει το ίνδαλμά της, μια star του βωβού κινηματογράφου με την οποία έχει έναν απροσδόκητο δεσμό. Κι από την άλλη, ακριβώς πενήντα χρόνια μετά, η ιστορία του 12χρονου Μπέντζι, που μόλις έχει χάσει τη μητέρα του από τροχαίο αλλά και την ακοή του από ατύχημα… με αστραπή (!), ο οποίος επίσης καταφεύγει στο Μανχάταν, προς αναζήτηση του πατέρα που δεν γνώρισε ποτέ.

Η ταινία ξεκινά πολύ καλά, φαινομενικά προσφέροντάς μας ένα κινηματογραφικό παραμύθι α λα πρώιμο Σπίλμπεργκ (ή και το σκορσεζικό «Hugo»), με τις δύο ιστορίες ενηλικίωσης να εναλλάσσονται πετυχημένα και τις μεταξύ τους συγκρίσεις να μας κινούν την περιέργεια. Σε αυτό βοηθά τόσο η πραγματικά εξαίρετη δουλειά του Λάκμαν, που κινηματογραφεί το 1927 σε αρκετά πειστικό ασπρόμαυρο και το 1977 στο γνώριμο καφε-πορτοκαλί της εποχής, όσο και το σύνολο της σκηνογραφίας και των κοστουμιών τα οποία ανακαλούν σχεδόν στην εντέλεια τις εκάστοτε περιόδους. Σε αυτά τα σημεία ο Χέινς είναι πλέον εξπέρ, με τόσες (και άρτια γυρισμένες) ταινίες εποχής στο ενεργητικό του.

Το αφηγηματικό… χάος εμφανίζεται όταν οι συγκρίσεις μεταξύ των δύο ιστοριών μετατρέπονται σε κοινά σημεία, σε γνώριμες ενδείξεις, στη συνειδητοποίηση πως πρόκειται για κάτι παραπάνω από παράλληλες ιστορίες. Το μεσαίο μέρος του φιλμ αποτελεί την άγευστη, βαρετή μάζα τσίκλας που προαναφέραμε, με τους Χέινς και Σέλζνικ να νομίζουν ότι προσφέρουν κινηματογραφική μαγεία μέσα από τα μάτια των δύο παιδιών, ενώ στην πραγματικότητα έχουν καταφέρει να κάνουν τον θεατή να έχει χάσει κάθε ρυθμό κι ενδιαφέρον με την πεζή, μονοδιάστατη αφήγηση και την ισχνή σεναριακή εξέλιξη στις ζωές των νεαρών ηρώων, οι οποίοι βασικά περπατούν και τρέχουν, πρώτα στους δρόμους της μεγαλούπολης και μετά στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (για καμία ώρα!), εκεί που τους οδηγούν τα – ίδια – λιγοστά στοιχεία που έχουν στα χέρια τους για την ανεύρεση των ανθρώπων τους.

Όλες οι ουσιαστικές «δραματικές» αποκαλύψεις συμβαίνουν μόλις στο τελευταίο (κάτι σαν εικοσάλεπτο) κεφάλαιο της ιστορίας, και το πιθανότερο είναι το κοινό να τις έχει υποψιαστεί από πολύ νωρίτερα. Το ίδιο κοινό που ελπίζει πως αυτές οι τεράστιες «συμπτώσεις», τα κοινά στοιχεία και ο τρόπος σύνδεσης των δύο ιστοριών μπορεί να οδηγούν σε μια πιο έξυπνη, πιο πειστική επεξήγηση (η οποία, δυστυχώς, ποτέ δεν υλοποιείται). Αντ’ αυτής, η «συνάντηση» πραγματοποιείται με ένα απίστευτα γλυκερό, συναισθηματικά εκβιαστικό φινάλε που μάλλον υποτιμά τη νοημοσύνη του έμπειρου θεατή, ειδικά αφού οι περισσότερες αποκαλύψεις γίνονται μέσω απίστευτων ευκολιών και «φτηνών» τεχνασμάτων (όπως επιστολές, σημειώματα και αποκόμματα εφημερίδων). Η συμπαθής, καλοσυνάτη παρουσία της νεαρής (και αληθινά κωφάλαλης) Μίλισεντ Σίμοντς στον ρόλο τής Ρόουζ είναι από τα μεγάλα ατού της ταινίας, όμως ούτε εκείνη, ούτε και η πάντα ευπρόσδεκτη και αξιοπρεπής παρουσία της Μουρ δεν σώζουν αυτό το αποτυχημένα υπερφιλόδοξο και ανεπίτρεπτα ρηχό εγχείρημα ενός συνολικά άνισου σκηνοθέτη, ο οποίος μας έχει προσφέρει στο παρελθόν και ταινίες έντονου συναισθηματικού βάθους ή αληθινής κινηματογραφικής μαγείας. Μεγάλο κρίμα.

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Έχει τη νοσταλγική διάθεση και την τεχνική αρτιότητα που υπόσχεται, καθώς και διάσπαρτους φόρους τιμής στο σινεμά και την ευρύτερη pop κουλτούρα των εποχών στις οποίες διαδραματίζεται. Αν ψάχνετε για κάτι παραπάνω, θα απογοητευτείτε / βαρεθείτε σύντομα με την αφήγηση που αρχίζει να χωλαίνει από πολύ νωρίς, ενώ τα απίστευτα σεναριακά twists του φινάλε πιθανώς και να σας εξοργίσουν! Ή, απλά, απορρίψτε το παραπάνω κείμενο ως κυνικό και πείστε τον εαυτό σας πως βλέπετε αληθινή κινηματογραφική μαγεία. Πιο πιθανό είναι να σας χτυπήσει κεραυνός, πάντως.

MORE REVIEWS

Ο ΠΑΡΑΛΙΑΣ

Ο Moondog είναι ένα αλάνι του Μαϊάμι που έχει σαν μοναδική έγνοια τη μαστούρα και το πιοτί. Κάθε μέρα. Όλο το 24ωρο.

BRIGHTBURN: ΖΩΝΤΑΝΗ ΚΟΛΑΣΗ

Αγνώστου ταυτότητος αντικείμενο πέφτει από τον ουρανό σε στάβλο αγροικίας ζευγαριού που αγωνίζεται να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. Περιέχει μορφή ζωής που μοιάζει με κανονικό μωρό! Το εξωγήινο αγόρι θα μεγαλώσει μαζί τους χωρίς να γνωρίζει το παραμικρό για την προέλευσή του. Ώσπου να εμφανιστούν κάποια περίεργα σημάδια…

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΥ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ!

Η Ιβόν, χήρα ενός υψηλόβαθμου αστυνομικού που τιμάται για την ανδρεία του, ανακαλύπτει τυχαία πως ό,τι γνώριζε για τη ζωή του ήταν ένα ψέμα. Ανάμεσα στα πολλά που είχε κάνει ο άντρας της, θα μάθει ότι είχε ενοχοποιήσει κι έναν αθώο για να καλύψει δικά του εγκλήματα. Όταν εκείνος βγει από τη φυλακή, η Ιβόν θα προσπαθήσει να διορθώσει τα πράγματα.

ΤΟ ΣΟΥΤΙΕΝ

Μηχανοδηγός εμπορικής αμαξοστοιχίας βρίσκει σφηνωμένο στη μηχανή του ένα... σουτιέν. Πηγαίνοντας πόρτα πόρτα στη γειτονιά απ’ όπου καθημερινά περνά το δρομολόγιό του, αποφασίζει να βρει με κάθε τρόπο την ιδιοκτήτριά του!

ΣΚΟΤΩΣΑ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΜΟΥ

Μια πρώην εστεμμένη και νυν ξεπεσμένη θα αναγκαστεί να επιστρέψει στη γενέτειρά της προς αναζήτηση εργασίας. Εκεί θα βρει δουλειά σε ένα εργοστάσιο κονσερβοποιίας, σύντομα όμως πρόκειται να βρεθεί βαθιά μπλεγμένη όταν κατά λάθος... σκοτώσει το αφεντικό της!