FreeCinema

Follow us

ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΙ ΞΑΝΑ (2012)

(VENUTO AL MONDO)

  • ΕΙΔΟΣ: Δράμα
  • ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Σέρτζιο Καστελίτο
  • ΚΑΣΤ: Πενέλοπε Κρουζ, Εμίλ Χερς, Σααντέτ Ακσόι, Αντνάν Χάσκοβιτς, Σέρτζιο Καστελίτο, Πιέτρο Καστελίτο, Τζέιν Μπέρκιν
  • ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 127'
  • ΔΙΑΝΟΜΗ: SEVEN FILMS / ΣΠΕΝΤΖΟΣ

Ιταλίδα και Αμερικανός ερωτεύονται τρελά στο προπολεμικό Σαράγεβο και καταλήγουν ζευγάρι παρά τα αρχικά εμπόδια. Που δε θα είναι και τα μόνα. Η αδυναμία τους να αποκτήσουν παιδί, τους οδηγεί στη σκέψη να ζητήσουν τη βοήθεια μιας «δανεικής» μητέρας, η παρουσία της οποίας θα περιπλέξει τα πράγματα στη σχέση. Και ο πόλεμος θα τα κάνει ακόμη πιο δύσκολα.

Όποιος σκέφτηκε ότι η Πενέλοπε Κρουζ και ο Εμίλ Χερς θα έκαναν ωραίο κινηματογραφικό ζευγάρι, θα πρέπει να αποκλειστεί από οποιαδήποτε διαδικασία casting στο μέλλον. Από τις ατυχέστερες επιλογές πρωταγωνιστικού ζευγαριού, η παντελής έλλειψη χημείας ανάμεσα στους δύο ηθοποιούς είναι απολύτως ενδεικτική της ατμόσφαιρας της ταινίας, που χαρακτηρίζεται από την υπερβολή, τον εύκολο μελοδραματισμό, την έλλειψη μέτρου και την απουσία πραγματικού συναισθήματος, παρά τους τόνους κλάματος που ρίχνουν οι ήρωες. Πριν από μία δεκαετία, το 2004, ο Καστελίτο, ξανά με πρωταγωνίστρια την Κρουζ, είχε γυρίσει το «Μείνε Ακίνητη». Υπερ-δραματική, με το ίδιο ζευγάρι σκηνοθέτη πρωταγωνίστριας και βασισμένη και εκείνη, όπως και το «Γεννημένοι Ξανά», σε βιβλίο της – συζύγου του Καστελίτο – Μάργκαρετ Ματσαντίνι, η πρώτη τους συνεργασία έμοιαζε πιο δεμένη και ολοκληρωμένη.

Η δεύτερη φορά δίνει την εντύπωση του άγχους και της υπερπροσπάθειας της ταινίας να πείσει ότι είναι κάτι πολύ πιο σοβαρό από αυτό που είναι στην πραγματικότητα, δηλαδή ένα μελό «Άρλεκιν» για κοινό που θεωρεί ότι είναι υψηλότερου επιπέδου από λαϊκά αναγνώσματα και αντίστοιχες ταινίες. Δεν είναι, όμως. Οι μηχανισμοί της ιστορίας, οι επιλογές της σκηνοθεσίας και οι ασυγκράτητες ερμηνείες με γκριμάτσες, ανοιχτά χέρια στον ουρανό, κραυγές και ποταμούς δακρύων, δεν κρύβουν το γεγονός ότι δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο από μια κλισαρισμένη μελούρα που μπορεί να σου κάψει τον εγκέφαλο.

Η ζουμερή Πενέλοπε υποδύεται την Τζέμα, μια Ιταλίδα που μιλάει αγγλικά με… ισπανική προφορά και σε ένα ταξίδι στο Σαράγεβο (πριν από τους χειμερινούς Ολυμπιακούς της πόλης) γνωρίζει τον Αμερικανό φωτογράφο Ντιέγκο, που μοιάζει με γιο που έκανε σε εφηβική ηλικία, ή τον μικρό της ανιψιό. Όπως και νά ΄χει, οι δυο τους ερωτεύονται τρελά, ξεπερνούν μέσα σε λίγα λεπτά κινηματογραφικού χρόνου το γεγονός ότι εκείνη παντρεύεται και χωρίζει έναν άλλον και πριν προλάβουν να απολαύσουν την ευτυχία τους, τρώγονται από την αδυναμία τους να αποκτήσουν παιδί.

Τις λεπτομέρειες, της γέννησης του παιδιού από μια όμορφη fan των Nirvana και της φύσης της σχέσης της με τον Ντιέγκο, τις μαθαίνουμε σε διαρκή flashback, όπου χωράει και ο πόλεμος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αλλά χωρίς ίχνος πληροφορίας για το πώς άρχισε, ποιοι πολεμούν, γιατί… Για την ταινία, είναι απλώς ένας πόλεμος- φόντο. Στα flashback, πάντως, μπορείς να απολαύσεις τον αμίμητο διάλογο της Τζέμα με την κοινωνική λειτουργό υιοθεσιών, που υποδύεται η Τζέιν Μπέρκιν.

Τζέμα: Θέλω να τον δέσω πάνω μου με ένα λουκέτο από σάρκα.
Κοιν. Λειτουργός: Τι γεύση έχει η αλήθεια;
Τζέμα: Απαίσια.

Όπως και η ταινία, θα μπορούσε να συμπληρώσει κανείς (και μόλις το έκανε). Εκτός από το κουβάρι συναισθηματικών ξεσπασμάτων, υπερβολών, ερώτων, βιασμών, πυροβολισμών, θανάτων και του τρίπτυχου «ιταλικό πάθος – αμερικάνικη τρέλα – βαλκανική ψυχή» που συνοψίζει τα κλισέ που αραδιάζονται στο σενάριο, δεν μπορεί κανείς να μην παρατηρήσει ένα βασικό εξόφθαλμο λάθος. Το σχεδόν ενήλικο παιδί της Τζέμα παίζει ο Πιέτρο Καστελίτο, γιος του σκηνοθέτη και θετού πατέρα του στην ταινία. Οι δυο τους, ωστόσο, είναι τόσο ίδιοι που είναι αδύνατον να αμφισβητήσει κανείς τη βιολογική τους σχέση!

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ;

Έχεις διαβάσει όλα τα βιβλία της Λένας Μαντά και της Εύας Ομηρόλη; Ρίξε μια ματιά και στην αντίστοιχη ιταλική παραγωγή. Η Μάργκαρετ Ματσαντίνι γράφει με την ίδια «οικονομία» και έχει και άνδρα σκηνοθέτη και ηθοποιό να της τα κάνει ταινίες. Αμ πώς!

MORE REVIEWS

ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ Ο ΝΕΓΡΟΣ ΣΟΥ

Μέσα από κείμενα του συγγραφέα Τζέιμς Μπόλντουιν, τούτο το ντοκιμαντέρ αναλύει την αμερικανική Ιστορία σε συσχετισμό με το ρατσιστικό συναίσθημα και τη βία κατά των μαύρων πολιτών, με άξονες την αντιμετώπιση του φυλετικού ζητήματος από το σινεμά του Χόλιγουντ και τρεις περιπτώσεις δολοφονημένων ηγετικών μορφών της πάλης για ίσα δικαιώματα στις ΗΠΑ.

LINES

Ελλάδα. Μια νύχτα κρίσης. Επτά άτομα, λυγίζοντας, καταφεύγουν στην ίδια hotline βοήθειας - αλλά δεν τους συνδέει μόνο αυτό. Μιλάτε, (δε) σας ακούμε...

ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΨΑΡΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ

Ένας μικρός καρχαρίας «μπαμπού» θα κάνει τα πάντα προκειμένου να προστατέψει μια ντουζίνα καρχαριάκια από τα χέρια δυο ανήλικων λαθροκυνηγών, επιστρατεύοντας τη βοήθεια των πιστών του φίλων.

HAPPY END

Μεγαλοαστική οικογένεια της Βόρειας Γαλλίας έχει βυθιστεί στην απαθή εσωστρέφεια του πλούσιου βίου της. Αυτοκτονικός παππούς, εργασιομανής κόρη, άπιστος γιος, ανεπρόκοπος εγγονός, ένοχη εγγονή. Happy end; Last year.

ΑΡΔΕΝΝΕΣ

Δύο αδέλφια κακοποιοί χωρίζονται όταν μια ληστεία πάει στραβά και ο ένας καταλήγει στη φυλακή. Μερικά χρόνια μετά, ο άλλος έχει ακολουθήσει έναν «καθαρό» δρόμο, προφανώς και όχι το μοναδικό πράγμα το οποίο θα τους φέρει σε σύγκρουση.